IV SA/Wa 2087/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Tomiło-Nawrocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi G. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków - oddala skargę - UZASDNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] sierpnia 2014 r. utrzymał w mocy decyzję z [...] czerwca 2013 r. Starosty W. w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w danych ewidencji gruntów i budynków Powiatu W. w stosunku do działek ewidencyjnych numer [...] i [...] położonych w obrębie [...] miasta L., mającej polegać na cofnięciu dokonanej zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków w wyniku której z działki [...] wydzielone zostały ww. działki. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie sprawy. K. G. i S. G. wystąpili do organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków z wnioskiem z [...] października 2011 r. o dokonanie wpisu w rejestrze ewidencji gminy L. obręb [...], działka ewidencyjna [...]. Do wniosku dołączyli wyroki sądów powszechnych, tj. wyrok Sądu Rejonowego dla W. Wydział [...] Cywilny z [...] sierpnia 2010 r. sygn. akt [...] i wyrok Sądu Okręgowego w W. [...] Wydział Cywilny z [...] maja 2011 r. sygn. akt [...]. Wyroki te dotyczyły zobowiązania E. L. i G. L. do przeniesienia własności nieruchomości na rzecz K. G. i S. G. Mocą prawomocnego wyroku z [...] sierpnia 2010 r. zobowiązano E. L. i G. L. do złożenia oświadczenia woli o treści "E. i G. małżonkowie L. oświadczają, iż przenoszą na K. i S. G. na zasadzie wspólności majątkowej własność nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni [...] m2 opisaną na mapie sporządzonej przez biegłego sądowego M. M. i przyjętej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w O. w dniu [...] kwietnia 2010 r. pod numerem [...], pochodzącej z nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] opisanej w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla W., za wynagrodzeniem w wysokości [...] ([...]) złote". G. L. i E. L. w dniu [...] września 2010 r. darowali swojej córce G. L. zabudowaną nieruchomość gruntową, stanowiącą działkę ewidencyjną numer [...] położoną przy ul. [...] w L., na podstawie umowy darowizny i ustanowienia służebności sporządzonej w formie aktu notarialnego (repertorium [...] Nr [...]). W dniu [...] listopada 2011 r. dokonano zmian w jednostce rejestrowej [...] w której jako właściciel wykazana jest G. L., w ten sposób, że w miejsce działki [...] o powierzchni [...] ha wprowadzono działki o numerach [...] i [...] o łącznej powierzchni [...] ha. E. L., jako pełnomocnik G. L., pismem z [...] stycznia 2013 r. wystąpiła o cofnięcie zmian dotyczących ww. podziału działki i przywrócenie stanu poprzedniego. Do wniosku dołączyła prawomocny wyrok Sądu Rejonowego dla W. z [...] listopada 2012 r., sygn. akt [...], którym oddalono powództwo S. G. i K. G. przeciwko G. L. o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym. Decyzją z [...] czerwca 2013 r. Starosta W. odmówił wprowadzenia zmian w danych ewidencji gruntów i budynków, o które wnioskowała G. L. Po rozpoznaniu odwołania od decyzji z [...] czerwca 2013 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] września 2013 r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o przywróceniu w operacie ewidencji gruntów i budynków działki nr [...] w miejsce wykazanych działek ewidencyjnych nr [...] i [...] położonych w obrębie [...] miasta L. Na skutek skargi K. G. i S. G., Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 4 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2720/13 uchylił decyzję z [...] września 2014 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W ocenie Sądu K. G. i S. G. potwierdzili swoje prawo do dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków, a organ wydając zaskarżone rozstrzygnięcie naruszył art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 20 ust. 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 45 i § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z [...] sierpnia 2014 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji z [...] czerwca 2013 r. Starosty W. W uzasadnieniu organ podniósł, że decyzją została wydana w związku ze związaniem oceną prawną zawartą w wyroku z 4 kwietnia 2014 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. akt IV SA/Wa 2720/13. Organ wyraził jednocześnie stanowisko, że do czasu uzyskania tytułu prawnego przez K. G. i S. G. w ewidencji gruntów i budynków winna być wykazana działka [...] o powierzchni [...] ha i jej właściciel na podstawie aktu notarialnego z [...] września 2010 r. Rep. [...] nr [...] (G. L.). Zdaniem organu wyroki sądów powszechnych, tj. wyrok Sądu Rejonowego dla W. z [...] sierpnia 2010 r. sygn. akt [...] i wyroku Sądu Okręgowego w W. z [...] września 2011 r. Sądu Okręgowego sygn. akt [...], nie stanowią podstawy do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków bowiem nie orzekły o podziale działki nr [...]. Skargę na decyzję z [...] sierpnia 2014 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniosła G. L., reprezentowana przez E. L. i G. L. W wywodach skargi skarżąca wskazała, że wyrok Sądu Rejonowego dla W. z [...] sierpnia 2010 r. sygn. akt [...] oraz wyrok Sądu Okręgowego w W. z [...] maja 2011 r. sygn. akt [...] nie są podstawą do wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków zmiany przedmiotowej, ponieważ nie orzekały o podziale działki o numerze ewidencyjnym [...]. Z wnioskiem o podział działki może wystąpić jej właściciel, a nie K. G. Ponadto w ocenie skarżącej [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego powinien wnieść skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2720/13. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd dokonuje kontroli rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] sierpnia 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymał w mocy decyzję z [...] czerwca 2011 r. Starosty W. w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w danych ewidencji gruntów i budynków Powiatu W. w stosunku do działek ewidencyjnych numer [...] i [...] położonych w obrębie [...] miasta L., polegającej na cofnięciu dokonanej zmiany w operacie ewidencji gruntów w wyniku której z działki [...] wydzielone zostały ww. działki. W tym miejscu należy wskazać, że zaskarżona decyzja została wydana w związku z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2014 r. sygn. akt IVSA/Wa 2720/13. Zgodnie z art. 153 ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. W wyroku z 4 kwietnia 2014 r. Sąd stwierdził, że Starosta W. decyzją z [...] czerwca 2013 r. aktualizował jedynie dane przedmiotowe dotyczące działki nr [...], której podział wynikał z wyroków sądów powszechnych o sygn. akt [...] i [...]. Sąd stanął na stanowisku, że źródłem zmian ewidencyjnych jest orzeczenie sądu dotyczące podziału nieruchomości wraz z dokumentacją geodezyjną. Skoro wyrok sądu powszechnego korzysta z przymiotu prawomocności to stanowi on podstawę do ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków dwóch działek ewidencyjnych. W konsekwencji Sąd stwierdził, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydając decyzją z [...] września 2013 r. w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 kpa naruszył przepisy art. 20 ust. 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 45 i § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Realizując powyższe wytyczne, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po ponownym rozpoznaniu odwołania G. L. utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w danych ewidencji gruntów i budynków Powiatu W. w stosunku do działek ewidencyjnych nr [...] i [...] położonych w obrębie [...] miasta L., mającej polegać na cofnięciu dokonanej zmiany w operacie ewidencji gruntów, w wyniku której z działki [...] wydzielone zostały ww. działki. Organ stwierdził, że do czasu uzyskania tytułu prawnego przez K. G. i S. G. w ewidencji gruntów i budynków wykazana winna być działka [...] o powierzchni [...] ha i jej właściciel na podstawie aktu notarialnego z [...] września 2010 r. Niemniej będąc związany oceną prawną wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2720/13 orzekł, że zasadna jest odmowa wprowadzenia zmiany, o których mowa w powyższym akapicie. Sąd podziela konkluzję organu odwoławczego, a zarzuty sformułowane w skardze uważa za chybione. O tym, czy wyrok Sądu Rejonowego dla W. z [...] sierpnia 2010 r. i wyrok Sądu Okręgowego z [...] maja 2011 r. stanowi czy nie podstawę do wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków, jak również kto może wystąpić z wnioskiem o podział działki przesądziło prawomocne orzeczenie sądu administracyjnego z 4 kwietnia 2014 r. Ocena prawna zawarta w powyższym orzeczeniu, stosownie do treści art. 153 ppsa, wiąże zarówno organ administracji jak i sąd. Tym samym sąd orzekający w niniejszym składzie nie może formułować nowych ocen prawnych, które będą sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem. Sąd zobowiązany jest do podporządkowania się prawomocnemu orzeczeniu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Podkreślić należy, że utrata mocy wiążącej oceny prawnej jest możliwa, tylko w wypadku zmiany stanu prawnego, który spowoduje, że pogląd sądu stanie się nieaktualny bądź zmiana – po wydaniu orzeczenia sądowego – istotnych okoliczności faktycznych oraz wzruszenie orzeczenia zawierającego ocenę prawną w przewidzianym do tego trybie. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Zamierzonego skutku nie może odnieść również zarzut, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartografii powinien wnieść skargę kasacyjną od wyroku z [...] kwietnia 2014 r. To czy strona korzysta z przysługującego jej na podstawie art. 173 § 2 ppsa uprawnienia nie podlega ocenie Sądu, albowiem podmiot uprawniony do wniesienia skargi kasacyjnej samodzielnie decyduje czy skorzystać lub nie z przysługującego mu środka zaskarżenia. Rola Sądu ogranicza się wyłącznie do udzielenia stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczenia ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań (art. 6 ppsa). Przy czym obowiązek ten odnosi się do wskazówek i pouczeń celowych z punktu widzenia prawidłowego przebiegu procesu i gwarancji procesowych strony, a nie udzielania pouczeń co do wszelkich możliwych zachowań. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji.