IV SA/Wa 2049/06

WyrokWSA w Warszawie2007-04-25

Skład orzekający: Alina Balicka, Krystyna Napiórkowska, Agnieszka Łąpieś-Rosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Starosta S. dopuścił się bezczynności w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005 r. sygn. akt 6 II SAB 397/03, uzasadniającej wymierzenie mu grzywny na podstawie art. 154 § 1 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku sądu administracyjnego jest zasadna, jeśli organ administracji publicznej pozostawał w stanie bezczynności w dniu jej wniesienia. W niniejszej sprawie Starosta S. nie rozpatrzył wniosku K.G. o założenie ewidencji budynków, mimo zobowiązania sądu do rozpatrzenia wniosku w określonym terminie, co stanowiło bezczynność w rozumieniu art. 154 § 1 PPSA.
Stan faktyczny
K.G. wniósł skargę o wymierzenie Staroście S. grzywny z tytułu niewykonania wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005 r. w sprawie bezczynności organu dotyczącej założenia ewidencji budynków. Starosta S. pozostawał w zwłoce z wykonaniem wyroku, mimo zobowiązania do rozpatrzenia wniosku i późniejszego wezwania do uzupełnienia dokumentacji. Ostatecznie Starosta odmówił założenia ewidencji, powołując się na brak wymaganych dokumentów od strony. Skarżący wniósł skargę o wymierzenie grzywny, wskazując na bezczynność organu w dniu jej wniesienia.
Rozstrzygnięcie
Wymierzono Staroście S. grzywnę w wysokości 500 zł oraz przyznano adwokatowi M.R. kwotę 240 zł plus VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Hanna Parypa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi K.G. o wymierzenie Staroście S. grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005 r. Sygn. akt 6 II SAB 397/03 w przedmiocie bezczynności organu. 1. wymierza Staroście S. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat M. R. Kancelaria Adwokacka (...) kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. K. G. w skardze z dnia 10 sierpnia 2006r. wniósł o wymierzenie Staroście S. grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005r. - sygn. akt 6IISAB 397/03 w przedmiocie bezczynności organu w rozpatrzeniu wniosku skarżącego w sprawie założenia ewidencji budynków. Starosta S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2005r. sygn. akt 6 II SAB 397/03 zobowiązał Starostę Powiatu w (...) do rozpatrzenia wniosku K. G. w sprawie założenia ewidencji budynków w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez organ prawomocnego wyroku z uzasadnieniem. Po otrzymaniu odpisu prawomocnego wyroku, Starosta S. pismem z dnia (...) lipca 2005r. zobowiązał K. G. do złożenia w terminie do dnia 30 września 2005r. dokumentacji geodezyjnej potrzebnej do założenia ewidencji budynków stanowiących jego własność, znajdujących się na działce oznaczonej nr (...) w obrębie (...). K. G. w wyznaczonym terminie nie dostarczył organowi żądanych dokumentów. W tej sytuacji Starosta S. wniosek K. G. z dnia (...) sierpnia 2003r. o założenia ewidencji budynków pozostawił bez rozpatrzenia. Starosta S. uznał, iż podjął działania zmierzające do załatwienia sprawy, lecz z przyczyn zależnych od strony nie została ona zakończona zgodnie z żądaniem. Po złożeniu kolejnej skargi przez K. G. do (...) Urzędu Wojewódzkiego w W. na bezczynność Starosty S. w sprawie założenia ewidencji budynków, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) postanowieniem z 1 dnia (...) października 2006r. zobowiązał Starostę S. do załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji administracyjnej w terminie 30 dni. Starosta S. decyzją z dnia (...) października 2006r. odmówił K. G. założenia na jego wniosek ewidencji budynków na działce oznaczonej nr (...) w obrębie (...), ponieważ nie uzupełnił wniosku i nie dostarczył niezbędnej kartoteki budynków. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku, uwzględniającego na podstawie art. 149 w/w ustawy skargę na bezczynność organu w sprawach określonych w art. art. 3 § 2 pkt 1-4 w/w ustawy zobowiązał organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności lub nie stwierdził albo nie uznał uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa w postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego w terminie określonym przez ten sąd w wyroku. Skarga na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może być wniesiona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Przepis ten nie określa charakteru prawnego ani trybu wnoszenia takiego wezwania. Skarga wniesiona na podstawie art. 154 § 1 w/w ustawy podlega uwzględnieniu, jeżeli w dniu jej wniesienia organ administracji publicznej pozostawał w stanie bezczynności, tj. nie wykonał prawomocnego wyroku sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 154 § 3 w/w ustawy wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania sądowego lub oddalenia skargi. Oceniając zasadność skargi na niewykonanie wyroku sądu, sąd administracyjny bierze pod uwagę stan istniejący w czasie wnoszenia skargi. W niniejszej sprawie, Starosta S. po otrzymaniu odpisu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005r. podjął czynności w sprawie kierując w dniu 12 lipca 2005r. do wnioskodawcy pismo zobowiązujące go do uzupełnienia wniosku poprzez dostarczenie kartoteki budynków wykonanej przez uprawnionego geodetę niezbędnej do założenia ewidencji budynków. Niewykonanie tego zobowiązania przez wnioskodawcę w wyznaczonym terminie, spowodowało pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. W związku z bezczynnością organu po wyroku skarżący występował do organu o wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005r., o czym świadczą skargi składane na Starostę S. Przedmiotowa skarga z dnia 10 sierpnia 2006r. o wymierzenie organowi grzywny wpłynęła do Starostwa (...) w dniu (...) września 2006r. Decyzja Starosty (...) w wyniku rozpatrzenia wniosku K. G. z dnia (...) sierpnia 2003r. oraz z dnia (...) marca 2004r. o założenie ewidencji budynków znajdujących się na działce oznaczonej nr (...) w obrębie (...) została wydana w dniu (...) października 2006r. Świadczy to, że organ w dacie wniesienia skargi pozostawał w stanie bezczynności w rozumieniu art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż pozostawienie wniosku K. G. bez rozpatrzenia z przyczyn zależnych od strony, czyni niezasadnym stawianie mu zarzutu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005r. Zgodnie z art. 104 § 1 kpa organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Wszczęcie postępowania administracyjnego musi zakończyć się załatwieniem sprawy. Może to być załatwienie sprawy pozytywne dla strony, bądź też odmowne. Nie można natomiast dopuścić do takiej sytuacji, jaka zaistniała w przedmiotowej sprawie, że strona poprzez pozostawienie jej wniosku bez rozpatrzenia, została pozbawiona możliwości poddania kontroli stanowiska organu w drodze instancyjnej, jak i ewentualnie kontroli sądowoadministracyjnej. Z tych wszystkich względów skargę należało uznać za uzasadnioną i na podstawie art. 154 § 1 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło