IV SA/Wa 2085/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Laskowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. i E. M. na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia (...) września 2007 r., Nr (...) w przedmiocie zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. M. i E. M. na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia (...) września 2007 r., Nr (...) w przedmiocie zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowienie zawierało pouczenie, że skarga kasacyjna (wniesiona od powyższego postanowienia) pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W terminie przewidzianym w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) - dalej p.p.s.a. skarżący złożyli skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowo -administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia 5 warunków: 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 p.p.s.a.), 2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący - mimo stosownego pouczenia - sporządzili i wnieśli skargę kasacyjną osobiście, nie będąc jednocześnie osobami uprawnionymi, wymienionymi w art. 175 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Sąd na podstawie art. 178 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.