IV SA/Wa 2020/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu zażaleniowym w sprawie ze skargi O. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: - przyznać radcy prawnemu P. W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2020/15 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] o odmowie nadania skarżącej statusu uchodźcy. Pismem z dnia 31 lipca 2015 r. radca prawny P. W., repezentujący skarżącego z urzędu w postępowaniu sądowym w tej sprawie, wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2015 r. w którym zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną. Pełnomocnik oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone przez stronę skarżącą. Naczelny Sad Administracyjny postanowieniem z dnia 16 września 2015 r. sygn. akt II OZ 848/15 uchylił zaskarżone postanowienie i orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdzono, co następuje: W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Według § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe, referendarz przyznał radcy prawnemu P. W. wynagrodzenie za reprezentowanie strony w postępowaniu zażaleniowym w wysokości 120 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT (27,60 zł). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.