IV SA/Wa 2096/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 14 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącego A. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W piśmie z dnia 26 lipca 2017 r. A. G. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] umarzającej jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za straty i szkody poczynione na nieruchomości położonej w obrębie [...], gm. [...], oznaczonej jako działki nr [...], nr [...] i nr [...] w związku z budową linii elektroenergetycznej oraz z tytułu zmniejszenia wartości powyższej nieruchomości. Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2017 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nadesłał w dniu 5 września 2017 r. pismo opatrzone datą 26 lipca 2017 r., które nie odzwierciedla treści skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, skarżący, wykonując zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 11 sierpnia 2017 r., nadesłał w dniu 5 września 2017 r. pismo opatrzone datą 26 lipca 2017 r., jednakże pismo to nie może zyskać uznania Sądu jako prawidłowego wykonania powyższego zarządzenia, albowiem treść tego pisma nie koresponduje z treścią pierwotnej skargi z dnia 26 lipca 2017 r. Nadesłane w dniu 5 września 2017 r. pismo swą treścią nie odzwierciedla wiernie treści oryginału skargi, a więc jest niezgodny z jej pierwotnym brzmieniem i w istocie nie stanowi jej odpisu. Prawidłowym wykonaniem zarządzenia byłoby odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma, bez względu na to, czy byłby to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument. Tymczasem nadesłane przez skarżącego, w uzupełnieniu braków formalnych skargi, pismo nie oddające tożsamej treści co skarga, nie może być uznane za prawidłowe wykonanie braków formalnych skargi. Stosownie bowiem do treści art. 47 powołanej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Odpisem pisma procesowego jest każdy jego egzemplarz zgodny z oryginałem. Istotą odpisu, jak przyjmuje się w doktrynie i praktyce, jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma, bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument. Ratio legis przepisu art. 47 § 1 powołanej ustawy stanowi, że celem dołączania odpisów do pisma strony jest doręczenie ich dalej stronom, a zatem jak wynika z powyższych rozważań, doręczenie zgodnej z oryginałem treści pisma, w tym przypadku skargi. Nadesłany przez skarżącego odpis skargi nie oddający tożsamej treści co oryginał skargi, nie może być uznany za odpis, a więc nie stanowi prawidłowego uzupełnienia braków formalnych skargi, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.