IV SA/Wa 2043/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia granicy nieruchomości postanawia umorzyć postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy M. S. w dniu 19 maja 2015 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożyła w niniejszej sprawie kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Referendarz sądowy zważył co następuje. Przepis art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.) stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędna, postępowanie w sprawie prawa pomocy umarza się. W ocenie referendarza sądowego w rozpatrywanej sprawie zachodzi tego rodzaju sytuacji, tzn. rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. Należy bowiem mieć na uwadze, że wyrokiem z dnia 10 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. S. w niniejszej sprawie. Orzeczenie to stało się prawomocne. Prawomocnie zostały również rozpoznane wszelkie pisma procesowe i środki zaskarżenia złożone przez skarżącą po wydaniu ww. wyroku. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wynika także, by zmierzał on do wzruszenia prawomocnego orzeczenia z 10 marca 2014 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie wyżej powołanego przepisu oraz art. 258 § § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.