IV SA/Wa 2089/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), asesor WSA Agnieszka Miernik, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o wymeldowaniu - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania M. W. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] orzekającej o odmowie uchylenia decyzji w sprawie wymeldowania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Stan sprawy przedstawiał się następująco. Postępowanie administracyjne w sprawie wymeldowania M. W. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. zostało wszczęte [...] listopada 2004 r. na wniosek D. W. W toku tego postępowania Prezydent W. pismem z dnia 3 stycznia 2005 r. wniósł o wyznaczenie przedstawiciela dla M. W. i Sąd Rejonowy [...] Wydział [...] Rodzinny i Nieletnich postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. sygn. akt [...] ustanowił przedstawiciela w osobie W. G. celem reprezentowania interesów nieobecnej M. W. w prowadzonym postępowaniu o wymeldowanie z miejsca stałego zameldowania. Następnie, w dniu [...] lutego 2005 r. Prezydent W. decyzją nr [...], orzekł o wymeldowaniu M. W. z pobytu stałego. M. W. wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego wskazaną wyżej decyzją o wymeldowaniu podnosząc, iż nie brała udziału w postępowaniu. Organ I instancji po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r., wydał w dniu [...] lipca 2005 r. decyzję nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji o wymeldowaniu. Skarżąca odwołała się od wskazanej wyżej decyzji Prezydenta W. Wojewoda [...] rozpatrując odwołanie wskazał w decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...], że nie znajduje podstaw do zmiany stanowiska zajętego przez organ I instancji. Organ wojewódzki wskazał, że M. W. wnioskując o wznowienie postępowania powołała się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, tj., iż bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu o wymeldowanie. Jednak w ocenie Wojewody, odwołująca została prawidłowo powiadomiona o toczącym się postępowaniu. Korespondencja była wysyłana zarówno na adres stałego zameldowania, tj. W., ul. [...], jak też na adres zamieszkania jej rodziców. M. W. nie podejmowała kierowanej do niej korespondencji, w związku z czym, organ I instancji wystąpił w trybie art. 34 kpa o wyznaczenie przedstawiciela. Wyznaczony postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] stycznia 2005 r. przedstawiciel M. W. – W. G. w dniu [...] stycznia 2005 r. po zapoznaniu się z aktami sprawy nie zgłosiła zastrzeżeń. Jak dalej wskazał organ, odwołująca się w toku postępowania wznowieniowego upoważniła do reprezentowania jej interesów swoją siostrę E. R., która w dniu 21 czerwca 2005 r. zeznała, że M. W. wyprowadziła się z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. w 1987 r. i zamieszkała u rodziców. Następnie od 1994 r. zamieszkała na stałe przy [...], a czasowo u drugiej siostry w dzielnicy [...] w W. Ponadto E. R. oświadczyła, że siostra M. W. często wyjeżdżała z kraju w podróże służbowe, jednak nigdy nie zgłaszała w urzędzie tego faktu. Zdaniem E. R. wnioskodawca D. W. znał adres pobytu swojej byłej żony M. W., gdyż się z nią kontaktował. Zaś jako przyczynę nieodbierania korespondencji pełnomocnik odwołującej się podała, że w skrzynce pocztowej nie umieszczono awizo. Wojewoda [...] ustosunkowując się do tych twierdzeń wyjaśnił, że zarówno korespondencja wysyłana na stały adres zameldowania odwołującej się, jak i na adres zameldowania jej rodziców była dwukrotnie awizowana. Organ podkreślił następnie, że stosownie do regulacji zawartej w art. 41 kpa, strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu, a w przypadku zaniechania tego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowy adres ma skutek prawny. Jak wynika z zeznań E. R., siostra nie zgłaszała zmiany adresu organowi, zaś D. W. oświadczył, że nie znał adresu przy [...] w W., wiedział jedynie, że ostatnio jego była żona przebywała na terenie Niemiec. Następnie Wojewoda odnosząc się z do zarzutu podniesionego w odwołaniu, iż opuszczenie lokalu nie było dobrowolne, lecz wynikało z obawy o własne bezpieczeństwo i dlatego odwołująca się nie mogła ujawnić aktualnego miejsca pobytu wskazał, że M. W. mogła zastrzec adres do korespondencji tylko do dyspozycji urzędu. Ponadto organ nie zgodził się z oceną odwołującej się, że opuszczenie lokalu nie było dobrowolne. Wojewoda podniósł, że strona przez osiemnaście lat nie podjęła przewidzianych prawem środków w celu obrony swych praw w tym lokalu i nie uzyskała rozstrzygnięcia właściwego organu o przywrócenie naruszonego posiadania. Ponadto organ uznał, iż bez znaczenia w przedmiotowej sprawie jest fakt podnoszony przez M. W., że obecnie toczy się sprawa o podział majątku wspólnego w związku z czym meldunek powinien być utrzymany do czasu jej zakończenia – gdyż sprawy majątkowe nie mają żadnego związku ze sprawami meldunkowymi. Omawiana decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. stała się przedmiotem skargi M. W., reprezentowanej przez pełnomocnika – E. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem skarżącej organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 145 § 1 pkt 1, 4, 5 kpa. Ponadto w skardze stwierdzono, że M. W. została zmuszona przez byłego męża, D. W., do opuszczenia spornego lokalu a także podniesiono, że D. W. znał adres skarżącej, ale celowo go zataił, co sprawiło, że nie brała ona udziału bez własnej winy w prowadzonym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem decyzje wydane w przedmiotowej sprawie prawa nie naruszają. Po zapoznaniu się z wnioskiem M. W. Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. wznowił postępowanie w sprawie wymeldowania ww. z pobytu stałego. Postanowienie to zgodnie z art. 149 § 2 kpa stanowiło podstawę do przeprowadzenia przez organ administracji postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz, co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Badając sprawę w takim zakresie organ administracji doszedł do wniosku, że w sprawie nie zachodziła przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Badając niniejszą sprawę, Sąd doszedł do przekonania, że działania organów obu instancji nie pozostawały w sprzeczności z prawem. W postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o wymeldowaniu M. W. podjęte zostały próby powiadomienia strony o toczącym się postępowaniu. Korespondencja była wysyłana zarówno na adres stałego zameldowania M. W. tj. W., ul. [...], jak też na adres zamieszkania jej rodziców. M. W. nie podejmowała kierowanej do niej korespondencji (korespondencja była awizowana), w związku z czym, organ I instancji wystąpił w trybie art. 34 kpa o wyznaczenie przedstawiciela. Sąd Rejonowy W. Wydział [...] Rodzinny i Nieletnich postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. sygn. akt [...]ustanowił przedstawiciela w osobie W. G. celem reprezentowania interesów nieobecnej M. W. w prowadzonym postępowaniu o wymeldowanie z miejsca stałego zameldowania. Ustanowiony przez Sąd przedstawiciel M. W. brał udział w postępowaniu o wymeldowanie i w dniu 25 stycznia 2005 r. po zapoznaniu się z aktami sprawy nie zgłosił zastrzeżeń. Z powyższego jednoznacznie wynika, że interesy M. W. w prowadzonym postępowaniu o wymeldowanie były reprezentowane przez prawidłowo umocowanego przedstawiciela. W tej sytuacji nie można zgodzić się z zarzutami skargi, że M. W. nie była reprezentowana w tym postępowaniu, przez co zaistniała przesłanka wznowieniowa określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Jak już wyżej wspomniano, wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania daje podstawę do rozpoznania dwóch połączonych ze sobą spraw tj. jednej dotyczącej przyczyn wznowienia oraz drugiej co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Z art. 151 § 1 pkt 1 kpa wynika natomiast, że organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a. W sprawie niniejszej organy administracji obu instancji stwierdziły brak podstaw do uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa decyzji o wymeldowaniu, i dlatego za zasadną należy uznać decyzję orzekającą o odmowie uchylenia decyzji w sprawie wymeldowania oraz utrzymującą ją w mocy decyzję organu wojewódzkiego, która była przedmiotem skargi. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.