IV SA/Wa 2090/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na pismo Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za brak sieci postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") pismem z dnia 22 września 2014 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] dotyczące zwrotu opłaty za brak sieci. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazał, iż pismo z dnia [...] czerwca 2014 r., było jedynie pismem informującym, iż wniosek o zwrot opłaty za brak sieci za rok 2006 może być rozpatrzony dopiero po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 682/14, oraz po ewentualnym ponownym rozpoznaniu przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska sprawy dotyczącej określenia wysokości zobowiązania skarżącej z tytułu opłaty za brak sieci za rok 2006. W piśmie tym Główny Inspektor Ochrony Środowiska nie odmówił zwrotu Spółce żadnej nadpłaty w opłacie za brak sieci za rok 2006, gdyż aby odmówić zwrotu nadpłaty opłaty za brak sieci za rok 2006 nadpłata taka musi istnieć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Kognicja sądów administracyjnych określona została m. in. w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Przepis ten zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści wskazanego przepisu wynika, ze sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że zaskarżone przez skarżącą pismo z [...] czerwca 2014 r. nie należy do kategorii aktów prawnych, o jakich mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., a więc nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Wyjaśnić należy, ze pismo z dnia [...] czerwca 2014 r. ma charakter jedynie informacyjny. W piśmie tym Główny Inspektor Ochrony Środowiska poinformował jedynie, że złożony przez skarżącą wniosek o zwrot opłaty za brak sieci za rok 2006 może być rozpatrzony dopiero po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 682/14, oraz po ewentualnym ponownym rozpoznaniu przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska sprawy dotyczącej określenia wysokości zobowiązania skarżącej z tytułu opłaty za brak sieci za rok 2006. Przedmiotowe pismo nie wywołuje zatem żadnych skutków prawnych dla skarżącej, ani tych praw nie przyznaje, nie konkretyzuje, ani ich nie pozbawia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.