IV SA/Wa 2055/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wyłączenia gruntów leśnych z produkcji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] z siedzibą w S., dalej również "Stowarzyszenie", wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z [...] maja 2015 r. w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wyłączenia gruntów leśnych z produkcji wniosło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona skarżąca podniosła, że konieczność zapłaty należności spowodowałoby zachwianie jej sytuacji finansowej, które mogłoby doprowadzić nie tylko do zakończenia prowadzonej działalności, ale również pociągnęłoby negatywne skutki dla podopiecznych schroniska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślić należy, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przenosząc powyższe rozważania na kanwę rozpoznawanego wniosku Sąd uznał, iż wniosek Stowarzyszenia o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej opłatę z tytułu wyłączenia gruntów leśnych z produkcji niezgodnie z przepisami nie zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku przedstawiła ogólnikową argumentację, która w jej ocenie spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Okoliczności do jakich odwołała się strona skarżąca dotyczą destabilizacji sytuacji ekonomicznej Stowarzyszenia, która może skutkować koniecznością zakończenia działalności oraz negatywnym konsekwencjami dla podopiecznych. Zdaniem Sądu argumentacja wniosku nie wyjaśnia w wystarczającym stopniu sytuacji, w której znajduje się Stowarzyszenie. Strona skarżąca nie podała konkretnych i aktualnych danych dotyczących jej sytuacji finansowej, m.in. uzyskiwanych dochodów, posiadanym majątku czy zobowiązaniach finansowych. Tym samym niemożliwa jest ocena czy zapłata opłaty ustalonej zaskarżoną decyzją, przed zbadaniem przez Sąd zasadności jej ustalenia, wiązałaby się z wyrządzeniem Stowarzyszeniu i jego podopiecznym znacznej szkodą bądź spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji Sąd uznał, że okoliczności podniesione we wniosku nie wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do tak dalece idących skutków, by zasadne było udzielenie stronie skarżącej ochrony tymczasowej. W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.