IV SA/Wa 2096/09
WyrokWSA w Warszawie2010-05-12
Skład orzekający: Małgorzata Małaszewska – Litwiniec, Kaja Angerman, Grzegorz Czerwiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin było zasadne w sytuacji, gdy producent nie przedstawił wszystkich wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie, mimo że część badań była w trakcie realizacji lub została dostarczona po terminie?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że cofnięcie zezwolenia było zasadne. Kluczowe było niedostarczenie przez producenta wymaganej dokumentacji w terminie określonym przez przepisy krajowe i unijne. Brak kompletności dokumentacji w wyznaczonym terminie stanowił bezwzględną podstawę do cofnięcia zezwolenia, niezależnie od ewentualnego braku winy producenta czy postępu w realizacji badań.Stan faktyczny
Spółka P. z siedzibą w Niemczech zaskarżyła decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o cofnięciu zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin S. zawierającego substancję aktywną chlomazon. Minister cofnął zezwolenie, ponieważ spółka nie przedstawiła wymaganej dokumentacji dotyczącej substancji aktywnej w terminie do 1 listopada 2008 r., mimo że część badań była w trakcie realizacji lub została dostarczona po terminie. Spółka argumentowała, że spełniła obowiązki, a opóźnienia wynikały z niekonsekwentnych wskazówek Ministerstwa.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Kaja Angerman, Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi P. z siedzibą w Niemczech na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin - oddala skargę -
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] września 2009 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie cofnięcia zezwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin S. produkcji P., zawierającego substancję aktywną chlomazon, produkcji P. zmienionego decyzją MRiRW z dnia [...] maja 2008 r. nr [...].
Zaskarżoną decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Dopuszczony do obrotu wskazanym zezwoleniem z dnia [...] listopada 2006 r. środek ochrony roślin S. zawiera substancję aktywną chlomazon w ilości 480 g (+/- 20 g) na jeden litr środka.
Dyrektywą Komisji 2007/76/WE z dnia 20 grudnia 2007 r. zmieniającą dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej fludioksonilu, ehlomazonu i prosulfukarbu jako substancji czynnych (Dz. Urz. UE L 337 z dnia 21 grudnia 2007 r.) substancja ta została włączona do załącznika nr 1 do dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania środków ochrony roślin do obrotu (Dz. Urz. UE L 230 z dnia 19 sierpnia 1991 r.), zawierającego wykaz substancji aktywnych dopuszczonych do stosowania w środkach ochrony roślin.
W przepisie art. 3 ust. 1 dyrektywy komisji 2007/76/WE państwa członkowskie zobowiązane zostały do dokonania w terminie do 30 kwietnia 2009 r. weryfikacji, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG odnośnie do m.in. chlomazonu, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B pozycji odnoszącej się do tej substancji czynnej, oraz czy posiadacz zezwolenia zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 tej dyrektywy posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji.
Zgodnie z tym samym przepisem państwa członkowskie zobowiązane zostały do odpowiednio zmiany lub wycofania w miarę potrzeby w tym samym terminie istniejących zezwoleń dla środków ochrony roślin zawierających m.in. chlomazon jako substancję czynną.
W art. 2 dyrektywy 2007/76/WE nałożono na państwa członkowskie obowiązek przyjęcia i opublikowania, najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2009 r., przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
dyrektywy. Postanowiono też, że państwa członkowskie zaczną stosować te przepisy
od dnia 1 maja 2009 r.
Załącznik nr 2 do dyrektywy Rady 91/414/EWG został implementowany do polskiego porządku prawnego poprzez załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2005 r. w sprawie zakresu badań, informacji i danych dotyczących środka ochrony roślin i substancji aktywnej oraz zasad sporządzania ich oceny (Dz. U. Nr 100, poz. 839 ze zm. wyn. z Dz. U. Nr 133, poz. 937 z 2006 r.).
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał, że w związku z powyższymi regulacjami na podstawie art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie do obrotu i stosowania środka ochrony roślin S. zobowiązany był do przedstawienia wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących tożsamości i właściwości substancji aktywnej chlomazon produkcji P. potwierdzających, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie do stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji, dotyczących:
wyników badań czystości substancji aktywnej, tj. pięcioszarżowej analizy
substancji chlomazon używanej do formulacji środka ochrony roślin wraz z oceną
stopnia jej czystości;
pozostałych wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących
substancji aktywnej chlomazon określonych w załączniku nr 2 do dyrektywy Rady
91/414/EWG, implementowanym do polskiego porządku prawnego poprzez załącznik
nr 2 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2005 r.
w sprawie zakresu badań, informacji danych dotyczących środka ochrony roślin
i substancji aktywnej oraz zasad sporządzania ich oceny lub upoważnienia (tzw. listu
intencyjnego) do wykorzystania dokumentacji będącej w posiadaniu innego
wnioskodawcy;
karty charakterystyki substancji aktywnej chlomazon sporządzonej zgodnie
z przepisami rozporządzenia (WE) Nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji oceny, udzielania zezwoleń
i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej
Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego
rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG,93/67/EWG,
93/105/WE i 2000/21/WE (Dz. Urz. UE L 396 z dnia 30 grudnia 2006 r.).
Jak wskazał organ administracji, przedłożone wyniki badań, informacje, dane oraz oceny powinny spełniać warunki określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2005 r. Powinny umożliwić dokonanie oceny w kierunku potwierdzenia, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie do stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji.
Jak dalej podniósł Minister, zgodnie ze wskazówkami zawartymi w wytycznej Komisji Europejskiej "Draft guidance document on the re-registration of plant protection products fallowing inclusion of an existing active substance in Annex I to Council Directive 91/414/EEC" SANCO/10796/2003 ("Dokument roboczy w sprawie ponownej rejestracji środków ochrony roślin po włączeniu istniejącej substancji czynnej do załącznika I dyrektywy Rady 91/414/EWG") podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin powinien wykazać równoważność przedłożonych wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących substancji aktywnej do badań objętych ochroną prawną, W przypadku substancji aktywnej chlomazon wykaz ten określony jest w dokumencie "List of Annex II studies which were considered as relied upon for the evaluation with a view to Annex I inclusion and for which the main submitter has claimed data protection".
Organ administracji zwrócił uwagę, że w praktyce zgodnie z zapisami pkt. 5.1.2 ww. wytycznej Komisji Europejskiej należy przedstawić:
* tzw. badania alternatywne i równoważne stanowiące odpowiedniki wszystkich
dokumentów dla których zastrzeżono ochronę prawną, lub,
* uzasadnienie braku konieczności ich przedstawiania.
Minister wskazał, że zgodnie z wydanym w oparciu o delegację zawartą wart. 117 ust. 3 ustawy o ochronie roślin, rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r. w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin (Dz. U. Nr 200, poz. 2060 ze zm.), opisaną wyżej dokumentację należało przedstawić do dnia 1 listopada 2008 r.
Oran ustalił, że część wymaganych przepisami wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących substancji aktywnej chłomazon została przedłożona przez producenta środka ochrony roślin S. w dniu 30 października 2008 r.,
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
tj. przed upływem terminu określonego rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju
Wsi z dnia 7 września 2004 r.
Analiza przedłożonej dokumentacji wykazała, że spółka nie przedstawiła części wymaganych sprawozdań z badań. Spółka wskazała jednocześnie, że część badań znajduje się aktualnie w trakcie realizacji, a sprawozdania końcowe zostaną przedstawione po ich zakończeniu.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził braki w odniesieniu do następujących punktów dokumentu "List of Annex II studies which were considered as relied upon for the evaluation with a view to Annex I inclusion and for which the main submitter has claimed data protection";
* B.2 Physical and Chemical properties - IIA.2.1.2; IIA.2.7; IIA.2.10; IIA.2.11.2;
* B.5 Methods of analysis - IIA 4.2.1/01; IIA 4.2.1/02; IIA 4.2.1/03; IIA 4.2,1/04;
IIA 4.2.1/05; IIA 4.2.1/06; IIA 4.2.2; IIA 4.2.3; IIIA 4.2.4;
* B.6 Toxicology and metabolism - IIA 5.2; IIA 5.3; IIA 5.8;
* B.7 Residue data - IIA 6.3/01; IIA 6.3/02; IIA 6.3/03; IIA 6.3/04; IIA 6.3/05; IIA
6.3/06; IIA 6.3/07; IIA 6.3/08; IIA 6.3/09; IIA 6.3/10; IIA 6.3/11; IIA 6.3/12; IIA 6.3/13; IIA 6.3/14; IIA 6.3/15;
* B.8 Environmental fate and behaviour - IIA 2.9.1/01; IIA 2.9.2/01; IIA 2.9.2/02;
IIA 2.9.2/03; IIA 7.1.1.1.1/01; IIA 7.1.1.1.1/03; IIA 7.1.1.1.2/01; IIA 7.1.1.2.1/01;IIA
7.LI.2.1/02; IIA 7.1,1.2.2/01; IIA 7.1.1.2.2/02; IIA 7.1.1.2.2/03; IIA 7.1.1.2.2/04; IIA
7.1.1.2.2/05; IIA 7.1.1.2.2/06; IIA 7.1.1.2.2/07; IIA 7.1.1.2.2/08; IIA 7.1.1.2.2/09; IIA
7.1.1.2.2/10; IIA 7.1,2/01; IIA 7.1.3.1/01; IIA 7.1.3.1/02; IIA 7.1.3.1/03; IIA 7.1.3.2/01; IIA
7.1.3.2/02; IIA 7.2,1.3.1/01; IIA 7,2.1.3.2/01; IIA7.2..2/01;
* B.9 Ecotoxicology - IIA 8.1.1/01; IIA 8.1.1/02; IIA 8.1.2/01; IIA 8.1.2/02; IIA
8.1.3/01; IIA 8.2.1/01; IIA 8.2.1/02; IIA 8.2.1/05; IIA 8.2.1/06; IIA 8,2.2.1/01; IIA
8.2.2.2/01; IIA 8.2.4/01; IIA 8.2.4/02: IIA 8.2.4/03; IIA 8.2.4/04; IIA 8.2.4/05; IIA 8.2.4/06;
IIA 8.2.5/01; IIA 8.2.6/02; IIA 8.2.6/04; IIA 8.2.6/05; IIA 8.2.8/01; IIA 8.2.8/02; IIA
8.3.1/01; IIA 8.4.1/01; IIA 8.5/02; IIA 8.6.1/01; IIA 8.6.1/02; IIA 8.6.1/03; IIA 8.6,1/04; IIA
8.6.1/05; IIA 8.6.1/06; IIA 8.7/01.
W ocenie organu administracji, w związku ze stwierdzeniem ww. braków nie można było mówić o spełnieniu obowiązku wynikającego z art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin. W tej sytuacji należało stwierdzić, że przedłożone wyniki badań, informacje, dane oraz oceny dotyczące tożsamości i właściwości substancji aktywnej chlomazon używanej do formulacji środka ochrony roślin S., nie
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
potwierdzają, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie do stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla substancji aktywnej chlomazon.
W tym stanie rzeczy, pismem z dnia 20 kwietnia 2009 r., zawiadomiono stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia powołanego na wstępie zezwolenia i poinformowano o możliwości złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi, pismem z dnia 30 kwietnia 2009 r. strona poinformowała, że nie zgadza się z przedstawionymi zarzutami i wniosła o przekazanie listy konkretnych zastrzeżeń do złożonej dokumentacji.
Przy piśmie z dnia 4 czerwca 2009 r. przekazano spółce P., sporządzone w formie tabelarycznej, informacje dotyczące stwierdzonych braków w przedłożonej dokumentacji.
Następnie decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2009 r. zezwolenie z dnia [...] listopada 2006 r., na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin S. zostało cofnięte.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. strona wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji i utrzymanie w mocy zezwolenia na dopuszczenie do obrotu i stosowanie środka ochrony roślin S., a także o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej.
W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, że zgodnie z wytyczną Komisji Europejskiej "Draft guidance document on the re-registration of plant protection products following inclusion of an existing active substance in Annex I to Council Directive 91/414/EECSANCO/10796/2003 ("Dokument roboczy w sprawie ponownej rejestracji środków ochrony roślin po włączeniu istniejącej w substancji czynnej do załącznika i dyrektywy Rady 91/414/EWG"), P., dostarczyła do Ministerstwa uzupełniony wykaz, przedstawiając w nim:
-wykaz badań alternatywnych już wykonanych i znajdujących się w Ministerstwie,
-wykaz zamówionych badań.
Ponieważ wypełniono wszystkie nałożone przez prawo przy ponownej rejestracji obowiązki, nie ma podstaw do wydania decyzji wycofującej z obrotu produkt.
W ocenie wnoszącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister wydając przedmiotową decyzję odmówił uwzględnienia części złożonych przez P. analiz, nie uzasadniając jednak szczegółowo swojego stanowiska. Tymczasem zgodnie
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
z art. 107 § 3 k.p.a. organ administracji jest zobowiązany w uzasadnieniu faktycznym decyzji wskazać przyczyny, dla których niektórym dowodom przedstawionym w sprawie odmówił wiarygodności. Obowiązek taki wynika także z zasad ogólnych k.p.a., tj. z art. 8, art. 9 i art., 11 k.p.a. Zdaniem Spółki, brak jest podstaw do odmowy wiarygodności przedłożonych badań. Firma P. przedstawiła wystarczające i wiarygodne dowody dotyczące równoważności chlomazonu przez siebie wytwarzanego do wytwarzanego przez firmę F.
We wniosku Spółka przedstawiła też zestawienie analiz nie przyjętych przez Ministerstwo, spełniających jej zdaniem wymogi badań koniecznych do F.
Wnosząca o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazała również, że jeśli chodzi o wykaz badań, które zostały zamówione w Instytucie P. w P., razem z pismem z Instytutu, poświadczającym o przyjęciu badań do realizacji przez Instytut, to niniejsze badania sukcesywnie wpływają zgodnie z zamówieniem do Ministerstwa. Następne, zgodnie z ustaleniami, zostaną dostarczone w najbliższym czasie.
W ocenie Spółki, niedostarczenie na czas niektórych badań nie wynikło z winy P. ale było związane ze sprzecznymi wskazówkami pojawiającymi się w pismach Ministerstwa, kierowanych do firmy w trakcie postępowania.
Kierując się wskazówkami Ministerstwa strona uznała, że niewymienione w ministerialnych pismach numery analiz świadczą o poprawności, czyli równoważności analiz, bądź o właściwym uzasadnieniu braku konieczności ich przedstawiania.
Jeśli chodzi o badania w tabeli "Los w środowisku", to wnosząca o ponowne rozpatrzenie sprawy podtrzymała prezentowane już wcześniej stanowisko, że analiza wykonana przez F. nie może być chroniona.
Spółka stwierdziła także, iż niektórych badań Ministerstwo nie może wymagać. Wskazała, że w Tabeli pozostałości uzasadniono brak analiz na skutek braku rejestracji produktu P. w innych uprawach niż rzepak ozimy. W dniu 9 lipca 2009 roku P. dostarczył do Ministerstwa badania pozostałości chlomazonu w nasionach rzepaku, w glebie i w wodzie. Żądanie od firmy wykonywania pozostałości chlomazonu w uprawach, w których nie jest w chwili obecnej zarejstrowana S. nie ma podstawy prawnej. Chodzi tu o ziemniaki, rzepak jary, tytoń, pomidory, ryż i inne warzywa.
W ocenie wnoszącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, o tym, że chlomazone produkcji P. jest równoważny z produktem F., świadczą analizy
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
pięcioszarżowe, Porównanie tych analiz dla dwóch produktów wyraźnie świadczy
o równoważności produktu P., w stosunku do produktu FMC.
Zamówienie analiz w I. P. z certyfikatem GLP i sukcesywne przedstawienie analiz Ministerstwu (co ma miejsce na bieżąco) jest gwarancją przestrzegania przez P. obowiązującego prawa i jednocześnie poświadczeniem
o wydatkowaniu ogromnych kwot na analizy.
Podsumowując Spółka stwierdziła, że brak jest podstaw do wycofania produktu P. z rynku, gdyż dostarczona została wszelka niezbędna, wymagana prawem, dokumentacja oraz właściwie uzasadniono brak obowiązku przedstawiania innych badań. Opóźnienie w dostarczeniu niektórych badań było wynikiem niekonsekwentnego stanowiska Ministerstwa w trakcie dotychczasowego postępowania. Spółka zauważyła też, że w przedmiotowej sprawie chodzi o ponowną rejestrację środka, który już funkcjonował na rynku, a zatem nie chodzi o pierwszą rejestrację tylko o rejestrację ponowną. Nie jest dopuszczalne stawianie wymogów co do badań, które nie są przewidziane przez prawo, jak też przyznawanie ochrony danym, które takiej ochrony, ze względu na upływ czasu już nie posiadają.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dnia [...] września 2009 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził brak podstaw do przeprowadzenia rozprawy administracyjnej.
Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ administracji podniósł, że przepis zawarty w art. 117 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy nakłada ściśle określone obowiązki na podmioty posiadające zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin, tj. obowiązek przedstawienia wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących tożsamości i właściwości substancji aktywnej, potwierdzających, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie do stopnia czystości i rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji, nie zaś informacji o rozpoczęciu wykonywania badań. Minister podkreślił, że w przepisach rozporządzenia z dnia 7 września 2004 r. w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin precyzyjnie ustalono na dzień 1 listopada 2008 r. nieprzekraczalny termin realizacji zobowiązań wynikających z przepisu zawartego w art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin. Jednocześnie w art. 51 ust. 1 pkt 2b powołanej ustawy wskazano, że minister właściwy do spraw rolnictwa cofa zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
w przypadku, gdy nie zostaną w oznaczonym terminie przedłożone wyniki badań,
informacje, dane, oceny oraz dokumentacja o której mowa w art. 117 ust. 2 tej ustawy.
Ponadto zgodnie z przepisem szczególnym - dyrektywą Komisji 2007/76/WE -państwa członkowskie w określonym terminie, tj. do dnia 30 kwietnia 2009 r. zobowiązane były do cofnięcia zezwoleń na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin zawierających substancję aktywną chlomazon, jeżeli podmiot posiadający zezwolenie w określonym terminie nie przedłożył dokumentacji spełniającej wymogi określone w załączniku nr 2 do dyrektywy Rady 91/414/EWG implementowanym do polskiego porządku prawnego poprzez załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2005 r. w sprawie zakresu badań, informacji i danych dotyczących środka ochrony roślin i substancji aktywnej oraz zasad sporządzania ich oceny.
Organ administracji zaznaczył, że przepisy dyrektywy Komisji 2007/76/WE oraz ustawy o ochronie roślin nie dopuszczają możliwości wydłużenia terminu na przedstawienie wymaganej dokumentacji.
Wobec powyższego, w ocenie Ministra, już samo stwierdzenie strony zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z którym producent środka ochrony roślin S. w określonym terminie nie przedłożył części wymaganej dokumentacji, dostarczając jedynie informacje o zainicjowaniu określonych badań, potwierdza słuszność uznania przez organ przedłożonej przez spółkę P. dokumentacji dotyczącej substancji aktywnej chlomazon za niespełniającą wymogów określonych w dyrektywie Komisji 2007/76/WE.
Jak zauważył organ administracji, co prawda producent środka ochrony roślin S. dokonywał uzupełnień dokumentacji dotyczącej substancji aktywnej chlomazon, jednakże działania te miały miejsce po 1 listopada 2008 r., to jest po upływie obowiązujących terminów, określonych zarówno w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r. w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin, jak i dyrektywy Komisji 2007/76/WE.
Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia części złożonych przez spółkę P. analiz bez szczegółowego uzasadnienia takiego stanowiska, organ administracji wskazał, że sprawozdania te pomimo faktu
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
przywołania ich w dostarczonej dokumentacji nie zostały w toku prowadzonego postępowania przedłożone przez producenta środka ochrony roślin S., Informacja o tym fakcie została przekazana pełnomocnikowi Spółki w załączniku do pisma z dnia 4 czerwca 2009 r. Każde z wskazanych przez producenta sprawozdań zostało opatrzone komentarzem organu "Sprawozdanie nie zostało przedstawione". Wobec powyższego twierdzenie strony jakoby nie wskazano przyczyn odmowy uwzględnienia części przedłożonych sprawozdań jest niezasadne.
Odnosząc się do zarzutu sprzecznych wskazań organu administracji w toku postępowania co do zakresu braków dokumentacji. Minister nadmienił, że w trakcie postępowania w żadnym z wystosowanych do strony pism nie wyraził opinii, którą można by uznać za akceptację choćby części przedłożonej dokumentacji. Organ administracji zaznaczył przy tym, że zlecenie jak również wstrzymanie wykonywania określonych sprawozdań miały miejsce po dniu 1 listopada 2008 r., to jest po upływie obowiązującego terminu na przedłożenie wymaganej dokumentacji, określonego w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r.
Odnosząc się zaś do stanowiska strony, że część ze sprawozdań wyszczególnionych w dokumencie List of Annex II studies which were considered as relied upon for the evaluation with a view to Annex I inclusion and for which the main submitter has elaimed data protection nie powinno podlegać ochronie prawnej Minister zaznaczył, że art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin jasno wskazuje, że wyniki badań, informacje, dane oraz oceny dotyczące substancji aktywnej nie mogą zostać wykorzystane na potrzeby innych wnioskodawców przez okres 5 lat od dnia pierwszego włączenia substancji aktywnej do wykazu substancji aktywnych dopuszczonych przez Komisję Europejską do stosowania w środkach ochrony roślin, jeżeli substancja ta nie wchodziła w skład środka ochrony roślin dopuszczonego do obrotu przed dniem 26 lipca 1993 r. Jak wskazał organ administracji, sytuacja taka ma miejsce w przypadku substancji aktywnej chlomazon, wobec czego biorąc pod uwagę, że substancja ta została na podstawie przepisów dyrektywy Komisji 2007/76/WE dopuszczona do stosowania w środkach ochrony roślin z dniem 1 listopada 2008 r., dokumentacja dotycząca tej substancji podlega ochronie prawnej przez okres 5 lat od wskazanej daty. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Ministra, przywołana opinia strony nie znajduje potwierdzenia w obowiązujących przepisach, zarówno krajowych jak i wspólnotowych.
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
Nie zgadzając się z decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2009 . P. zaskarżyła tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W skardze postanowiono następujące zarzuty:
1. naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 2b oraz art. 117 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia
2003 r. o ochronie roślin (art. 3 dyrektywy Komisji 2007/76/WE z dnia 20 grudnia
2007 r. zmieniającej dyrektywę Rady 914/414/EWG w celu włączenia do niej
fludiksonilu, chlomazonu i prosulfokrabu jako substancji czynnych oraz art. 4
ust. 5 dyrektywy Rady z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzenia do
obrotu środków ochrony roślin 91/414/WE),
2. art. 56 ustawy o ochronie roślin (art. 13 dyrektywy 91/414/WE),
3. art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 75, art. 77, art. 84, art. 86, art. 89
§2 i art. 136k.p.a.,
4. art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim,
5. art. 2, art. 7 oraz art. 27 Konstytucji RP.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumentację zbieżną z zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W załączniku do protokołu rozprawy z dnia 29 kwietnia 2009 r. skarżąca rozszerzyła zarzuty skargi o zarzut naruszenia art. 117 ust. 8 ustawy o ochronie roślin.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo
o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd
administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem
zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to w dacie jego wydania.
Sąd administracyjny kontroluje zatem legalność rozstrzygnięcia zapadłego
w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym
i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Zgodnie z powołanym w podstawie prawnej wydania zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi art. 51 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 849 ze zm.) Minister właściwy do spraw rolnictwa cofa zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu, o którym mowa w art. 37 ust. 1, jeżeli nie zostaną przedłożone
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
w oznaczonym terminie wyniki badań lub informacje, o których mowa w art. 48 ust. 1, albo wyniki badań, informacje, dane, oceny oraz dokumentacja, o których mowa w art. 117 ust. 2.
Mocą art. 1 dyrektywy Komisji 2007/76/WE z dnia 20 grudnia 2007 r. (Dz. U. UE L 337 z 21 grudnia 2007 r., str. 100) zmieniającej dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej fludioksonilu, chlomazonu i prosulfokarbu jako substancji czynnych, substancja aktywna chlomazon, którą zawiera środek ochrony roślin S., włączona została do załącznika nr 1 do dyrektywy Rady z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz. U. UE L 230 z 19 sierpnia 1991 r., str. 1). Załącznik ten stanowi wykaz substancji czynnych dopuszczonych do stosowania w środkach ochrony roślin.
Stosownie do treści art. 3 ust. 1 dyrektywy Komisji 2007/76/WE, zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkowskie w miarę potrzeby odpowiednio zmieniają lub wycofują istniejące zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających fludioksonil, chlomazon i prosulfokarb jako substancje czynne w terminie do dnia 30 kwietnia 2009 r. Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do wspomnianej dyrektywy m.in. odnośnie do chlomazonu, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B pozycji odnoszącej się do tej substancji czynnej, oraz czy posiadacz zezwolenia zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 tej dyrektywy posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji.
Przepis art. 2 dyrektywy Komisji 2007/76/WE nałożył na państwa członkowskie obowiązek przyjęcia i opublikowania, najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2009 r., przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy. Przewidział też, że państwa członkowskie zaczną stosować te przepisy od dnia 1 maja 2009 r.
Załącznik nr II (Wymogi dotyczące dokumentacji, która ma być przedłożona w celu włączenia substancji czynnej do Załącznika I) do dyrektywy Rady 91/414/EWG został implementowany do polskiego porządku prawnego przez załącznik nr 2 (Zakres badań, informacji i danych dotyczących substancji aktywnej) do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2005 r. w sprawie zakresu badań, informacji i danych dotyczących środka ochrony roślin i substancji aktywnej oraz zasad sporządzania ich oceny (Dz. U. Nr 100, poz. 839, zm. Dz. U. z 2006 r. Nr 133, poz. 937).
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
W świetle powołanych wyżej regulacji posiadająca zezwolenie na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin S. Spółka P., zobowiązana była do przedstawienia zgodnie z art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących tożsamości i właściwości substancji aktywnej, potwierdzających, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji.
Niedopełnienie tego obowiązku w oznaczonym terminie, stosownie do treści powołanego wyżej art. 51 ust. 1 pkt 2b ustawy o ochronie roślin skutkowało cofnięciem zezwolenia na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu.
Delegację do oznaczenia terminów przedstawienia wskazanych w art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin dokumentów, zawarto w art. 117 ust. 3 tej ustawy stanowiąc, że minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, terminy realizacji obowiązków, o których mowa w ust. 2, mając na uwadze zapobieganie zagrożeniom dla zdrowia człowieka, zwierząt oraz środowiska, a także ustalenia dokonane w tym zakresie z Komisją Europejską.
W rozporządzeniu z dnia 7 września 2004 r. w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin (Dz. U. Nr 200, poz. 2060 ze zm.) (kolumna nr 3, Ip. 17a) termin przedłożenia dokumentów,
o których mowa w art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin określono na 1 listopada 2008 r.
Ponieważ z akt postępowania, a w szczególności z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skargi oraz załącznika do protokołu rozprawy w dniu 29 kwietnia 2010 r. wynika, że skarżąca Spółka przyznaje w istocie, że w oznaczonym terminie część wymaganej przez Ministra dokumentacji nie została dostarczona do organu administracji, w pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutów skargi dotyczących nieprawidłowej interpretacji przepisów dyrektywy Komisji 2007/76/WE dotyczących terminów przewidzianych na realizację obowiązków nią przewidzianych oraz dotyczących niezgodnej z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP implementacji przepisów wskazanej dyrektywy poprzez zmianę powołanego rozporządzenia Ministra Rolnictwa
i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r. rozporządzeniem z dnia 18 lipca 2008 r.
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
(Dz. U. Nr 144, poz. 909), wprowadzającym termin przedstawienia dokumentów m.in.
dla chlomazonu (§ 1 pkt 4).
W istocie, jak zauważa skarżąca, rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 lipca 2008 r. w sprawie zmiany rozporządzenia w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin zostało opublikowane w dniu 7 sierpnia 2008 r. i weszło w życie w dniu 22 sierpnia 2008 r., określając na 1 listopada 2008 r. termin przedstawienia: wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących tożsamości i właściwości chlomazonu, potwierdzających, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie do stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji, oraz karty charakterystyki tej substancji aktywnej.
W ocenie Sądu określenie terminu w powyższy sposób nie narusza zasady demokratycznego państwa prawnego.
Dyrektywa Komisji 2007/76/WE weszła wżycie w dniu 1 listopada 2008 r. (art. 4). Z tym też dniem do załącznika nr 1 do dyrektywy Rady 91/414/EWG włączono m.in. chlomazon. Od tego też dnia państwa członkowie zobowiązane były do realizacji zobowiązań nałożonych tą dyrektywą w terminach w niej przewidzianych, m.in. do weryfikacji wydanych zezwoleń dla środków ochrony roślin pod kątem tego, czy posiadacze tych zezwoleń zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 dyrektywy Rady 91/414/EWG posiadają dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji. Także od tego dnia na podmiotach posiadających zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania, zawierającego przedmiotową substancję aktywną, ciążył obowiązek przedstawienia dokumentów wskazanych w art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin. Termin określony w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r., zmienionym rozporządzeniem z dnia 18 lipca 2008 r., jest zgodny z dyrektywą Komisji 2007/76/WE. Określenie przez prawodawcę innego terminu realizacji tego obowiązku spowodowałoby, że wskazana dyrektywa nie zostałaby prawidłowo implementowana do polskiego porządku prawnego.
Ponadto należy zauważyć, na co słusznie zwrócił uwagę organ administracji w odpowiedzi na skargę, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2010 r.
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
Nr 17 poz. 95) akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie czternastu dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy. W rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 lipca 2009 r. wskazano, że wchodzi ono w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia (§ 2). Zachowano więc wymóg określony w ustawie z dnia 20 lipca 2000 r.
W kontekście powołanych wyżej wywodów dotyczących wejścia w życie dyrektywy Komisji 2007/76/WE, obowiązków Polski jako państwa członkowskiego oraz rygorów wynikających z ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, zdaniem Sądu brak jest podstaw do twierdzenia, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia zasady legalizmu.
Sąd nie podziela także argumentacji skarżącej odnośnie do wadliwej interpretacji przepisów dyrektywy Komisji 2007/76/WE w zakresie terminów przewidzianych na realizację obowiązków nią przewidzianych.
W nieuprawniony sposób Spółka wywodzi dopuszczalność przedstawienia dokumentacji, o jakiej mowa w art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin po dniu 1 listopada 2008 r. z art. 3 ust. 2 dyrektywy Komisji 2007/76/WE.
Zgodnie z tym przepisem w drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie dokonają ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego fludioksonil, chlomazon i prosulfokarb jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG najpóźniej do dnia 31 października 2008 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w załączniku VI do dyrektywy 91/414/EWG, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do wymienionej dyrektywy i z uwzględnieniem części B pozycji dotyczącej fludioksonilu, chlomazonu i pro-sulfokarbu w załączniku I do tej dyrektywy, Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określą, czy środek spełnia warunki ustanowione w art. 4 ust. 1 lit. b), c), d) i e) dyrektywy 91/414/EWG.
Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:
w przypadku środka zawierającego fludioksonil, chlomazon i prosulfokarb
jako jedyną substancję czynną - w razie potrzeby zmienią lub wycofają zezwolenie
najpóźniej do dnia 31 października 2012 r.; lub
w przypadku środka zawierającego fludioksonil, chlomazon i prosulfokarb
jako jedną z kilku substancji czynnych - w razie potrzeby zmienią lub wycofają
zezwolenie do dnia 31 października 2012 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
lub wycofania we właściwej dyrektywie lub dyrektywach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, w zależności od tego, która z tych dwóch dat jest późniejsza.
Porównanie treści tego przepisu z powołanym wyżej art. 3 ust. 1 dyrektywy oraz konfrontacja tych przepisów z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin nie pozwala zgodzić się ze skarżącą, że "(...) trochę dziwi zdecydowane stanowisko Ministra, iż Skarżący miał obowiązek przedstawienia całej dokumentacji przed 1 listopada 2008 r. i po tym terminie nie wolno było już dostarczyć żadnych dokumentów [...]".
Analiza art. 3 dyrektywy 2007/7/WE wskazuje, że na państwa członkowskie w art. 3 ust. 1 nałożono obowiązek dokonania do 30 kwietnia 2009 r. weryfikacji, czy w odniesieniu do podmiotów posiadających zezwolenia dla środków ochrony roślin spełnione są warunki wymienione w załączniku I do dyrektywy Rady 91/414/EWG odnośnie do fludioksonilu, chlomazonu i prosulfokarbu, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B pozycji odnoszącej się do tej substancji czynnej, oraz czy posiadacz zezwolenia zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 tej dyrektywy posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji. Z kolei w art. 3 ust. 2 dyrektywy nałożono na państwa członkowskie obowiązek dokonania ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego fludioksonil, chlomazon i prosulfokarb jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG najpóźniej do dnia 31 października 2008 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w załączniku VI do dyrektywy 91/414/EWG, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do wymienionej dyrektywy i z uwzględnieniem części B pozycji dotyczącej fludioksonilu, chlomazonu i pro- sulfokarbu w załączniku I do tej dyrektywy. W punktach "a" i "b" ustępu 2. art. 3 określono terminy wydania stosownych rozstrzygnięć w zależności od substancji czynnych wchodzących w skład danego środka ochrony roślin.
W załączniku do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań,
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin określono termin 1 listopada 2008 r. (kolumna 3, Ip. 17a) jako termin przedstawienia przez zobowiązane podmioty dokumentów niezbędnych do wykonania pierwszego z opisanych obowiązków, z kolej termin przedstawienia dokumentów niezbędnych do wykonania drugiego z opisanych obowiązków określono na 11 lipca 2011 r. (kolumna 4, Ip. 17a).
Powyższe zdaniem Sądu wskazuje, że dokonana przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi interpretacja przepisów dyrektywy Komisji 2007/76/WE w zakresie terminów realizacji obowiązków wynikających z tego aktu jest prawidłowa.
W tym stanie rzeczy, w obliczu tego, że skarżąca sama przyznaje, że nie przedstawiła wszystkich wymaganych dokumentów należy stwierdzić, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w świetle art. 51 ust. 1 pkt 2b ustawy o ochronie roślin miał obowiązek cofnąć udzielone stronie zezwolenie na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin S. Decyzja organu administracji miała charakter związany, a jej treść nie mogła być zależna od braku winy Spółki w niezłożeniu dokumentów w przewidzianym terminie.
Mimo, że powyższe ustalenia są wystarczające dla stwierdzenia, że Minister nie naruszył prawa, cofając udzielone skarżącej zezwolenie, należy odnieść się także do pozostałych zarzutów skargi.
Skarżąca uważa, że w jej sprawie winien znaleźć zastosowanie art. 4 ust. 5 dyrektywy Rady 91/414/EWG. Zgodnie z tym przepisem zezwolenia mogą być w każdym momencie poddane przeglądowi, jeżeli istnieją przesłanki, że nie jest już spełniony którykolwiek z wymogów określonych w ust. 1 tego artykułu. W takich przypadkach Państwa Członkowskie mogą zażądać od strony, która złożyła wniosek
o wydanie zezwolenia na dopuszczenie, lub od strony, której przyznano rozszerzenie
zakresu stosowania środka zgodnie z art. 9, przedłożenia dodatkowych informacji
niezbędnych do przeprowadzenia takiego przeglądu. Zezwolenie może być, w miarę
potrzeby, rozszerzone na okres niezbędny do zakończenia przeglądu i dostarczenia
takich dodatkowych informacji.
Zdaniem Sądu, który podziela w tym zakresie stanowisko Ministra Rolnictwa
i Rozwoju Wsi, powołany przepis nie dotyczy sytuacji, gdy dokonywana jest weryfikacja
zezwoleń na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin w kontekście spełnienia
warunków określonych w załączniku nr I do dyrektywy Rady 91/414/EWG, wynikająca
z okoliczności, że substancja wchodząca w skład tego środka (chlomazon) została
włączona do załącznika nr I do dyrektywy Rady 91/414/EWG. Nie odnosi się także
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
dokonywanej w tej sytuacji weryfikacji, czy posiadacz zezwolenia zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 tej dyrektywy posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji. Przepis ten odnosi się bowiem do sytuacji, gdy po udzieleniu danemu podmiotowi zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin, organy państwa członkowskiego uzyskały informacje i dane wskazujące, że dopuszczony środek nie spełnia którejś z przesłanek określonych w art. 4 ust. 1 dyrektywy Rady 91/414/EWG. Wtedy organy tego państwa dysponują prawem zażądania od podmiotu, który otrzymał zezwolenie dodatkowych informacji niezbędnych do przeprowadzenia przeglądu zezwolenia w kontekście tych nowych informacji i danych. Włączenie m.in. chlomazonu do załącznika nr I do dyrektywy Rady 91/414/EWG, zgodnie z dyrektywą Komisji 2007/76/WE wszczyna procedurę w niej przewidzianą i nie jest okolicznością, o której mowa w art. 4 ust. 5 dyrektywy Rady 91/414/EWG.
Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Nr 90, poz. 999 ze zm.) oraz art. 27 Konstytucji RP. Zgodnie ze wskazanym przepisem Ustawy Zasadniczej w Rzeczypospolitej Polskiej językiem urzędowym jest język polski. Przepis ten nie narusza praw mniejszości narodowych wynikających z ratyfikowanych umów międzynarodowych. Z kolei art. 4 ustawy o języku polskim stanowi, że język polski jest językiem urzędowym:
1) konstytucyjnych organów państwa,
2) organów jednostek samorządu terytorialnego i podległych im instytucji w zakresie,
w jakim wykonują zadania publiczne,
3) terenowych organów administracji publicznej,
4) instytucji powołanych do realizacji określonych zadań publicznych,
5) organów, instytucji i urzędów podległych organom wymienionym w pkt 1 i pkt 3,
powołanych w celu realizacji zadań tych organów, a także organów państwowych osób
prawnych w zakresie, w jakim wykonują zadania publiczne,
6) organów samorządu innego niż samorząd terytorialny oraz organów organizacji
społecznych, zawodowych, spółdzielczych i innych podmiotów wykonujących zadania
publiczne.
Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o języku polskim podmioty wykonujące zadania publiczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonują wszelkich czynności urzędowych oraz składają oświadczenia woli w języku polskim, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
Postępowanie zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji przeprowadzone było w języku polskim, a w sytuacji, gdy art. 39 ust. 7 ustawy o ochronie roślin dopuszcza składanie wyników badań, informacji, danych oraz ocen, o których mowa w ust. 4 pkt 3
i 4 tego artykułu, w języku polskim lub angielskim, powoływanie się przez organ
administracji w toku postępowania na dokumenty sporządzone w języku angielskim ze
wskazaniem, że tłumaczenie dokumentu na język polski znajduje się na stronie
internetowej Ministerstwa, nie pozwala zdaniem Sądu stwierdzić, że powołane wyżej
przepisy zostały naruszone w sposób, który mógłby skutkować uchyleniem zaskarżonej,
czy też poprzedzającej jej decyzji.
Zawarte w skardze twierdzenie, że "(...) jeśli chodzi o badania w tabeli "Los w środowisku", to Skarżący nadal uważa, że wykonana przez F. analiza nie może być chroniona (...)", nie znajduje oparcia w jednoznacznie brzmiącym art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie roślin, zgodnie z którym wyniki badań, informacje, dane oraz
oceny dotyczące substancji aktywnej nie mogą być wykorzystywane przy rozpatrywaniu
wniosków innych wnioskodawców o dopuszczenie środków ochrony roślin do obrotu
przez okres 5 lat od dnia pierwszego włączenia substancji aktywnej do wykazu
substancji aktywnych dopuszczonych przez Komisję Europejską do stosowania
w środkach ochrony roślin, jeżeli substancja ta wchodziła w skład środka ochrony roślin
dopuszczonego do obrotu przed dniem 26 lipca 1993 r. Stąd też wniosek, że
niesłusznie strona twierdzi, iż żądanie od niej wskazanej analizy stanowi naruszenie
art. 56 ustawy o ochronie roślin. Jak prawidłowo zauważył Minister Rolnictwa i Rozwoju
Wsi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w przedmiotowej sprawie wypełniona jest
hipoteza normy prawnej zawartej w powołanym przepisie, dlatego też zgodnie z jej
dyspozycją skarżąca nie może powoływać się na analizę przygotowaną przez inną
firmę.
Odnośnie do zarzutu podniesionego w załączniku do protokołu rozprawy w dniu 29 kwietnia 2010 r. należy wskazać, że analiza treści art. 117 ustawy o ochronie roślin prowadzi do wniosku, że ustęp 8. tego artykułu odnosi się do sytuacji utraty ważności zezwolenia z mocy prawa.
Zgodnie z tym przepisem w przypadku utraty ważności zezwoleń na dopuszczenie środków ochrony roślin do obrotu i stosowania, wydanych na podstawie przepisów dotychczasowych, przepis art. 46 ust. 3 stosuje się odpowiednio. Art. 46 ust. 3 powoływanej ustawy stanowi, że po upływie terminu ważności zezwolenia na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu środek ten może znajdować się w obrocie do czasu upływu terminu jego ważności, jednak nie dłużej niż przez okres 18
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
miesięcy. Ustęp 1. tego artykułu stanowi zaś, że zezwolenie na dopuszczenie środka
ochrony roślin do obrotu jest wydawane na okres nie dłuższy niż 3 lub 10 lat.
Przy założeniu racjonalności ustawodawcy należy stwierdzić, że art. 46 ust. 3 ustawy o ochronie roślin znajdzie zastosowania wyłącznie w przypadku samoistnej utraty ważności przez zezwolenie. Samoistna utrata ważności zezwolenia następować będzie niewątpliwie po upływie okresu na jaki zezwolenie wydano. Zgodnie z art. 117 ust. 1 ustawy o ochronie roślin będzie następować również w odniesieniu do zezwoleń na dopuszczenie środków ochrony roślin do obrotu i stosowania, wydanych na podstawie przepisów dotychczasowych, dotyczących środków ochrony roślin zawierających substancję aktywną niedopuszczoną do stosowania w środkach ochrony roślin przez Komisję Europejską. Należy zwrócić uwagę, że w art. 117 ust. 1 ustawodawca używa pojęcia "zachowanie ważności, z wyjątkiem", zaś w art. 117 ust. 6 ustawodawca przewiduje cofnięcie zezwolenia w przypadku niedopuszczenia przez Komisję Europejską substancji aktywnej do stosowania w środkach ochrony roślin, w sytuacji przewidzianej przez art. 117 ust. 5 ustawy o ochronie roślin.
Wobec rozróżnienia w art. 117 ustawy o ochronie roślin samoistnej utraty ważności przez zezwolenie od cofnięcia tego zezwolenia, przedstawiona wyżej wykładnia art. 117 ust. 8 w zw. z art. 46 ust. 3 ustawy jest uzasadniona.
Niezasadne są zarzuty naruszenia przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 75, art. 77, art. 84, art. 86 , art. 89 § 2 i art. 136 k.p.a.
Wobec tego, że skarżąca w istocie sama przyznaje, że w oznaczonym terminie nie przedstawiła wszystkich wymaganych dokumentów, zarzuty naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego regulujących czynności podejmowane w postępowaniu dowodowym nie mogą powodować uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. W postępowaniu prowadzonym przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie były wymagane wiadomości specjalne (art. 84 k.p.a.), ani nie zachodziła potrzeba przesłuchania strony (art. 86 k.p.a.). Materiał dowodowy zgromadzony przy rozpoznaniu sprawy po raz pierwszy nie uzasadniał prowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 136 k.p.a.). Nie zachodziły też określone w art. 89 § 1 i 2 k.p.a. przesłanki przeprowadzenie przez Ministra rozprawy administracyjnej.
Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności decyzji Ministra Rolnictwa Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2009 r. prowadzi do wniosku, że organ poprawnie ustalił stan faktyczny sprawy, dokonał jego należytej analizy i wydał trafne rozstrzygnięcie w oparciu o właściwe i prawidłowo zinterpretowane przepisy prawa
Sygn. akt IV SA/Wa 2096/09
materialnego. Uzasadnienia zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. spełniają wymogi, o których mowa w art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Bezwzględnie obowiązujący charakter art. 51 ust. 1 pkt 2b ustawy o ochronie roślin w obliczu przekroczenia przez Spółkę terminu przedłożenia dokumentów określonego w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r. w brzemieniu nadanym rozporządzeniem tegoż z dnia 18 lipca 2008 r. powoduje, że w ramach kontroli legalności zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji nie jest dopuszczalna ocena wpływu treści powoływanych przez stronę pism ministerialnych na sposób wywiązywania się przez stronę z przedmiotowego obowiązku. Wobec nieprzedstawienia kompletnej dokumentacji w przewidzianym prawem terminie brak też było podstaw do rozpoczęcia przez organ administracji procedury merytorycznej oceny dokumentów, które strona w tym terminie złożyła.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło