IV SA/Wa 2054/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 25.07.2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia 14 lipca 2017 r. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2017 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 4 września 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie 16 odpisów skargi wraz z załącznikami. Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 września 2017 r. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 2054/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. K. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie nadesłał brakujących odpisów skargi, pomimo wezwania. Pismem z dnia 4 stycznia 2018 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 stycznia 2018 r., pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 16 odpisów skargi wraz z załącznikami (k. 91 w związku z k. 139 akt sądowych). W ocenie pełnomocnika, wysłanie do skarżącego w jednej przesyłce pocztowej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, a także odpisu odpowiedzi na skargę było wprowadzające w błąd. Następnie pismem z dnia 28 stycznia 2018 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 stycznia 2018 r., pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie na powyższe postanowienie (k. 173 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2018 r. sygn. akt II OZ 548/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2017 r. odrzucające skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 p.p.s.a., przesłankami przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, które muszą wystąpić łącznie, są: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi, dokonanie czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie oraz złożenie przedmiotowego wniosku w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Z kolei zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest niedopuszczalny, z uwagi na złożenie przez skarżącego również zażalenia na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, który Sąd w pełni podziela, zgodnie z którym czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu (w niniejszej sprawie - zażalenia) oraz wniosku o przywrócenie tego terminu (w tej sprawie - do uzupełnienia braków formalnych skargi), wykluczają się wzajemnie, zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i wewnętrznej sprzeczności ich podstaw. Podkreśla się także, że aby skutecznie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu, konieczne jest jednoznaczne stwierdzenie, że do uchybienia terminu rzeczywiście doszło. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednak nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd poczynił w tym zakresie błędne ustalenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 listopada 2016 r. sygn. akt II GZ 1194/16; z 21 października 2016 r. sygn. akt II GZ 1043/16; z 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FZ 220/15; z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II OZ 209/16; z 14 grudnia 2015 r. sygn. akt I FZ 523/15; z 19 sierpnia 2015 r. sygn. akt II OSK 1873/15; z 2 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OZ 233/15, dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli zatem skarżący zakwestionował w postępowaniu zażaleniowym uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie mógł skutecznie wnosić o przywrócenie tego terminu. W sytuacji, gdy strona wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie ww. zażalenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 938/16; z 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FZ 220/15; z 25 lutego 2016 r. sygn. akt II OZ 197/16, dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w niniejszej sprawie – data doręczenia pełnomocnikowi skarżącego odpisu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2018 r. sygn. akt II OZ 548/18 oddalającego zażalenie skarżącego. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że wniesienie przez skarżącego zażalenia na postanowienie Sądu odrzucające skargę stworzyło procesową przeszkodę dla merytorycznego rozpoznania jego wniosku o przywrócenie terminu, gdyż skutkowało tym, że w dniu złożenia ww. wniosku nie rozpoczął jeszcze biegu siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z tych przyczyn, wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podlega odrzuceniu jako przedwczesny, a tym samym, niedopuszczalny. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji.