IV SA/Wa 2024/16

WyrokWSA w Warszawie2016-12-07

Skład orzekający: Aneta Dąbrowska, Leszek Kobylski, Iwona Szymanowicz-Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może nałożyć na właściciela działki obowiązek przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego (systemu drenarskiego) znajdującego się na jego własnej działce, jeśli jego nienależyte utrzymanie powoduje szkodliwe oddziaływanie na grunty sąsiednie?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo nałożyć na właściciela działki obowiązek przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego, jeśli jest ono utrzymywane w nienależytym stanie, co powoduje szkodliwe oddziaływanie na grunty sąsiednie. Właściciel jest zobowiązany do eksploatacji, konserwacji i remontów urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji. Nienależyte utrzymanie, w tym niedrożność spowodowana zamuleniem lub przerostem korzeni, stanowi podstawę do wydania decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniej funkcji lub likwidację szkód.
Stan faktyczny
Skarżący został zobowiązany decyzją Starosty P. do przywrócenia poprzedniej funkcji systemu drenarskiego na swojej działce, stwierdzając jego niedrożność spowodowaną zamuleniem i przerostem korzeni. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, który zmienił jedynie termin wykonania obowiązku. Skarżący kwestionował ustalenia organów, twierdząc, że stan urządzeń nie jest jego winą, a pomiary były tendencyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając decyzje organów za zgodne z prawem.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski, sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant ref. Katarzyna Daniluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego oddala skargę S.K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z [...] maja 2016 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty P. z [...] listopada 2015 r. w zakresie nałożenia na skarżącego obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego - systemu drenarskiego zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości S. , gm. K. oraz uchylono w zakresie określenia terminu wykonania nałożonych decyzją obowiązków i ustalono jeden termin - do dnia 31 października 2016 r. Stan sprawy przedstawia się następująco: Starosta P. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia na skarżącego obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego - systemu drenarskiego zlokalizowanego na jego własnej działce nr [...] w miejscowości S. , gm. K. W następstwie przeprowadzonego postępowania Starosta P. decyzją z [...] listopada 2015 r. nakazał skarżącemu przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia wodnego - systemu drenarskiego znajdującego się na działce nr [...] w miejscowości S. gmina K. , powiat P. , na który składa się: zbieracz "a", zbieracz "b" wraz z sączkami nr 5 i 6, zbieracz "c" wraz z sączkami nr 10 i 11 i rurociąg od studzienki S-1/100/2 bud. [...] w kierunku wylotu drenarskiego W- 4 bud. [...] - znajdujące się w dziale drenarskim Dz. 30 obiektu [...] oraz zbieracz nr 30 znajdujący się w dziale drenarskim nieoznaczonym; zobowiązał skarżącego do przeprowadzenia robót naprawczych zgodnie ze sztuką techniczną pod nadzorem technicznym osoby uprawnionej (inspektora z uprawnieniami melioracyjnymi), powiadomienia o terminie rozpoczęcia i zakończenia ww robót Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W., Oddział w [...], Inspektorat w P. oraz Starostwo Powiatowe w P., na 3 dni przed przystąpieniem do ww prac, pokrycia ewentualnych strat i usunięcia szkód spowodowanych wykonywaniem robót objętych niniejszą decyzją, uporządkowania terenu po zakończeniu robót; zobowiązał skarżącego do wykonania czynności objętych decyzją w terminie do 31 maja 2016 r. W decyzji organ podał, że w dniu 7 października 2015 r. wykonano 4 odkrywki zbieraczy drenarskich na dz. nr [...] i komisyjnie stwierdzono, że wszystkie zbieracze wychodzące ze studni drenarskiej (bub. nr [...]) są zatkane, nastąpiła niemożliwość włożenia w zbieracze pręta metalowego czy spirali od strony studzienki. Zbieracz "a" po jego otwarciu posiada zbite zamulenia na długości ok. 2 m od studzienki oraz zamulenie kilkumetrowe na granicy z dz. nr [...]. Nie wykazuje śladów przerośnięcia korzeniami. Zbieracze "b" i "c" oraz rurociąg nieoznaczony między studzienką drenarską nr 31 a wylotem drenarskim (bud. nr [...]) są zamulone oraz przerośnięte korzeniami. Po otwarciu rurociągu drenarskiego nr 30 stwierdzono jego przerośnięcie korzeniami. Wykonano zdjęcia odkrywek. Pismem z 14 października 2015 r. przesłano do skarżącego notatkę służbową oraz dokumentację zdjęciową z wykonanych odkrywek zbieraczy drenarskich z prośbą o ustosunkowanie się do powyższego. W związku z powyższym skarżący 20 października 2015 r. złożył pismo z uwagami oraz dokumentację zdjęciową. Poinformował, że przeprowadził badanie drożności zbieraczy i według skarżącego: "1. W rurociągu dren. "30" w miejscu odkrywki w obie strony można bez problemu włożyć spiralę o długości 5 m. (załączone zdjęcie), co wskazuje na to, że jest przepustowość wody w tym miejscu. Być może problem z przepustem jest na dalszych odcinkach rurociągu (może na sąsiednich działkach). Na zdjęciach również widać, że system korzeniowy drzew w tej chwili nie jest tak rozwinięty aby zatrzymać przepływ wody (załączone zdjęcie). Poza tym nad częścią rurociągu "30" jest brak zalesionej przestrzeni (widać na zdjęciu). 2. Jeśli chodzi o zbieracze to w miejscach odkrywki również można włożyć sprężynę o długości 5 m. Tylko na zbieraczu "a" w stronę działki [...] jest problem, ponieważ sprężyna wchodzi ok. 2 m. W zbieraczach brak systemu korzeniowego (załączone zdjęcia). W dniu 2000 r. została wydana decyzja o zalesieniu tej działki w tym miejscu, to wydające Starostwo Powiatowe w P. już w tym czasie miał podstawę sądzić, że nie ma drożności całego systemu drenarskiego. Należy sprawdzić drożność zbieraczy jak i rurociągu "30" na sąsiadujących działkach. Być może problem jest na innych odcinkach i na sąsiednich działkach. Poza tym melioracja była przeprowadzona w latach 70 i jak widać na zdjęciu dreny częściowo uległy zniszczeniu (załączone zdjęcie)." Organ odnosząc się do: - - pkt 1 uwag skarżącego dot. rurociągu dren. "30" – stwierdził, że badanie spiralą z miejsca odkrywki, w obydwie strony, możliwość wkręcenia spirali hydraulicznej, nie stanowi dowodu na drożność rurociągu oraz swobodny przepływ wody. W rurociągu tym występuje system korzeniowy i zamulenie, które utrudnia przepływ wody, - pkt 2 uwag skarżącego dot. zbieraczy "a" "b" "c" oraz rurociągu nieoznaczonego (między studzienką dren. nr 31) a wylotem dren. (bud. nr [...]) – stwierdził, że zbieracze powyższe i rurociąg są zamulone oraz przerośnięte korzeniami. W roku 2000 Starostwo Powiatowe w P. wydało decyzję na przydział sadzonek leśnych, po pozytywnej opinii Urzędu Gminy K. W momencie wydawania decyzji tut. urząd nie posiadał wiedzy w zakresie istniejących urządzeń melioracji szczegółowej. Wszelkie zniszczenia w systemie drenarskim muszą być naprawione przez właściciela działki. Niesprawność działania systemu drenarskiego spowodowana jest przerastaniem korzeniami zasadzonego lasu na dz. nr [...]. Dewastacja urządzeń melioracyjnych w dziale drenarskim Dz. 30 powoduje niesprawność drenażu na dz. nr [...] o łącznej powierzchni oddziaływania 3,47 ha. Natomiast dewastacja zbieracza nr 30 powoduje niesprawność systemu drenarskiego w dziale drenarskim nieoznaczonym na dz. nr [...] i [...] o łącznej powierzchni oddziaływania ok. 4,53 ha. Odwołanie od przedmiotowej decyzji wniósł skarżący. Podniósł, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów, gdyż nie doszło do należytego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zdaniem strony odwołującej przeprowadzone przez organ I instancji ustalenia nie odpowiadają rzeczywistemu stanowi rzeczy i nie odnoszą się do przyczyn powodujących taki, a nie inny stan rzeczy Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. decyzją z [...] maja 2016 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty P. z [...] listopada 2015r. w zakresie nałożenia na skarżącego obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego - systemu drenarskiego zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości S. , gm. K. , a uchylił w zakresie określenia terminu wykonania nałożonych decyzją obowiązków i ustalił jeden termin - do dnia 31 października 2016 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że w trakcie postępowania zgromadzono i przeanalizowano w sposób właściwy całość dokumentacji sprawy. W trakcie postępowania sprawdzono stan techniczny zbieracza nr 30 pomiędzy studzienką nr 32 a studzienką nr 33 oraz powyżej i poniżej działki nr [...], ustalono funkcję jaką pełnią zbieracze: "a", "b" i "c", a także jaki obszar odwadniają oraz że są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania całego systemu drenarskiego (zbieracza nr 30). Dokumentacja fotograficzna wykonana w dniu odkrywek jest dowodem, że sporne zbieracze oraz rurociąg są zamulone oraz zarośnięte korzeniami drzew. Dyrektor poparł stanowisko organu I instancji, że badanie drożności drenów spiralą z miejsca odkrywki, w obydwie strony oraz możliwość wkręcenia spirali hydraulicznej, nie stanowi dowodu na drożność rurociągu oraz swobodny przepływ wody. Udokumentowana niedrożność przedmiotowych urządzeń w dziale drenarskim nr 30 powoduje niesprawność drenażu na działkach nr [...] i [...] o łącznej powierzchni oddziaływania 3,47 ha. Natomiast dewastacja zbieracza nr 30 przyczyniła się do niesprawności systemu drenarskiego w dziale drenarskim nieoznaczonym, na działkach nr [...] i [...] o łącznej powierzchni ok. 4,53 ha. Prowadząc postępowanie podjęto więc wszelkie konieczne czynności niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia przedmiotu sprawy. Z uwagi na fakt, że w związku z wniesionym odwołaniem, upłynął termin określony decyzją Starosty P. wykonania nałożonego obowiązku, zmieniono zapis decyzji w tym zakresie, zaś nowy termin ustalono w sposób, uwzględniający czas niezbędny do przeprowadzenia przedmiotowych robót, tj. 31 maja 2016 r. na dzień 31 października 2016 r. S.K. w skardze na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z [...] maja 2016 r. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty P. z [...] listopada 2015 r. W motywach skargi skarżący podniósł, że organ odwoławczy oparł się na zebranej w sprawie dokumentacji, która to z kolei w dużej mierze była sformułowana w taki sposób, aby jedynie potwierdzić wnioski wysnute w decyzjach poprzedzających. W stanie faktycznym pominięto fakt, że skarżący nigdy nie podejmował żadnych czynności ingerujących w stan urządzeń wodno – melioracyjnych i, że ich stan nie jest następstwem niedociągnięć skarżącego. Obowiązek utrzymania urządzeń melioracyjnych i wodnych spoczywa na zainteresowanych właścicielach gruntów, tj. na właścicielach, którzy odnoszą z tego tytuł korzyści. Z daleko posuniętej ostrożności procesowej, przyjmując nawet skrajną wersję, iż takowym właścicielem jest skarżący, to należy bezsprzecznie przyjąć, iż w tak przyjętym stanie rzeczy, nie tylko on ponosi odpowiedzialność za ich utrzymanie, a przynajmniej powinna być ona rozłożona solidarnie. Decyzją Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W., obowiązek taki jest utrzymany jedynie wobec skarżącego. Nadto skarżący uważa, że oględziny mające na celu ustalenie stanu faktycznego zostały przeprowadzone w sposób nieobiektywny, gdyż pomiary zostały poczynione w miejscach tendencyjnych, tak aby wynik był jak najmniej korzystny dla odwołującego się, nie odnosząc się przy tym porównawczo do stanu utrzymania melioracji w terenach sąsiednich. Ponadto organ nie stwierdził w sposób wyczerpujący, którzy właściciele gruntów są odnoszącymi korzyści z tytułu funkcjonowania sytemu wodno - melioracyjnego. Sporny stan faktyczny został również zbadany przez samego skarżącego, gdzie wyniki pomiarowe były zgodne, inne niż te przedstawione przez organ, co zresztą jest również udokumentowane w zgromadzonym w sprawie materiale. Nie odniesiono się jednak do tego w sposób wyczerpujący. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Zadaniem organu zarzut dotyczący naruszenia przepisów prawa przez brak właściwego ustalenia stanu faktycznego nie znajduje uzasadnienia, gdyż Starosta P. w sposób dostateczny uzasadnił wydaną przez siebie decyzję, przedstawiając stan faktyczny sprawy oraz przywołując i dokonując wykładni stosowanych przepisów prawa. Analiza dokumentów wskazuje, że organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę sprawdził stan techniczny zbieracza nr 30 pomiędzy studzienką nr 32 a studzienką nr 33 oraz powyżej i poniżej działki nr 120. Jednocześnie organ I instancji ustalił jaką funkcję pełnią zbieracze: "a", "b" i "c", a także jaki obszar odwadniają oraz że są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania całego systemu drenarskiego (zbieracza nr 30). Dokumentacja fotograficzna wykonana w dniu odkrywek jest dowodem, że sporne zbieracze oraz rurociąg są zamulone oraz zarośnięte korzeniami drzew. Tut. organ popiera stanowisko organu I instancji, że badanie drożności drenów spiralą z miejsca odkrywki, w obydwie strony oraz możliwość wkręcenia spirali hydraulicznej, nie stanowi dowodu na drożność rurociągu oraz swobodny przepływ wody. Udokumentowana niedrożność przedmiotowych urządzeń w dziale drenarskim nr 30 powoduje niesprawność drenażu na działkach nr [...] i [...] o łącznej powierzchni oddziaływania 3.47 ha. Natomiast dewastacja zbieracza nr 30 przyczyniła się do niesprawności systemu drenarskiego w dziale drenarskim nieoznaczonym, na działkach nr [...] i [...] o łącznej powierzchni ok. 4.53 ha. Z powyższego wynika, iż organy starały się zgromadzić w sposób wyczerpujący materiał dowodowy w sprawie, prowadząc wszelkie działania w celu ustalenia prawdy materialnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2016r., poz. 718) - dalej w skrócie: P.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z [...] maja 2016 r. i utrzymana nią w mocy decyzja Starosty P. z [...] listopada 2015 r. nie naruszają prawa w stopniu dającym podstawy do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Tym samym nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Podstawą prawną wydanych w kontrolowanej sprawie decyzji był art. 64 b ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. W myśl tej regulacji, w przypadku nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego, powodującego zmianę jego funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może, w drodze decyzji, nakazać przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidację szkód, określając warunki i termin wykonania tych czynności. Utrzymywanie urządzeń wodnych polega na ich eksploatacji, konserwacji oraz remontach w celu zachowania ich funkcji (art. 64 ust. 1). Pomimo, że przepis art. 64 ust. 1 ustawy Prawo wodne nie precyzuje, kto jest adresatem obowiązku utrzymywania urządzeń wodnych, wskazując wprost, że chodzi o ich eksploatację, konserwację oraz remonty w celu zachowania ich funkcji, to nie powinno ulegać wątpliwości, że chodzi o władającego urządzeniem wodnym. W sytuacji, gdy takie urządzenie jest utrzymywane w nienależytym stanie, a w szczególności negatywnie oddziałuje na sąsiednie grunty, właściwy organ (starosta) może w drodze decyzji nałożyć obowiązek przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidację szkód, określając warunki i termin wykonania tych czynności (art. 64b ustawy) (wyrok WSA w Gliwicach z 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 1158/14, publ. LEX nr 1623407). Przedmiotem tego rodzaju postępowania powinno być zatem ustalenie, czy urządzenie wodne znajdujące się na danej nieruchomości jest utrzymywane w należytym stanie, a jeżeli nie, to zbadanie również, czy i w jaki sposób negatywnie oddziałuje na nieruchomości sąsiednie. W ocenie Sądu w sprawie doszło do prawidłowego zastosowania wyżej przytoczonej i omówionej regulacji ustawy Prawo wodne. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy ustalono, że urządzenie wodne stanowiące system drenarski, znajdujące się na działce nr [...] będącej własnością skarżącego, jest utrzymywane w nienależytym stanie. Nienależyty stan tego urządzenia oznacza, że jest ono niedrożne, a niesprawność działania systemu drenarskiego spowodowana jest zamuleniem i przerastaniem korzeni drzew zasadzonego lasu na działce jego położenia, tym samym oddziałuje na nieruchomości sąsiednie (w dziale drenarskim Dz. 30 powoduje niesprawność drenażu na działkach od nr [...] do nr [...]; z kolei zaniedbanie zbieracza nr 30 powoduje niesprawność systemu drenarskiego w dziale drenarskim nieoznaczonym na działkach o nr [...] i [...] oraz o nr [...] i [...]). Należy więc powtórzyć za organem odwoławczym, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż w trakcie postępowania ustalono stan techniczny zbieracza nr 30 pomiędzy studzienką nr 32 a studzienką nr 33 oraz powyżej i poniżej działki nr [...], a także funkcję zbieraczy "a", "b" i "c" oraz ich niezbędność do prawidłowego funkcjonowania całego sytemu drenarskiego (zbieracza nr 30). Ostatecznie zasadnie organy stwierdziły, że skarżący nie utrzymywał przedmiotowego urządzenia wodnego w sposób wymagany dyspozycją art. 64 ust. 1 ustawy Prawo wodne i skorzystały z możliwości jakie w przypadkach nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego daje art. 64 b ustawy Prawo wodne. Organy zadośćuczyniły również wymogom wynikającym z przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności zasadom ogólnym i zasadom postępowania dowodowego wyrażonym w art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, a dalej i wymogom art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a. Oznacza to, że Sąd, wbrew twierdzeniu skarżącego, nie stwierdził naruszenia art. 79 i art. 85 K.p.a., czyli regulacji, które znalazły zastosowanie w związku z przeprowadzeniem w trakcie postępowania dowodu z oględzin. Ustalenia faktyczne przyjęte przez organy znajdują uzasadnienie w zgromadzonym w aktach materiale. Zatem decyzje zapadły przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym. Organ odwoławczy zaakceptował odniesienie się organu pierwszej instancji do uwag i pomiarów skarżącego zgłoszonych w trakcie postępowania. Nadto, skoro postępowanie dotyczyło systemu drenarskiego zlokalizowanego na działce należącej do skarżącego i skoro na tym obszarze stwierdzono jego niedrożność, czyli sytuację zaprzeczającą uznaniu utrzymywania urządzenia wodnego w należytym stanie, to nie można było skutecznie sformułować pod adresem organów zarzutu związanego z zakresem poczynionych ustaleń. Wobec wykazanej zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji Sąd – na mocy art. 151 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło