IV SA/Wa 2028/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy wniosła Z. T. Wraz ze skargą Z. T. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W zarządzeniu z dnia 2 lipca 2015 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi lub podpisanie w budynku Sądu skargi znajdującej się w aktach sprawy. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 lipca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 27 akt sądowych). Skarżąca w dniu 29 lipca 2015 r., osobiście w biurze podawczym Sądu, złożyła pismo zatytułowane "uzupełnienie skargi", do którego załączyła podpisany egzemplarz skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże stosownie do art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych. W rozpatrywanej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 28 lipca 2015 r., skarżąca złożyła podpisany egzemplarz skargi dopiero w dniu 29 lipca 2015 r, a zatem z uchybieniem wyznaczonego terminu. W związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, a w konsekwencji należy uznać, że zachodzą przesłanki do odmowy przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 p.p.s.a.