IV SA/Wa 2050/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Marian Wolanin, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2012 r. sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - uchyla zaskarżone postanowienie - Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2011 r. Minister Infrastruktury w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że E. K. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. znak: [...], o ustaleniu lokalizacji drogi dla inwestycji pn.: "ul. [...] na odcinku od [...] do granic W. wraz z dostosowaniem skrzyżowania z ul. [...] do przyszłościowego dwupoziomowego skrzyżowania", oraz decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...], utrzymującej w mocy ww. decyzję, w części dotyczącej działki o nr ewid. [...] (po podziale), obręb [...]. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...], odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. W dniu 13 września 2011 r., bezpośrednio do Ministerstwa Infrastruktury, wpłynął wniosek E. K. z dnia 13 września 2011 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. Minister Infrastruktury rozpoznając ten wniosek wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Stosownie do treści art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Organ uznał, że w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy została skutecznie doręczona E. K. w dniu 29 sierpnia 2011 r. Wobec powyższego, ustawowy czternastodniowy termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął w dniu 12 września 2011 r. Z akt sprawy wynika, że E. K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy bezpośrednio do Ministra Infrastruktury w dniu 13 września 2011 r., a więc został on wniesiony z uchybieniem terminu. Do wniosku tego nie dołączono wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wobec powyższego Minister Infrastruktury stwierdził, że wniosek E. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Organ drugiej instancji w sytuacji, gdy stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2011 r. wniosła E. K. Skarżąca podniosła, że decyzja nie została doręczona jej skutecznie. Pracownik Poczty Polskiej zostawił przesyłkę poleconą osobie postronnej, która nie była upoważniona do odbioru takich przesyłek. Przesyłka dotarła do niej 12 września 2011 r. z informacją, że została odebrana kilka dni temu. Skarżąca nie wiedziała, iż składając w dniu 13 września 2011 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, uchybiła terminowi do jego wniesienia i dlatego nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd, na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 , poz. 1270 ze zm.), rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie organ naruszył przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2011 r. zostało wydane w oparciu o art. 134 kpa w związku z art. 127 § 3 k.p.a., z uwagi na przekroczenie przez stronę terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Art. 134 k.p.a. stanowi, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia bada przede wszystkim, czy w sprawie rzeczywiście doszło do przekroczenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przedmiotowej sprawie decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2011 r. została doręczona skarżącej w dniu [...] sierpnia 2011 r. w trybie art. 43 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Doręczenie przewidziane w tym przepisie jest skuteczne, jeżeli spełnione są następujące przesłanki: a) adresat jest nieobecny w mieszkaniu w czasie doręczania pisma, b) pismo zostało przyjęte za pokwitowaniem przez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę, c) osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, d) w razie gdy pismo zostało przyjęte przez sąsiada lub dozorcę, o doręczeniu pisma tym osobom umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2011 r. wynika, że przesyłka ta była adresowana do E. K. na adres ul. [...] [...] W. . Przesyłka ta nie została odebrana przez adresatkę. Odbiór przesyłki pokwitowała osoba, która kwitując ją napisała, że działa z upoważnienia. Z pisma Urzędu Pocztowego W. [...] z dnia 29 września 2011 r., stanowiącego odpowiedź na reklamację wynika, że reklamowana przesyłka została doręczona w dniu 29 sierpnia 2011 r. pod wskazany adres, czyli ul. [...] [...] W. [...]. Jednakże należy zauważyć, że organ nie ustalił imienia i nazwiska osoby, która pokwitowała tę przesyłkę. Nie ustalił, czy był to dorosły domownik, sąsiad lub dozorca domu. Skarżąca w skardze podniosła, że przesyłkę pracownik Poczty Polskiej zostawił osobie postronnej. Jeżeli osoba kwitująca odbiór przesyłki była sąsiadem lub dozorcą, przepis art. 43 k.p.a. dla skutecznego doręczenia przesyłki wymaga zawiadomienia o doręczeniu adresata, poprzez umieszczenie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Należy mieć na uwadze, iż stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 129 § 2 k.p.a., jak również w pierwszej kolejności, co do tego, czy przesyłka została skutecznie doręczona odwołującemu się, w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza art. 7 i 77 k.p.a. W ocenie Sądu, organ w przedmiotowej sprawie przedwcześnie, z uchybieniem art. 7 i 77 k.p.a. uznał, że przesyłka zawierająca decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2011 r. została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 29 sierpnia 2011 r. W sprawie wyjaśnienia wymaga, kto pokwitował odbiór tej przesyłki, czy jest to osoba, którą obejmuje treść przepisu art. 43 k.p.a., i czy ewentualnie zostały spełnione dalsze wymogi tego przepisu dotyczące zawiadomienia adresata o przesyłce. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w sentencji.