IV SA/Wa 2043/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku jako oczywiście bezzasadny postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] wniósł B. P. W skardze złożył także wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W zarządzeniu z dnia 3 lipca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez podpisanie jej w budynku Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka skierowana do skarżącego była awizowana w dniu 13 lipca 2015 r. i w dniu 21 lipca 2015 r., a wobec niepodjęcia jej w terminie, została zwrócona do nadawcy w dniu 29 lipca 2015 r. (przesyłka k. 20 akt sądowych). Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże stosownie do art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych. W rozpatrywanej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 3 sierpnia 2015 r., skarżący nie złożył podpisanego egzemplarza skargi ani nie podpisał skargi w budynku Sądu, a zatem nie uzupełnił braków formalnych skargi z zachowaniem wyznaczonego terminu. W związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, a w konsekwencji należy uznać, że zachodzą przesłanki do odmowy przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 p.p.s.a.