IV SA/Wa 207/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. W skardze tej został zawarty także wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W jego uzasadnieniu Skarżący podniósł, że nie posiada środków finansowych wystarczających na pokrycie orzeczonej - jednocześnie podwyższonej w decyzji SKO – kwoty opłaty. W celu wykonania decyzji byłby zmuszony do zaciągnięcia pożyczki, którą następnie musiałby spłacać z odsetkami, co spowoduje w jego ocenie znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Przedmiotem sprawy jest wpłata sumy pieniężnej w wysokości 15622,08 zł., przy czym Skarżący tytułem sprzedaży nieruchomości uzyskał kwotę w wysokości 445000 zł. W treści uzasadnienia wniosku nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. Uzasadnienie wniosku ograniczyło się do gołosłownych deklaracji i nie zawierało żadnych konkretnych informacji dotyczących aktualnego stanu majątkowego i osiąganych przychodów Skarżącego, co uniemożliwiło faktyczną ocenę skutków, jakie wywarłoby wykonanie zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd stwierdza, że decyzje dotyczące świadczeń pieniężnych są ze swej natury odwracalne, a ewentualnie nienależnie wyegzekwowana kwota opłaty planistycznej zostanie Skarżącemu zwrócona. Zatem brak wykazania szczególnych okoliczności przemawiających za spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków tym bardziej przemawia za odmową uwzględnienia wniosku. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Brak przedstawienia jakiegokolwiek materiału, na podstawie którego można by dokonać analizy, wyklucza możliwość pozytywnego rozpoznania wniosku. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.