IV SA/Wa 2099/07

Dnia 20 listopada 2007 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.C. i W.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J.K., R.K., K.K., M.D., T.D., W.C., W.C., A.W., S.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) sierpnia 2007 r. Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1). zwolnić W.C. i W.C. od kosztów sądowych, 2). ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Skarżąca w dniu 15 listopada 2007 r. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) sierpnia 2007 r. Z informacji podanych przez skarżących w nadesłanym formularzu PPF wynika, że poza domem o pow.190 m2 i garażem o pow. 72 m2 nie posiadają żadnego innego majątku, ani środków pieniężnych. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazali, że jedynym ich dochodem jest renta chorobowa i świadczenie emerytalne w łącznej wysokości 1631 zł brutto miesięcznie. Dodatkowo skarżący oświadczyli, że ponoszą miesięcznie znaczne wydatki związane utrzymaniem domu -300 zł oraz zakupem niezbędnych lekarstw - 350 zł. Obecnie, jak wskazali, niezbędny jest zakup opału na zimę co stanowi koszt co najmniej 1600 zł na sezon. Kwotę tę muszą oszczędzać przez wiele miesięcy, bowiem nie są w stanie ponieść takiego wydatku jednorazowo. Rozpoznając wniosek skarżących należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych wynika, że zasadą jest, iż każdy kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych. Przysługujące Sądowi prawo do przyznania prawa pomocy nie ma charakteru pełnego, swobodnego uznania Sądu, lecz podlega określonym regułom, których należy bezwzględnie przestrzegać przy każdorazowym rozpatrywaniu takiego wniosku. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może, na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W przypadku całkowitego przyznania prawa pomocy, prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wykazanie przez stronę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zgodnie art. 246 § 1 pkt 2 powyższej ustawy uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analiza powołanych powyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje także, że skarżący powinien wykazać, przedstawiając odpowiednie argumenty i dowody ( m.in. dokumenty źródłowe świadczące o krytycznej sytuacji finansowej), iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. O przyznaniu prawa pomocy decyduje stan majątkowy i dochody w chwili orzekania przez Sąd w tym przedmiocie, bez względu na przyczyny takiego stanu. Należy zważyć, że złożone przez skarżących oświadczenie co do ich stanu zdrowia oraz wysokości stałych dochodów i wydatków wskazuje na to, że po stronie skarżących istnieje sytuacja, w której nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku skarżących należy stwierdzić, iż w stosunku do skarżących zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.