IV SA/Wa 2067/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] w S. Spółka Akcyjna z siedzibą w S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2014 nr [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej postanawia: odrzucić skargę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2014 nr [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej wniosło Przedsiębiorstwo [...] w S. Spółka Akcyjna z siedzibą w S. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej spółce (na adres profesjonalnego pełnomocnika) w dniu 18 sierpnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Skarga wpłynęła do organu w dniu 19 września 2014 r., data nadania na stemplu pocztowym na kopercie, w której nadano pismo, jest nieczytelna. W piśmie z dnia 26 listopada 2014 r. (k.45 akt sądowych) Poczta Polska S.A. poinformowała, że nie ma możliwości ustalenia faktycznej daty złożenia przesyłki w urzędzie pocztowym, jednak jest to możliwe na podstawie dowodu nadania będącego w posiadaniu nadawcy. Jednocześnie w piśmie z dnia 24 listopada 2014 r. skarżący poinformował, że w związku ze śmiercią jego pełnomocnika r. pr. T. N. złożenie dowodu nadania będzie możliwe po komisyjnym przekazaniu dokumentów z kancelarii zmarłego radcy prawnego. W piśmie z dnia 16 grudnia 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała, że nie został wyznaczony likwidator spraw prowadzonych przez zmarłego radcę prawnego. W zarządzeniu z dnia 5 stycznia 2015 r. (k. 61 akt sądowych) skarżący został wezwany do nadesłania dowodu nadania skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2014 r., z którego wynikało, jaka była data nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym. W wezwaniu wskazano także, że w przypadku nienadesłania dowodu nadania skargi Sąd przyjmie, że została ona nadana w dniu wpływu do organu, tj. w dniu 19 września 2014 r. Zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin do wykonania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący został poinformowany, że w celu nadesłania dowodu nadania skargi konieczne będzie podjęcie kroków zmierzających do ustalenia likwidatora kancelarii r. pr. T. N., a zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 637 ze zm.) o radcach prawnych w razie potrzeby dziekan rady okręgowej izby radców prawnych wyznacza z urzędu zastępcę radcy prawnego, który został skreślony z listy radców prawnych albo nie może czasowo wykonywać czynności zawodowych. Decyzja dziekana upoważnia wyznaczonego radcę prawnego do prowadzenia podejmowanych spraw i jest równoznaczna z udzieleniem dalszego pełnomocnictwa procesowego. Skarżącego poinformowano także, że następnie konieczne będzie zwrócenie się do likwidatora o wydanie dokumentacji dla przedmiotowej sprawy prowadzonej przez zmarłego pełnomocnika. Wezwanie zostało doręczone w dniu 9 stycznia 2015 r. (k. 64 akt sądowych). Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi należy liczyć od daty skutecznego doręczenia skarżącemu zaskarżonego aktu. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2014 r., a trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 17 września 2014 r. Skarga została złożona w organie w dniu 19 września 2014 r. Mimo podjętych przez Sąd działań w celu ustalenia terminu nadania skargi w urzędzie pocztowym, nie było możliwe ustalenie faktycznej daty nadania skargi. Wobec śmierci pełnomocnika sam skarżący zobowiązany był do złożenia dowodu nadania skargi. Skarżący w piśmie z dnia 24 listopada 2014 r. wskazał, że uzyskanie dowodu nadania będzie możliwe po komisyjnym wydaniu dokumentów z kancelarii zmarłego pełnomocnika. W zarządzeniu z dnia 5 stycznia 2015 r. Sąd precyzyjnie wskazał, jakie należało podjąć w celu uzyskania dostępu do przedmiotowego dokumentu. Skarżący mimo wezwania nie przedstawił dowodu nadania skargi, z którego wynikałaby faktyczna data złożenia przesyłki w polskim urzędzie pocztowym. Skarżący nie poinformował również o podjęciu innych działań zmierzających do uzyskania dowodu nadania. Zatem wobec braku przeciwdowodu należało przyjąć, że skarga została nadana w dniu jej wpływu do organu, tj. w dniu 19 września 2014 r., a zatem z uchybieniem terminu. Skarga nadana po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.