IV SA/Wa 2085/09

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skarg A. J. i D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy D. J., wezwany do uiszczenia solidarnie wraz z A. J. wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie warunków zabudowy (wpis w wysokości 500 zł), w terminie otwartym do wykonania wezwania złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na formularzu PPF, skarżący podał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania z powodu wypadku, któremu uległ. Przez długi okres czasu, wynikający z konieczności przeprowadzenia operacji, wnioskodawca, jak wskazał, nie będzie uzyskiwał dochodów. Będzie to skutkowało tym, że nie tylko nie wspomoże rodziny finansowo, ale jego utrzymanie będzie się wiązało dla rodziny z dodatkowym wydatkiem. Ze złożonego oświadczenia wynika, że wnioskodawca posiada nieruchomość w postaci działki o powierzchni 1500 m². Prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, mając na utrzymaniu dwie kilkunastoletnie córki. Miesięczne dochody rodziny pochodzą z renty otrzymywanej przez wnioskodawcę (w wysokości 600 zł) oraz prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (około 800 zł), a także wynagrodzenia żony (2600 zł). Wobec wątpliwości odnoszących się do sytuacji majątkowej skarżącego, zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2010 r. został on wezwany do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez: 1. wyjaśnienie z jakich środków prowadzone ma być finansowanie budowy hali usługowo-magazynowej - zamierzenia inwestycyjnego objętego zaskarżoną decyzją, 2. przedłożenie udokumentowanego spisu stałych wydatków rodziny odnoszących się do ponoszonych opłat eksploatacyjnych oraz podanie jaka jest miesięczna wysokość innych stałych kosztów ponoszonych przez rodzinę (typu zakup żywności, ubrań, leków), 3. nadesłanie odpisów zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata wnioskodawcy oraz jego małżonki, 4. przedłożenie wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych i lokat, na których gromadzone są środki pieniężne wraz z historią dokonanych na rachunkach operacji z ostatnich trzech miesięcy, 5. przedstawienie oświadczenia odnośnie do zarejestrowanych na wnioskodawcę lub jego małżonkę pojazdów mechanicznych (podania ich marki, modelu, roku produkcji). Wymienione wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 25.01.2010 r. (k. 28), jednakże, pomimo przedłużenia 7-dniowego terminu do złożenia wyjaśnień, do dnia rozpoznania niniejszego wniosku pozostało ono bez odpowiedzi. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący na obecnym etapie postępowania zobowiązany jest do poniesienia obciążeń finansowych, na które składają się wpis od skargi - 500 zł (opłata uiszczana solidarnie) oraz wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli ma on reprezentować stronę. Oświadczenie złożone w formularzu PPF w zakresie informacji obrazujących sytuację majątkową wnioskodawcy wzbudziły wątpliwość co do ich kompletności. Z tego względu uznane zostały za niewystarczające do tego, by poprzez ich rozważenie mogła zostać sformułowana ocena spełnienia przez stronę przesłanki wymienionej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący nie przedłożył, pomimo wezwania, szczegółowych informacji przedstawiających jego sytuację majątkową, nie przedstawił też przyczyn, z powodu których uchylił się od tego zobowiązania. Konsekwencją tego zaniechania jest brak możliwości ocenienia zasadniczych okoliczności faktycznych sprawy, stanowiących podstawę orzeczenia w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Kwestia wysokości kosztów utrzymania skarżącego (i jego rodziny), tak jak i - co istotniejsze - dane dotyczące jego ogólnej sytuacji majątkowej (pkt. 1, 3, 4 i 5 wezwania) pozostały w sprawie niewyjaśnione, pomimo że niewątpliwie mają one zasadniczy wpływ na ocenę rozważanej niemożności poniesienia przez składającego wniosek kosztów postępowania. Informacja, zgodnie z którą skarżący wskutek odniesionego urazu nie będzie uzyskiwał normalnych dochodów, niewątpliwie stanowić może podstawę do przyjęcia założenia, że sytuacja finansowa skarżącego, po wypadku, zmieniła się na niekorzyść. Okoliczność odniesienia wypadku nie może jednak stanowić samodzielnej przesłanki przyznania prawa pomocy, albowiem trudno ocenić wpływ omawianego uszczerbku na budżet domowy, jeżeli nie zna się jego "stanu wyjściowego". Informacje zawarte w formularzu PPF musza być uznane za tym bardziej niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jeżeli się uwzględni przedmiot sprawy poddanej osądowi sądu administracyjnego (wystąpienie przez wnioskodawcę o warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hali usługowo-magazynowej stwarza uzasadnione przypuszczenie, że sytuacja majątkowa skarżącego pozwala sfinansować tego rodzaju inwestycję za pomocą środków własnych lub poprzez kredyt). Uchylenie się skarżącego od obowiązku wykazania, że znajduje się w trudnej sytuacji nie może prowadzić do wydania orzeczenia zgodnego ze złożonym żądaniem, albowiem oznaczałoby to oparcie się przy orzekaniu w przedmiocie rozdysponowania środków publicznych na fragmentarycznym stanie faktycznym, wybiórczo zaprezentowanym przez podmiot składający wniosek o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie składający wniosek nie wykazał, iż spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono w stosunku do jego żądania jak w sentencji postanowienia.