IV SA/Wa 2052/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2010 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę - Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zwany dalej "Ministrem", utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...], zwanego dalej "Wojewodą", z dnia [...] maja 2005 r. nr [...]. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia Minister wskazał, że postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. Wojewoda, działając w oparciu o art.60 ust.1 i art.53 ust.5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą", po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy D. o uzgodnienie w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i osadnika ścieków na części działki nr [...] położonej w miejscowości F. – uzgodnił te warunki. Od powyższego postanowienia zażalenie wniósł właściciel nieruchomości sąsiedniej – A. K., zwany dalej "skarżącym", domagając się uchylenia tego postanowienia. Rozpatrzywszy zażalenie Minister utrzymał w mocy postanowienie Wojewody. Uzasadniając własne rozstrzygnięcie Minister wskazał, że w uzgadnianym projekcie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanej inwestycji zawarta została informacja, że teren inwestycji objęty jest zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów uzyskaną przy sporządzaniu planu miejscowego, który utracił moc. Zgodnie zatem z art.61 ust.1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym projekt przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji na działce nr [...] w F. nie wymaga ponownego uzgodnienia pod względem ochrony gruntów rolnych. W związku z powyższym organ stwierdził, iż postanowienie Wojewody [...] w sprawie uzgodnienia projektu decyzji Wójta Gminy D. o warunkach zabudowy na działce nr [...] jest prawidłowe, aczkolwiek z innych powodów niż przyjął to Wojewoda. Skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. K. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie: - art.60 ust.1, art.59 ust.1 ustawy przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, - art.61 ust.1 pkt 5 ustawy polegające na nie uwzględnieniu przy wydawaniu postanowienia wymagań ochrony środowiska, - art.61 ust.1 ustawy oraz §8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez wadliwe określenie powierzchni przyszłej zabudowy, - art.6, 7, 10, 77§1 i 106§1 k.p.a. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy. Z uzasadnienia skargi wynika, iż w ocenie skarżącego zaskarżone postanowienie stanowi decyzję ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z osadnikiem bezodpływowym na działce oznaczonej nr [...] w miejscowości F. Decyzja ta zdaniem skarżącego została wydana przed rozpoznaniem zażaleń na postanowienia w przedmiocie zajęcia stanowiska, o których mowa w art.106§5 k.p.a., przez co narusza ona nie tylko art.106§1 k.p.a., ale również art.7 i 77 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, art.6 k.p.a. poprzez oparcie decyzji na niestabilnym stanowisku organu współdziałającego, art.10 k.p.a. poprzez pozbawienie strony udziału w drugoinstancyjnym postępowaniu zmierzającym do ostatecznego sformułowania stanowiska organu współdziałającego oraz art.15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania. Skarżący podniósł ponadto, iż w ustalonych w decyzji warunkach zabudowy określono, że wielkość powierzchni działki nie może być większa niż 10 %, natomiast w części opisowej – wyniki analizy, stanowiącej załącznik do przedmiotowej decyzji stwierdzono, iż wskaźnik intensywności dla analizowanego obszaru może być nie większy niż 10 %. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż w decyzji ustalającej warunki zabudowy przyszłej inwestycji nie wzięto pod uwagę powierzchni już istniejącej zabudowy działki nr [...], toteż poprawny zapis dotyczący wskaźnika intensywności zabudowy na tej działce powinien brzmieć "suma powierzchni planowanej zabudowy i już istniejącej do powierzchni działki nie może być większa niż 10%". Skarżący stwierdził również, iż ustalone w zaskarżonej decyzji warunki zabudowy są sprzeczne z wymogami ochrony środowiska w zakresie ochrony powietrza, albowiem brak jest w decyzji wyraźnego wyartykułowania zakazu stosowania kotłowni węglowych. W przedmiotowej decyzji w sposób wadliwy określono również wymagania w zakresie infrastruktury w odniesieniu do zrzutu ścieków sanitarnych. Wskazano bowiem, iż zrzut ścieków nastąpi do projektowanego osadnika sanitarnego, nie określając przy tym, czy osadnik ten ma być zlokalizowany poza wyznaczoną linią przyszłej zabudowy oraz czy jest on osadnikiem gnilnym, będącym częścią składową systemu podczyszczającego czy szczelnym zbiornikiem do czasowego gromadzenia ścieków sanitarnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3§2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."). Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżone postanowienie Ministra odpowiada przepisom prawa obowiązującym w dacie jego wydania. Uzgodnień projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dokonano na podstawie art.60 ust.1 w związku z art.53 ust.4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z przepisów tych wynika, że decyzję w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. Podkreślenia wymaga, że przedmiot uzgodnień dotyczył wyłącznie ochrony gruntów rolnych i leśnych, nie dotyczył on natomiast innych kwestii związanych z ustaleniem warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. W ramach przedmiotowych uzgodnień właściwe organy zobowiązane były ustalić, czy spełnione zostały kryteria z art.61 ust.1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z art.61 ust.1 pkt 4 ustawy wynika, że jednym z warunków umożliwiających wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy jest to, aby teren inwestycji nie wymagał uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo był objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art.67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. nr 15, poz.139 z późn.zm.). Minister wykazał, że zachodzą podstawy do pozytywnego uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanej inwestycji, albowiem teren inwestycji objęty jest zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów uzyskaną przy sporządzaniu planu miejscowego, który utracił moc z dniem [...] grudnia 2003 r. Powyższa kwestia wyczerpywała przedmiot uzgodnień w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych. Zarzuty skargi są nietrafne, albowiem dotyczą one zagadnień wykraczających poza wskazany wyżej zakres. Należy podkreślić, że wprawdzie skarżący wskazał jako przedmiot skargi postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2006 r., niemniej zarówno we wstępnej części skargi formułującej zarzuty, jak i w uzasadnieniu skargi podniósł zarzuty bezpośrednio przeciwko decyzji, której projekt był przedmiotem uzgodnień. Skarżący zarzucił zatem, że: 1) decyzję wydano w sytuacji, w której nie zostały rozpatrzone zażalenia skarżącego od kilku postanowień organów uzgadniających pierwszej instancji, a zatem w sytuacji, w której postępowania o uzgodnienie inwestycji nie były ostatecznie zakończone, 2) w decyzji wadliwie określono powierzchnię przyszłej zabudowy, 3) ustalone w decyzji warunki zabudowy są sprzeczne w wymaganiami ochrony środowiska w zakresie ochrony powietrza, 4) w decyzji wadliwie określono wymagania w zakresie infrastruktury technicznej w odniesieniu do zrzutu ścieków sanitarnych. Zarzuty te winny były być podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji ustalającej warunki zabudowy oraz w ewentualnej skardze na decyzję organu odwoławczego, nie zaś w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem Ministra. Skarga nie ma zatem usprawiedliwionych podstaw. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.