IV SA/Wa 2053/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2006 r. sprawy ze skargi B. i R. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji Skarżący B. S. i R. S. wnieśli w dniu 26 sierpnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...], którym nie uzgodniono projektu decyzji w kwestii rozbudowy budynku zlokalizowanego w O. na działce nr [...] przy drodze krajowej nr [...]. Stan sprawy przedstawia się następująco. W dniu 14 stycznia 2005 r. B. S. i R. S. złożyli do Burmistrza O. wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy terenu w mieście O. na działce nr [...] w obrębie nr [...] dla inwestycji polegającej na budowie części budynku usługowego, rozbudowie tarasu z zadaszeniem całości tarasu, dobudowie pomieszczenia gospodarczego poprzez zwiększenie wysokości ścianki kolankowej z zachowanie geometrii dachu. Burmistrz O. sporządził projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji i przesłał go do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w celu uzgodnienia, na podstawie art. 64 ust. 1 w związku z art. 53ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Organ postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] nie uzgodnił projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ podniósł, że teren, na którym jest planowana przedmiotowa inwestycja został zarezerwowany pod budowę obwodnicy O., co wynika z planów rozbudowy drogi krajowej nr [...], a także z ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego O. i studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy O. Zdaniem organu, mimo, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego O. nie jest już aktualny, zarządca drogi jest zobowiązany do ochrony drogi krajowej nr [...] w związku z ustaleniami tego planu. Ponadto organ podniósł, że ustalenia istniejącego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy O. – zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych, a więc zarządca drogi musi opierać się na ustaleniach nieobowiązującego już miejscowego planu. Organ wskazał także, że – zgodnie z art. 35 ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j.: Dz. U. z 2004 r., nr 204, poz. 2086 ze zm.) – w zarezerwowanym na drogę pasie terenu mogą być wznoszone tylko tymczasowe obiekty budowlane oraz urządzenia budowlane związane z obiektami budowlanymi, natomiast – w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.: Dz. U. z 2000 r., nr 106, poz. 1126 ze zm.) – przedmiotowa inwestycja nie może być zaliczona do kategorii inwestycji tymczasowych. B. S. i R. S. wnieśli w dniu 2 maja 2005 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez organ postanowienia z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...]. We wniosku podniesiono, że planowana inwestycja nie polega na budowie nowego obiektu czy też znaczącej rozbudowie istniejącego, lecz ma jedynie charakter kosmetycznej przebudowy, niezbędnej z uwagi na sytuację na rynku usług hotelarsko-gastronomicznych. Wnioskodawcy wskazali również, iż rozumieją potrzeby planowania przestrzennego, jednak nie może się ono odbywać cudzym kosztem, a zmiana planu – jeżeli nie jest poparta natychmiastowymi działaniami odszkodowawczymi – nie może wykluczać możliwości utrzymania wartości obiektów przeznaczonych przez ten plan do likwidacji. Odwołujący się wnieśli o uzgodnienie przebudowy dachu budynku usługowego oraz o rozbudowę i zadaszenie tarasu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad utrzymał w mocy swe postanowienie z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia utrzymanego w mocy, a ponadto wskazał, że trwa postępowanie zmierzające do przyjęcia planu zagospodarowania przestrzennego gminy O., którego projekt został uzgodniony przez zarządcę drogi postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. W planie tym, zdaniem organu, teren obejmujący m. in. obszar planowanej inwestycji stanowi rezerwę terenu pod skrzyżowania i węzły dla projektowanej obwodnicy O., co przesądza o konieczności rozbiórki znajdujących się na tym terenie obiektów. Wydanie postanowienia o uzgodnieniu i w efekcie zrealizowanie inwestycji doprowadziłoby, według organu, do poniesienia w przyszłości przez zarządcę drogi dodatkowych kosztów związanych ze zrekompensowaniem nakładów na przedmiotową inwestycję. Organ zaznaczył również, że do czasu wydania decyzji lokalizacyjnej na budowę obwodnicy zarządca drogi nie może podjąć działań zmierzających do oszacowania wartości nieruchomości odwołujących się i jej wykupienia. W skardze do Sądu, B. S. i R. S. wnieśli o uchylenie w całości postanowienia organu z dnia z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...], a w przypadku braku zgody na inwestycję – o nakazanie mu odkupienia budynków z gruntem za szacunkową wartość 1.500.000 zł. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że uzyskali szereg decyzji i postanowień organów administracji publicznej, które umożliwiły zrealizowanie i użytkowanie istniejącego obiektu. Podnieśli, że ich wniosek – dotyczący podniesienia starego dachu i zadaszeniu tarasu – w żaden sposób nie koliduje z planami budowy obwodnicy O., która – zdaniem skarżących – nie powstanie przez najbliższe 10 lat, gdyż nie widnieje w planach inwestycyjnych, natomiast zrealizowanie wnioskowanej inwestycji przy niezmienionych obrysach budynków umożliwi zwiększenie atrakcyjności całego obiektu. W odpowiedzi na skargę organ powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Jedynym powodem wydania przez organ zaskarżonego postanowienia, którym odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji był podniesiony przez organ argument, że w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka nr [...] w obrębie nr [...] w O. – należąca do skarżących i na której zamierzają oni zrealizować przedmiotowa inwestycję – znajduje się na terenie przewidzianym pod budowę obwodnicy O., stanowiącym swoistą rezerwę terenu dla budowy tej drogi. Podnieść jednak należy, że z akt sprawy nie wynika, aby toczyło się postępowanie o ustalenie lokalizacji na budowę wspomnianej wyżej obwodnicy. Wskazują na to tylko twierdzenia organu, które nie zostały poparte jakimikolwiek dokumentami. Uzasadniona jest więc teza, że ta inwestycja drogowa pozostaje jedynie w zamierzeniach, które nie spowodowały wszczęcia żadnego postępowania zmierzającego do ich realizacji. W tym stanie rzeczy nie uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy jest nieuzasadnionym naruszeniem istotnych interesów skarżących, którzy nie mogliby realizować przedmiotowej inwestycji przez bliżej nieokreślony czas. Zaznaczyć ponadto należy, że gmina O. nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego. Brak jest w aktach sprawy takiego planu, a na jego brak wskazują też twierdzenia organu, który zaznaczył, iż trwa postępowanie zmierzające do przyjęcia planu zagospodarowania przestrzennego gminy O., którego projekt został uzgodniony przez zarządcę drogi postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. Podniesiony przez organ argument, że w obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy O. przewidziano realizację obwodnicy na obszarze planowanej przez skarżących inwestycji i w związku z tym przyszły plan miejscowy musi uwzględniać realizację obwodnicy nie uzasadnia rozstrzygnięcia organu. Zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Zważyć jednak należy, iż co prawda projekt planu powinien być zgodny ze studium, lecz gmina O. – jak wspomniano powyżej – nie posiada miejscowego planu, choć – jak wynika z twierdzeń organu – prace na jego uchwaleniem są w toku. Niedopuszczalne jest wydanie postanowienia o nie uzgodnieniu projektu decyzji na podstawie zakazu zabudowy wyrażonego w studium uwarunkowań, choćby prace nad planem były zaawansowane. W sytuacji braku planu organ gminy może – na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – zawiesić postępowanie do czasu uchwalenia planu miejscowego, nie dłużej niż na 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W takim stanie sprawy całkowicie nieuzasadnione jest nie uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej przez skarżących inwestycji. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie przekracza dopuszczalne granice uznania administracyjnego, które to uznanie nie może oznaczać dowolności przy podejmowaniu rozstrzygnięć administracyjnych. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.