IV SA/Wa 2022/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. J. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. J. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Skarżąca w dniu 11 stycznia 2011 r. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. pełnomocnikiem z urzędu M. K. wyznaczony został adwokat P. J. Pismem z dnia 29 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącej wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej w ramach prawa pomocy z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Adwokat P.J. oświadczył, że udzielona przez niego pomoc prawna nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. - wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie zaś do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały opłacone przez stronę skarżącą, na podstawie art. 250 ustawy P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.