IV SA/Wa 2043/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia granicy nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. M. S., w dniu 19 maja 2015 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) złożyła w niniejszej sprawie kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, tj. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W dniu 14 października 2015 r. M. S. złożyła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 września 2015 r., umarzającego postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. W sprzeciwie, strona podniosła kwestię niedopełnienia przez notariusza formalności (sprawy spadkowe) oraz związany z tym fakt ignorowania jej argumentacji i tłumaczeń. Sąd zważył co następuje: Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), który stosuje się również do postępowań wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. Wyrokiem z dnia 10 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. S. w niniejszej sprawie. Orzeczenie to stało się prawomocne, podobnie – prawomocnie rozpoznano inne pisma procesowe i środki zaskarżenia, złożone przez stronę po wydaniu w/w wyroku. Wniosek nie wskazuje też, by celem strony było wzruszenie wyroku z dnia 10 marca 2014 r. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. – orzekł jak w sentencji postanowienia..