IV SA/Wa 2091/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. Wnioskiem z dnia 26 września 2012 r. K. K. zwróciła się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o nadanie jej oraz R. K. (synowi wnioskodawczyni) statusu uchodźcy w RP. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. (nr [...]) odmówił nadania status uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej, zgody na pobyt tolerowany i orzekł o wydaleniu cudzoziemców z terytorium RP. Jednocześnie zakazał cudzoziemcom ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i państw obszaru Schengen przez okres 6 miesięcy. Rada do Spraw Uchodźców decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., po rozpatrzeniu odwołania K. K. od decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2013 r. uchyliła decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej zakazu ponownego wjazdu na terytorium RP (i umorzyła postępowanie administracyjne w tym zakresie), natomiast w pozostałej części utrzymała w mocy tę decyzję. K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na tę ostateczną decyzję Rady do Spraw Uchodźców. Do skargi dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Skarżąca oświadczyła, że w Rzeczypospolitej Polskiej przebywa wraz z małoletnim synem (ur. w 1996 r.) oraz mężem. Rodzina mieszka poza ośrodkiem dla cudzoziemców. Skarżąca podała, że wraz z synem otrzymuje pomoc socjalną w postaci świadczenia pieniężnego na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium RP w wysokości 450 zł. na osobę, jej mąż osiąga dochód w wysokości 1000 zł. brutto miesięcznie. Wszystkie środki rodzina przeznacza na niezbędne utrzymanie. Stwierdzono, co następuje: Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej, jako p.p.s.a., ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. K. K. domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Powinna więc wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności referendarz uznał, że sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postawiono jak w sentencji.