IV SA/Wa 2051/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: zwolnić J. B. od kosztów sądowych. W toku postępowania w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy z 14 stycznia 2010 r. skarżący podniósł, iż wraz z żoną znajdują się w trudnej sytuacji finansowej. Obydwoje są osobami schorowanymi (wnioskodawca po przebytej chorobie [...]). Wnioskodawca wymienił następujące wydatki miesięczne: wyżywienie – 200 zł, zakup opału – 300 zł, czynsz – 200 zł, opłata za wodę, kanalizację, wywóz śmieci – 130 zł, opłata za telefon, radio, TV – 110 zł, opłata za energię elektryczną – 120 zł, zakup leków – ok. 130 zł, inne wydatki (ubezpieczenie, paliwo) – 280 zł. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, ze skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Nie posiadają żadnych nieruchomości, zgromadzone zasoby pieniężne – to według oświadczenia – 480 zł. Skarżący jest właścicielem samochodu marki Fiat Seicento, rok produkcji 2003. Wnioskodawca uzyskuje emeryturę w wysokości 1245 zł (netto), jego żona – w wysokości 850 zł (netto). Wnioskodawca oświadczył ponadto, że wraz z żoną mieszka w wynajętym budynku gospodarczym o pow. 45 m2. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając przedłożony przez wnioskodawcę wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Z informacji podanych we wniosku wynika, iż dochód miesięczny uzyskiwany przez wnioskodawcę i jego żonę wynosi łącznie 2095 zł. Jak wynika z zestawienia wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie, dochód ten w całości przeznaczany jest na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W związku z powyższym należało uznać, że poniesienie przez skarżącego kosztów sądowych, mogłoby wiązać się z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu jego i jego żony. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.