IV SA/Wa 206/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków G. C. i L. C. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skarg w sprawie ze skarg G. C. i L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skarg. Pismem z 29 stycznia 2016 r. (k. 37) wezwano profesjonalnego pełnomocnika Skarżących adw. A. B. do uzupełnienia - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skarg - braków formalnych skarg poprzez nadesłanie: a) 20 odpisów skarg, b) pełnomocnictwa udzielonego przez Skarżącego L. C. Skarżącej G. C., z którego wynika uprawnienie do reprezentowania przed sądami administracyjnymi i udzielania dalszych pełnomocnictw, c) pełnomocnictwa udzielonego przez G. C., z którego wynika uprawnienie do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżących 8 lutego 2016 r. (k. 45), stąd termin do jego wykonania upłynął 15 lutego 2016 r. (poniedziałek). 15 lutego 2016 r. (k. 44) pełnomocnik Skarżących wykonał wezwanie co do powyższych punktów a) oraz c), natomiast co do punktu b) wniósł o przedłużenie o siedem dni terminu do wykonania wezwania. Postanowieniem z 31 marca 2016 r. Sąd odrzucił skargi z uwagi na wniesienie ich po terminie. Ponadto, przyczyną odrzucenia skargi L. C. było niewykonanie wyżej wskazanego wezwania co do punktu b). 5 kwietnia 2016 r. wpłynęły do Sądu pisma zawierające oświadczenia Skarżących o wypowiedzeniu pełnomocnictw adw. A. B. (k. 53-54), w związku z czym postanowienie o odrzuceniu skarg zostało 7 kwietnia 2016 r. wysłane z Sądu do Skarżących i doręczone Skarżącej 13 kwietnia 2016 r. (k. 68), a Skarżącemu - zostało uznane za doręczone 26 kwietnia 2016 r. (k. 67). 18 kwietnia 2016 r. wpłynął do Sądu wniosek Skarżących, podpisany przez ich nowego pełnomocnika adw. M. P., o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skarg (k. 60-62). W uzasadnieniu wniosku wskazano m. in., że: - poprzedni pełnomocnik Skarżących uzupełnił braki formalne skarg tylko jeden dzień po terminie (tak nieznaczne opóźnienie nie mogło mieć wpływu na bieg sprawy), wnosząc jednocześnie o przedłużenie terminu, do czego Sąd się nie ustosunkował, - brak odpisów skarg ani brak pełnomocnictwa nie stał na przeszkodzie nadaniu biegu sprawie, ponieważ Sąd mógł odpowiednio wykonać brakujące odpisy oraz wezwać Skarżących do osobistego podpisania skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu jest możliwe jedynie wtedy, gdy został on uchybiony. Skarżący nie uchybili terminowi do usunięcia braków formalnych skargi wskazanych wyżej w punktach a) oraz c), gdyż poprzedni pełnomocnik Skarżących nadesłał w terminie odpowiednio 20 odpisów skarg oraz pełnomocnictwo udzielone mu przez Skarżącą G. C., z którego wynika uprawnienie do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi. Brak uchybienia terminu do wykonania wezwania w tym zakresie skutkuje niemożnością jego przywrócenia. Nie ma w tym kontekście znaczenia dla rozstrzygnięcia argumentacja zawarta w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, że Sąd mógł we własnym zakresie wykonać odpisy skarg oraz wezwać Skarżącą G. C. do osobistego podpisania skargi. Odnosząc się zaś do wniosku o przywrócenie terminu w zakresie wskazanego wyżej punktu b) wezwania (nadesłania pełnomocnictwa udzielonego przez Skarżącego L. C. Skarżącej G. C., z którego wynika uprawnienie do reprezentowania przed sądami administracyjnymi i udzielania dalszych pełnomocnictw), należy podnieść, że wezwania w tym zakresie nie tylko nie wykonano w terminie (do 15 lutego 2016 r.), ale nie wykonano go także do dnia odrzucenia skarg (31 marca 2016 r.). Nie ma w tym kontekście znaczenia dla rozstrzygnięcia wniosek poprzedniego pełnomocnika Skarżących (k. 38) o przedłużenie terminu do wykonania wezwania w tym zakresie o siedem dni, gdyż - po pierwsze: brak podstaw do przedłużenia terminu ustawowego (art. 49 § 1 w zw. z art. 84 P.p.s.a.), a pod drugie: mimo upływu terminu 15 lutego 2016 r. brak formalny w tym zakresie nie został uzupełniony do 31 marca 2016 r., kiedy odrzucono skargi. Ponadto, we wniosku w żaden sposób nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, co jest koniecznym warunkiem przywrócenia terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Poza zakresem rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi pozostaje kwestia, czy Sąd powinien wezwać Skarżącego L. C. do osobistego podpisania skargi po bezskutecznym wezwaniu pierwotnego pełnomocnika Skarżących do nadesłania pełnomocnictwa, o którym mowa wyżej w punkcie b) wezwania. Kwestia ta może być podnoszona jedynie w środku zaskarżenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Na marginesie należy zwrócić uwagę, że skargi zostały odrzucone z uwagi na wniesienie ich po terminie (skarga L. C. ponadto z powodu nienadesłania stosownego pełnomocnictwa), stąd nawet przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego do nadesłania stosownego pełnomocnictwa udzielonego przez Skarżącego L. C. nie mogłoby mieć znaczenia w obliczu nieterminowości wniesienia skarg. W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.