IV SA/Wa 2073/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. P. na uchwałę Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z 13 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. P. na uchwałę Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na załączonym do akt sprawy zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki zawierającej odpis zapadłego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem (k-87) widnieje podpis "B. P." oraz data "04.07.13 r.". Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę kasacyjną 12 sierpnia 2013 r. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, załączonym do skargi podniesiono, iż - zgodnie z relacją skarżącej - przesyłkę odebrał mąż skarżącej, który 8 sierpnia 2013 r. przekazał przesyłkę skarżącej. Z treści załączonego do wniosku oświadczenia pisemnego męża skarżącej – W. P. z 10 sierpnia 2013 r. (k-92) wynika, że skarżąca znalazła przesyłkę 8 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z dokonanych ustaleń wynika, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 5 sierpnia 2013 r., zatem strona wniosła skargę kasacyjną z uchybieniem przepisanego terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie pierwsze, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek pełnomocnika skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 77 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a., odbierający pismo potwierdza jego odbiór oraz datę odbioru własnoręcznym podpisem. Zgodnie z § 21. ust. 1 oraz ust. 3 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz.U. z 2013 r., poz. 545) przesyłki rejestrowane (przesyłki pocztowe przyjęte za pokwitowaniem przyjęcia i doręczane za pokwitowaniem odbioru) doręcza się po stwierdzeniu tożsamości osoby uprawnionej do odbioru, a pokwitowanie odbioru takiej przesyłki winno zawierać czytelny podpis odbiorcy i datę odbioru. Z treści zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że odpis wyroku z 13 czerwca 2013 r. skarżąca odebrała osobiście 4 lipca 2013 r. W ocenie Sądu, zarówno zreferowanie we wniosku przez pełnomocnika skarżącej oświadczenia skarżącej, jak i treść oświadczenia pisemnego męża skarżącej – W. P., z których wynika, iż przesyłkę odebrał mąż skarżącej, nie uprawdopodabniają tego, że podpis na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki nie stanowi czytelnego podpisu odbiorcy - nie został złożony osobiście przez skarżącą. Trudno uznać za wiarygodne, aby mąż skarżącej w obecności pracownika poczty sfałszował podpis skarżącej. Wobec powyższego, uznać należało, że przesyłkę zawierającą odpis wyroku z 13 czerwca 2013 r. z uzasadnieniem, skarżąca odebrała osobiście. W tym stanie rzeczy roztrząsanie kwestii skutków doręczenia zastępczego (art. 72 P.p.s.a) należało uznać za bezprzedmiotowe. Skoro zaś skarżąca odebrała przesyłkę osobiście i nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jej winy, wniosek należało uznać za niezasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie drugie, postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższego, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.