IV SA/Wa 2035/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 28 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia odrzucić skargę. Małoletnia S. A. reprezentowana przez pełnomocnika F. A., wniosła do Sądu skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie do akt pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu małoletniej S. A. przed wojewódzkim sądem administracyjnym, wykazania, że spełnia wymogi art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Dla dokonania tych czynności wyznaczono pełnomocnikowi siedmiodniowy termin, informując, że nie wykonanie zarządzenia będzie skutkowało wezwaniem przedstawiciela ustawowego skarżącej do osobistego podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza do Sądu. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 września 2013 r. i pozostało bez odpowiedzi. Kolejnym zarządzeniem z dnia 19 września 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał, tym razem przedstawiciela ustawowego skarżącej, do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, a mianowicie do osobistego podpisania skargi w budynku Sądu lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 7 października 2013 r. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 14 października 2013 r. W powyższym terminie nie uzupełniono wskazanego braku formalnego skargi. Pismem z dnia 8 października 2013 r. F. A. wycofała skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, a pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 34 w związku z art. 37 § 1 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. W rozpatrywanej sprawie wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pouczając o konsekwencjach niewykonania wezwania. Pełnomocnik nie usunął braku w wyznaczonym terminie. Również przedstawiciel ustawowy skarżącej pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych i pouczeniu o konsekwencjach prawnych niewykonania wezwania, nie podpisał skargi złożonej w Sądzie, nie złożył też odpisu podpisanej skargi. Tym samym powyższy brak formalny skargi nie został uzupełniony w zakreślonym terminie, co stanowi uzasadnioną przesłankę odrzucenia skargi, zgodnie art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. Wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi może skutkować umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.