IV SA/Wa 2045/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA - Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopad 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G., A. K. i B. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) maja 2007 r. nr (...) w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) maja 2007 r. nr (...) w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. G., A.K. i B. K. zawarli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wyżej wymienioną decyzję. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, iż przedmiotowej decyzji nie odebrali z powodu wyjazdu w dniach od 5 czerwca 2007 r. do 22 czerwca 2007 r. do rodziny. W Urzędzie Pocztowym otrzymali informację, iż awizowana przesyłka polecona została zwrócona do nadawcy i nie poinformowano ich od kogo był list polecony. O treści decyzji dowiedzieli się z upomnienia do zapłaty. Powołując się na rozdział 8 Doręczenia oraz treść art. 39 kpa, art. 42 § 1 kpa, art. 43, art. 44 kpa wywodzili, iż pismo powinno być pozostawione w urzędzie pocztowym na okres dodatkowych 14 dni i powinni być w terminie poinformowani. Stosownie do treści art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu administracyjnym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przez brak winy o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych od siebie, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Należy podkreślić, iż zgodnie z ukształtowanym w tego typu sprawach orzecznictwem, kryterium braku winy po stronie osoby, która dokonuje określonej czynności prawnej - jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy przy dokonywaniu określonej czynności. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak m. in. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSP 1972/7-8/144). Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skierowana do skarżących była dwukrotnie awizowana- w dniu 6 czerwca 2007 r. oraz w dniu 14 czerwca 2007 r. Z adnotacji na kopercie ( k-18 akt administracyjnych ) wynika, iż zwrot do nadawcy nastąpił w dniu 26 czerwca 2007 r. Tak więc, stosownie do treści art. 65 § 2 w/w ustawy doręczenie należy uznać za skuteczne. W ocenie Sądu skarżący w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu nie wskazali żadnych okoliczności mogących stanowić przesłanki wyłączającej winę w świetle omówionych wyżej przepisów. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art.86 § ustawy p.p.s.a orzekł jak na wstępie.