IV SA/Wa 2046/18

Dnia 31 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. na rozstrzygnięcie Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] kwietnia 2018 roku nr [...] w przedmiocie sporu kompetencyjnego w sprawie wniosku o wznowienie postępowania postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] kwietnia 2018r. Prezes Rady Ministrów rozstrzygnął spór o właściwość organu administracji publicznej do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011r. nr [...] ustalającą odszkodowanie za nieruchomość gruntową oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...], położoną w obrębie ewidencyjnym [...], gmina [...]. W dniu 13 czerwca 2018r. W. C. wniósł skargę na powyższe rozstrzygnięcie Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] kwietnia 2018r. W odpowiedzi na skargę Prezes Rady Ministrów wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302) zwanej dalej "p.p.s.a.". W myśl art. 1 ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 tego artykułu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016, poz. 23 ze zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015, poz. 613 ze zm.), postępowań o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. 2016, poz. 1947) oraz postępowań do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Oprócz kontroli działalności administracji publicznej w sprawach skarg wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zaskarżone w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie Prezesa Rady Ministrów nie należy do żadnej z powyżej wymienionych kategorii, w szczególności nie jest decyzją ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygającym sprawę co do istoty. Ponadto ani ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2017, poz. 1257 ze zm.), ani żadna inna ustawa szczególna wobec Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje właściwości sądu administracyjnego do skontrolowania tego rozstrzygnięcia. Należy wskazać, że postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia sporu nie jest postępowaniem administracyjnym, nie dotyczy bowiem rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w formie decyzji administracyjnej ani postanowienia, a jedynie ustalenia właściwości organu do prowadzenia tego postępowania (...). Na takie rozstrzygnięcie nie przysługują środki w administracyjnym toku instancji ani skarga do sądu administracyjnego; nie wyklucza to jednak związania organów pozostających w sporze z treścią rozstrzygnięcia, jakim jest wskazanie konkretnego organu właściwego do załatwienia sprawy administracyjnej (tak B. Adamiak w Komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 2006, s. 160A oraz A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 205). W związku z powyższym stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie z dnia [...] kwietnia 2018r. nie należy do żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a, w szczególności nie jest decyzją ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygającym sprawę co do istoty, w związku z czym sprawa ta nie podlega w świetle ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – właściwości sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.