IV SA/Wa 2026/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Małaszewska-Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 6 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na działania Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie naboru na stanowisko [...] postanawia: odrzucić skargę Skarżący W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działania Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie naboru na stanowisko [...], który miał miejsce w 2012 r. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił liczne zarzuty względem Zespołu Konkursowego, utworzonego w celu przeprowadzenia naboru na ww stanowisko. Zdaniem skarżącego, członkowie Zespołu nie charakteryzowali się wystarczającą wiedzą i doświadczeniem dającym rękojmię wyłonienie najlepszych kandydatów w przyprowadzanym konkursie. Skład Zespołu sprzyjał kumoterstwu, lizusostwu i kolesiostwu, a odrzucenie aplikacji skarżącego na stanowisko [...] było bezprawne i świadczy o braku wystarczających kompetencji Zespołu. Weryfikacja formalna dokumentów skarżącego, jak również kolejne etapy konkursu, były przyprowadzone wadliwie, z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 227, poz. 1505 ze zm.). Zdaniem W. K., warunki określone w ogłoszeniu o naborze na omawiane stanowisko formułowane były pod jednego z potencjalnych kandydatów. Skarżący niegodząc się z wynikiem konkursu i wyborem innego kandydata, wniósł m.in. o unieważnienie konkursu i przeprowadzenie ponownego naboru oraz wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec osób, które prowadząc przedmiotowy nabór naruszyły obowiązki członka korpusu służby cywilnej. Sąd zważył, co następuje: Skargę W. K. należy odrzucić, jako niedopuszczalną. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Jak wynika z akt sprawy skarżący W. K. kwestionuje legalność przeprowadzonego konkursu na stanowisko [...]. Skarżący wytyka liczne nieprawidłowości, które jego zdaniem miały miejsce i świadczą m.in. o wadliwym działaniu Zespołu Konkursowego. Skarżący nie wskazuje przy tym na żaden akt lub czynność w rozumieniu powołanego wyżej art. 3 P.p.s.a. W ocenie Sądu, skarga W. K. nie ma, cech środka prawnego uregulowanego w przepisach postępowania administracyjnego lub innych procedurach, a za to zawiera zarzut wadliwej działalności organu (por. prof. M. Wierzbowski, prof. A. Wiktorowska, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 1034 i nast.). Skarżący kwestionuje działania (zaniedbania) organu w sprawach wynikających z ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej, w zakresie przeprowadzania konkursu na wspomniane stanowisko. Wystąpienie skarżącego stanowi, więc w istocie skargę na działanie organu administracji w rozumieniu art. 227 K.p.a. Za powyższym przemawia nie tylko obszerna treść skargi, wskazująca chronologicznie procedurę przeprowadzonego konkursu i zarzuty względem poszczególnych jego etapów ale także samo zatytułowanie skargi: "zażalenie na nieprawidłowości podczas organizacji i prowadzenia naboru na stanowisko [...]". Tymczasem w sprawach tego rodzaju sądy administracyjne nie są właściwe. Skargi zawarte w Dziale VIII K.p.a. (w tym skarga z art. 227 K.p.a.) związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi te, zatem nie podlegają kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie powołanego wyżej art. 3 P.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Z tych też względów skarga W. K., jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.