IV SA/Wa 2089/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych w rejestru mieszkańców postanawia: odmówić przywrócenia terminu W piśmie z dnia 25 lipca 2016 r. B. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych w rejestru mieszkańców. Z uwagi na to, że skargę podpisała osoba, która nie spełniała wymagań o jakich mowa w art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd w piśmie z dnia 19 października 2016 r. wezwał Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi w siedzibie Sądu lub nadesłanie podpisanego jej podpisania, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 24 października 2016 r. W dniu 7 listopada 2016 r. Skarżąca stawiła się w siedzibie Sądu i podpisała skargę oraz wniosła o przywrócenie terminu na dokonanie tej czynności. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podała, że wcześniej nie mogła wykonać wezwania, ponieważ dopiero w dniu 2 listopada 2016 r. wróciła do Polski, do [...] – gdzie 3 listopada 2016 r. rozpoznawano jest sprawę. Zaznaczył również, że termin na dokonanie czynności powinien wynosić 1 miesiąc. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Stwierdzić należy, że o ile zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne dokonanie czynności uchybionej, to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie i w literaturze przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (postanowienie NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 196/11). Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zatem wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226). Przy ocenie winy strony w uchybieniu terminu należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Przywrócenie nie jest natomiast dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt GZ 140/04). Z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi w siedzibie Sądu lub nadesłanie podpisanego jej podpisania zostało doręczone Skarżącej w dniu 24 października 2016 r. – na adres w [...]. Wobec tego zakreślony przez Sąd termin na dokonanie wskazanej czynności upłynął w dniu 31 października 2016 r. We wniosku o przywrócenie terminu Skarżąca podała, że nie mogła bo wykonać, ponieważ nie przebywała wówczas w Polsce. Należy jednak mieć na względzie, że w powyższym wezwaniu Skarżąca nie została jedynie wezwana do osobistego podpisania skargi. Alternatywnym rozwiązaniem było bowiem zobowiązanie do nadesłania podpisanego egzemplarza skargi. B. B. nie wyjaśniła natomiast, czy zaistniały takie zdarzenia, które uniemożliwiły jej wysłanie za pośrednictwem operatora pocztowego podpisanego egzemplarza skargi. Nie można zatem uznać, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Na marginesie jedynie należy wskazać, że wyznaczony przez Sąd termin na uzupełnienie braków formalnych jest terminem ustawowym, czyli wynika wprost z ustawy P.p.s.a. Sąd nie ma zatem uprawnień do jego skracania czy przedłużania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji