IV SA/Wa 2051/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2011 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla A. A. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. A. A. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 11 stycznia 2012 r. oraz nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń z dnia 28 stycznia 2012 r. i z dnia 18 lutego 2012 r. wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z bezrobotnym synem, który nie posiada prawa do zasiłku. Jedyne stałe źródło utrzymania dwuosobowej rodziny stanowi emerytura wnioskodawczyni w wysokości 848,06 zł netto miesięcznie. Syn skarżącej korzysta także z pomocy innych, przypadkowych osób. Majątek A. A. stanowi mieszkanie o powierzchni około 30 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 1,72 ha, która nie przynosi dochodu. Wnioskodawczyni nie ma wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Środki uzyskiwane ze świadczenia emerytalnego A. A. nie mogą wystarczyć nawet na zaspokojenie konicznych kosztów utrzymania dwuosobowej rodziny. Dlatego syn skarżącej zmuszony jest prosić o pomocy inne, przypadkowe osoby. W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że nie dysponując oszczędnościami, ani wartościowymi przedmiotami, wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.