IV SA/Wa 2098/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska,, sędzia WSA Marek Wroczyński (spr.), Protokolant Anna Mruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2006r. sprawy ze skargi S. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 roku na podstawie art.15 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych /tekst jednolity DZ.U z 2001 roku nr §7 , poz.960 z późniejszymi zmianami / oraz art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego / tekst jednolity DZ.U z 2000 roku nr 98, poz.1071 z późniejszymi zmianami / Burmistrz W. orzekł o wymeldowaniu S. O. z pobytu stałego z budynku nr [...] przy ulicy [...]w W. Organ po przeprowadzonym postępowaniu ustalił, że w lokalu mieszkalnym znajdującym się na pierwszym piętrze w budynku nr [...] przy ulicy [...] w W. S. O. jest od około roku 1970 zameldowany na pobyt stały Budynek ten stanowi własność W. S..W przedmiotowym lokalu zamieszkuje syn S. O. D. S. O. w przedmiotowym lokalu przebywa sporadycznie , choć posiada w tym lokalu część x7&ct\j osobistych , przychodzi do tego lokalu po odbiór korespondencji .Posiada klucze od tego lokalu lecz nie posiada kluczy od drzwi wejściowych do budynku . Posiada on również część swoich rzeczy w lokalu przy ulicy [...] w W. W ocenie organu spełnione są przesłanki z art.15 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych pozwalające uznać , że S. O. opuścił miejsce stałego zameldowania nie dokonując wymeldowania . Swoje ustalenia organ administracji oparł na zeznaniach świadków , części zeznań strony – S. O. , ustaleniach dokonanych przez Komendę Powiatową Policji w W .Przy ocenie dowodów organ odmówił wiary zeznaniom świadka D. O., zeznaniom S. O. w tej części gdzie twierdzili , że nie opuścił on nigdy lokalu przy ulicy [...] , że jest to nadal jego centrum życiowe .Organ argumentował, że sporadyczne przebywanie tym lokalu nie pozwala uznać , ze lokal stanowi jego centrum życiowe . Od tej decyzji odwołał się S. O. podnosząc , że nieprawidłowe było ustalenie , że opuścił lokal mieszkalny przy ulicy [...] w W. Lokal ten stanowi jego miejsce stałego pobytu .Mieszka tam obecnie sam ponieważ syn Dariusz jest trenerem tenisa ziemnego w R..W tym domu prowadzi gospodarstwo domowe -jada śniadania i kolacje , pierze .sprząta . Nie gotuje ponieważ obiady jada w barze .Wszystkie ubrania ma w tym lokalu . Podnosił, że często się zdarza , że przebywa u syna w Radomiu , odwiedza również mieszkających poza W. brata i siostrę .Częste wyjazdy poza miejsce zamieszkania mogły spowodować , że podczas kontroli policji, czy straży miejskiej mogło go nie być w mieszkaniu .Podnosił, że w ostatnich latach poczynił nakłady na przedmiotowy lokal w kwocie około 30 000 zł. W swoim odwołaniu argumentował również , że dom w którym znajduje się przedmiotowy lokal budował wspólnie z W. S. Podnosił, że ponosi on również opłaty związane z lokalem . Decyzją z dnia [...] marca 2006 roku Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] grudnia 2004 roku orzekającej o wymeldowaniu S. O. z pobytu stałego z budynku nr [...] przy ulicy [...] w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję . Zdaniem organu II instancji materiał dowodowy zebrany w sprawie daje podstawy do uznania , że skarżącyzasadniczo przebywa poza budynkiem nr [...] położonym w W. przy ulicy [...] .Fakt nie przebywania skarżącego pod tym adresem potwierdzają zeznania świadków , ustalenia dokonane przez policje i straż miejską, kontrola meldunkowa , która pokazała ,że w mieszkaniu popękaną glazurę ,nie odnawiane ściany , firanki wyglądające na długo nie prane . Organ odmówił wiary zeznaniom świadka D. O. uznając , że w pewnej części pozostają w sprzeczności z zeznaniami odwołującego się a nadto jest on jego synem i w związku z tym rzutuje to na ocenę wiarygodności jego zeznań . Zdaniem organu zeznania świadków Z. G. i H. K. nie mogą potwierdzać zamieszkiwania odwołującego się pod wskazanym adresem ponieważ świadek K. ostatni raz był w lokalu w 1994 roku , a świadek G. na wiosnę 2004 roku . W ocenie organu pobyt odwołującego się w tym lokalu ma charakter sporadyczny . Sam odwołujący przyznawał, że noce spędza poza domem ponieważ nie posiada kluczy od budynku Jednocześnie organ zauważa , że nie podjął on żadnych kroków w celu zmiany tego stanu rzeczy , w szczególności nie wystąpił do sądu w celu dochodzenia swoich praw .Okoliczność , że odwołujący interesuje się lokalem i do niego zachodzi w sposób oczywisty nie przesądza , że lokal ten stanowi miejsce jego stałego pobytu .W ocenie organu dla rozstrzygnięcia kwestii oceny prawidłowości decyzji o wymeldowaniu nie mają znaczenia kwestie sporu prawnego zawisłego przed sądem powszechnym w przedmiocie tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu . Skargę na powyższe rozstrzygniecie złożył S. O. zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych . W związku z powyższym wnosił o : * uchylenie zaskarżonej decyzji * wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sporu przez sąd . W uzasadnieniu swojej skargi podnosił on , że organ administracji dowolnie przyjął iż mieszka on u syna P. nie czyniąc ustaleń czy posiada on samodzielny lokal bądź jest najemcą takiego lokalu . Odwiedzanie syna nie może być utożsamiane z zamieszkiwaniem w danym lokalu . Zdaniem skarżącego organ administracji zupełnie nie wziął pod uwagę okoliczności, że jego zdaniem jest on współwłaścicielem budynku przy ulicy [...]. W związku zakończonym postępowaniem sądowym dotyczącym zasiedzenia tej nieruchomości wniósł on skargę o wznowienie tego postępowania w Sądzie Rejonowym w W. .Dowodami potwierdzającymi jego stanowisko są dokumenty - pozwolenie na budowę ,plan zagospodarowania budynku , zezwolenie na podłączenie mediów , podatki płacone od tej nieruchomości. Podnosił, że faktycznie nie posiada on kluczy od klatki schodowej budynku , ale to nie stanowi przeszkody, aby mógł się dostać do swojego lokalu ponieważ jak zapuka do drzwi to drzwi zostają otworzone przez sąsiada . Nadto organ administracji nie wziął pod uwagę faktu , że w okresie ostatnich trzech lat poczynił nakłady na lokal w kwocie ponad 30 tysięcy złotych . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych , określone przepisami między innymi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sadów administracyjnych [ DZ.U nr 153 ,poz. 1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 , poz.1270 ze zmianami ] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem , tj. kontroli aktu z przepisami postępowania administracyjnego , a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego . W swojej skardze S. O. zarzucał błędne ustalenia faktyczne w sprawie Według przepisu art. 145 § 1 pkt1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi / DZU nr 153 poz. 1270 /. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie : uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części jeżeli stwierdzi - naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy , naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego , inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy . Stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa lub innych przepisach. Stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Kontrola zgodności z prawem decyzji powinna przebiegać w określonej kolejności Stwierdzenie istnienia danego typu wad decyzji może bowiem eliminować potrzebę ustalania zaistnienia innych wad . W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie zawiera wad , które powodowałyby nieważność postępowania . Następnie kontroli Sądu podlega kwestia przestrzegania przez organy przepisów postępowania .Istotne jest bowiem czy w postępowaniu przed organami administracji zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Okolicznościami istotnymi w postępowaniu administracyjnym o wymeldowanie danej osoby z pobytu stałego jest ustalenie faktu opuszczenia miejsca stałego pobytu .Przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca stałego pobytu w rozumieniu art. 15 ust.2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest spełniona , jeżeli opuszczenie ma charakter trwały i jest dobrowolne . / wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2001 roku V S.A. 3169/00 LEX nr 50 123 /. Zarzuty skarżącego co do błędnych ustaleń faktycznych poczynionych przez organy administracji w zakresie opuszczenia przez niego lokalu przy ulicy [...] w [...] należy uznać za chybione Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy . Ustalenia faktyczne należy uznać za prawidłowe , jeśli organ wskazał fakty , które uznał za udowodnione , dowody na których się oparł oraz wskazał przyczyny , z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i dał temu wyraz w sporządzonym uzasadnieniu zgodnie z wymogami - art 107 § 3 kpa . Dokonanie przez organ ustaleń odmiennych od zaprezentowanych przez skarżącego samo w sobie nie może zostać uznane , że dokonano błędnych ustaleń faktycznych w sprawie . W związku z tym , że zgromadzony materiał dowodowy zawierał przeciwstawne dowody to oczywistym jest, że poczynione ustalenia muszą pozostawać z częścią zebranych dowodów w sprzeczności. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z wyroku z dnia 12 września 2001 roku -V CKN 1827/00 podzielanym przez skład orzekający o stałym zamieszkiwaniu w lokalu można mówić tylko wtedy , gdy cała życiowa działalność danej osoby zostanie żeśrodkowana w tym właśnie lokalu w ten sposób , że stanie się on centrum życiowym , tzn. gdy w tym mieszkaniu będą się koncentrowały wszystkie jego sprawy osobiste i majątkowe . Sam skarżący , w swoich zeznaniach z 18 czerwca 2004 roku stwierdza , że w budynku przy ulicy [...] w W. to " czasami prowadzę gospodarstwo domowe polegające , że sporadycznie robię kolację i śniadanie { ] Czasami w tym budynku nocuję .Ostatni raz nocowałem zimą .Zamieszkuję pod adresem tam gdzie mój syn , przeważnie tam nocuję , czasami nocuję u siostry w M. , czasami u syna w R. ..." Podczas tego przesłuchania skarżący zeznał również , że nie nocuje w tym budynku ponieważ wymieniono zamki i nie może wejść do budynku . Organ administracji dysponując dowodami w postaci zeznań skarżącego , zeznaniami świadków B. B. , K. S. , uczestnika W. S., ustaleń policji , straży miejskiej , protokołu oględzin prawidłowo ustalił, że pobyt skarżącego w lokalu przy ulicy [...] na charakter sporadyczny i lokal ten nie stanowi jego centrum życiowego .Z dowodów tych wynika , że taka sytuacja ma miejsce już od wielu lat, od połowy lat osiemdziesiątych . Skarżący dysponując kluczami od przedmiotowego lokalu czasami przychodzi do niego , na przykład po odbiór korespondencji. Lokal ten jest czasami zamieszkuje D. O.- syna skarżącego, który pracuje i zamieszkuje poza W. Ustalenia te należy uznać za niewadliwe i nie można postawić im zarzutu dowolności Postępowanie w zakresie wymeldowania z lokalu ma celu ustalenie czy faktycznie dana osoba przebywa w danym lokalu i jaki charakter ma ten pobyt Tak więc prawidłowo organy oceniły , że dla rozstrzygnięcia kwestii meldunkowych nie mają znaczenia spory prawne skarżącego i uczestnika W. S. związane z poczynionymi przez skarżącego nakładami na nieruchomość i wszczęta sprawa o wznowienie postępowania o zasiedzenie tej nieruchomości. W zarzutach skargi S. O. podtrzymywał swoje stanowisko iż miejscem jego stałego pobytu jest lokal mieszkalny przy ulicy [...] nie przedstawiając argumentów pozwalających uznać , że organy administracji naruszyły przepisy , które miałyby wpływ na prawidłowość ustaleń faktycznych w sprawie .Zdaniem Sądu pozwala to uznać , że nie doszło do naruszenia innych przepisów mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania - art. 145 § 1 ust.1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 poz. 1270] W związku z tym organy administracji prawidłowo zastosowały prawo materialne - art. 15 ust.2 ustawy z 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych i orzekły o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego, z lokalu przy ulicy [...] w W. Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 poz.1270 ] oddalono skargę ,