IV SA/Wa 2085/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić dla T. R. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. T. R. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku, a także z nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wynika, że skarżący nie osiąga dochodu, nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Razem z A. S., określaną przez wnioskującego, jako narzeczona, mieszka u jej rodziców. A. S. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Rodzice zapewniają jej i skarżącemu niezbędne utrzymanie. Ich dochód ze stosunku pracy wynosi w sumie 7.682,54 zł brutto miesięcznie. Utrzymują z niego także troje pozostałych dzieci, które studiują poza miejscem zamieszkania rodziców. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. T. R. nie osiąga dochodu. Chociaż rodzice A. S., którzy zapewniają córce i skarżącemu podstawowe utrzymanie, otrzymują wynagrodzenia ze stosunku pracy, to pokrywają z nich także koszty utrzymania dzieci studiujących poza miejscem zamieszkania. Państwo S. nie są przy tym zobowiązaniu do dostarczenia skarżącemu środków utrzymania. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę, że wnioskujący nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani majątkiem, który mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków finansowych, należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.