IV SA/Wa 210/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. Z. na działanie Prezydenta W. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. T. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Prezydenta W. określoną jako "skarga-wniosek" o wszczęcie i przeprowadzenie ogólnego postępowania sądowo-administracyjnego opartego na zasadzie skargowości w stosunku do Urzędu Dzielnicy [...] Miasta W., jego Zarządu oraz Gminy Dzielnica [...] w W. w sprawie uregulowania sytuacji nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., zajętej na cele publiczne. W skardze skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a na wezwanie Sądu złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do regulacji art. 245 § 1 cytowanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym zgodnie z art. 243 p.p.s.a. może być ono przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Dodatkowo należy zaznaczyć, że w myśl art. 247 p.p.s.a, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2006, str. 508). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że cytowany art. 247 znajduje zastosowanie, w szczególności gdy są podstawy do odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Treść skargi T. Z. jednoznacznie wskazuje, iż domaga się on od Prezydenta W. uregulowania sytuacji nieruchomości przy ul. [...] w W. poprzez zwrot nieruchomości, jej wykup na zasadach pierwokupu bądź podpisanie umowy użytkowania lub umowy dzierżawy. Roszczenia kierowane do współwłaściciela przedmiotowej nieruchomości - Skarbu Państwa, którego organem reprezentującym jest Prezydenta W., mają charakter cywilnoprawny, a więc właściwym do rozpoznania sporów pomiędzy współwłaścicielami jest sąd powszechny. Należy zatem uznać, że zgodnie z art. 247 p.p.s.a. wystąpiły podstawy odmowy przyznania prawa pomocy, ponieważ skarga jako nie należąca do właściwości sądów administracyjnych podlega odrzuceniu. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.