IV SA/Wa 2030/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-11-20
Skład orzekający: Michał Sułkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie dotyczącej odmowy nadania statusu uchodźcy, należy się wynagrodzenie w wysokości 240 zł plus VAT?Ratio decidendi
Radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja Urzędu Patentowego, należy się wynagrodzenie w wysokości stawki minimalnej określonej w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych, powiększone o podatek od towarów i usług. W niniejszej sprawie, dotyczącej odmowy nadania statusu uchodźcy, zastosowanie znalazła stawka 240 zł plus VAT.Stan faktyczny
Referendarz sądowy WSA w Warszawie rozpoznał wniosek radcy prawnego A. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane z urzędu w sprawie dotyczącej odmowy nadania statusu uchodźcy. Radca prawny został ustanowiony dla skarżącego postanowieniem z dnia 22 czerwca 2015 r. i wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej. Sąd ocenił wniosek w oparciu o przepisy PPSA i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu A. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać radcy prawnemu A. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 czerwca 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego A. S.
Wyznaczony pełnomocnik na rozprawie w dniu 5 listopada 2015 r. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym sanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło