IV SA/Wa 203/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) listopada 2007r. Nr (...) w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia: I. zwolnić K.K. od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla K.K. adwokata K.K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wniosek ten złożyła w sprawie o sygn. IV SA/Wa 203/08, wszczętej z jej skargi na wskazaną wyżej decyzję Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie wymeldowania. Sprawa ze skargi K.K. nie została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Na obecnym etapie postępowania sądowego skarżąca jest zobowiązana do pokrycia kosztów wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Pozostałe koszty postępowania, jakie może ewentualnie ponieść strona skarżąca zawężają się do wpisu od ewentualnych środków odwoławczych wnoszonych od orzeczeń sądu I instancji oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi. O przyznaniu prawa pomocy mają decydować według skarżącej następujące względy: Wnioskodawczyni utrzymuje się ze świadczenia rentowego w wysokości 538 zł 82 gr. netto. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych Mieszka wraz z córką i wnuczką, jednakże nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego. Skarżąca podała, że żyje skromnie. Jej stan zdrowia wymaga stałego leczenia z czym wiąże się konieczność wydatkowania niebagatelnych dla wnioskodawczyni kwot na zakup niezbędnych lekarstw. Wniosek skarżącej dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżąca powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Zobowiązuje ją do tego przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącej, opisany przez nią we wniosku PPF zobowiązuje Sąd do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym przez stronę zakresie. K.K. udowodniła bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Dochód skarżącej w wysokości 538 zł 82 gr. jest zbyt niski aby mógł służyć do sfinansowania, w najmniejszym nawet zakresie, kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów za czynności zastępstwa procesowego. Poniesienie tych ciężarów przez stronę nie jest obecnie możliwe. W tej sytuacji odmowa prawa pomocy mogłaby spowodować naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 245 § 2 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozstrzygniecie to oznacza, że skarżąca będzie zwolniona od obowiązku ponoszenia związanych ze sprawą kosztów sądowych. Koszty ustanowienia fachowego pełnomocnika zostaną pokryte ze środków publicznych.