IV SA/Wa 2057/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia wykonywania uprawnień zawodowych postanawia: - przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2010 r., którą utrzymano w mocy decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2010 r. o zawieszeniu wykonywania uprawnień zawodowych geodecie M. K. do czasu ponownego złożenia egzaminu z wynikiem pozytywnym. Skarżący nie uiścił opłaty sądowej przy wniesieniu skargi. Sąd pismem z dnia 15 listopada 2010 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 9 listopada 2010 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 listopada 2010 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem w dniu 2 grudnia 2010 r. Wobec nieuiszczenia w zakreślonym terminie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi Sąd postanowieniem z dnia 30 grudnia 2010 r. odrzucił przedmiotową skargę. Skarżący pismem z dnia 7 stycznia 2011 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 14 stycznia 2011 r.) - wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż uchybienie terminu do uiszczenia wpisu do skargi spowodowane było jego chorobą połączoną z silnym stresem oraz związanymi z tym dolegliwościami przez które nie był w stanie opłacić skargi w terminie. W okresie choroby przebywał w stanie silnego stresu i nie miał świadomości swojego zaniechania wobec czego nie uiścił wpisu od skargi, ani też nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanego przepisu wynika zatem, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie warunki formalne wniosku zostały spełnione. Skarżący zachował ustawowy 7 - dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (licząc od dnia 7 stycznia 2011 r.) oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, które to postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 marca 2011 r. zostało skarżącemu przyznane w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowiono mu radcę prawnego z urzędu. Oceny wymaga zatem przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się natomiast z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, co wynika z dowodu doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy (k. 24). W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności tj. silny stres połączony z chorobą - stanowią podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Co prawda skarżący na powyższą okoliczność nie przedstawił wraz z wnioskiem żadnych dowodów, które potwierdzałyby jego zły stan zdrowia, jednakże pełnomocnik skarżącego w uzasadnieniu złożonej skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 30 grudnia 2011 r., którym to odrzucono skargę – przedstawił zaświadczenie z dnia 31 marca 2011 r. z Ośrodka Terapii Uzależnienia i Współuzależnienia w K., iż skarżący od kwietnia 2009 r. pozostaje w leczeniu tut. ośrodka i ukończył terapię na oddziale dziennym w październiku 2009 r. Z zaświadczenia tego wynika, iż utrzymuje abstynencję, zgłasza się regularnie, jak również ma systematyczny kontakt z terapią. Nadal utrzymują się u skarżącego takie objawy jak apatia, problemy z koncentracją oraz poczucie bezradności oraz wymaga on dalszego leczenia u specjalisty. Zarówno zaświadczenia lekarskie, jak i dodatkowe wyjaśnienia pełnomocnika skarżącego wskazują, że prawdopodobnym jest, iż skarżący nie mógł uiścić wpisu od skargi w terminie. W tych okolicznościach w ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a.