IV SA/Wa 2100/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant ref. staż. Filip Rutkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie uzupełnienia wyroku uzupełnia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 2100/12 w ten sposób, że po punkcie 1 dodaje punkt 1a w brzmieniu: "w pozostałym zakresie oddala skargę". Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2100/12, w pkt. 1 sentencji uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w części utrzymującej w mocy postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w zakresie ustalenia terminu oddania odpadów, w pkt 2 sentencji stwierdził, że zaskarżone postanowienie w części opisanej w punkcie 1 nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku i zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania (pkt 3 sentencji). Wyrok ten zapadł na skutek skargi K. G. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2012 r., utrzymujące w mocy postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011 r. wzywające K. G. do oddania odpadów o kodzie [...] w postaci 7 sztuk zdemontowanych uszkodzonych i niekompletnych pojazdów do przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i odzysku odpadów w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia. Skarżąca zaskarżyła ww. postanowienie w całości. Wyrok z dnia 5 grudnia 2013 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 stycznia 2013 r. W dniu 7 lutego 2013 r. pełnomocnik skarżącej złożył do Sądu wniosek o uzupełnienie omawianego wyroku poprzez wydanie uzupełniającego orzeczenia w części dotyczącej zaskarżonego postanowienia, której nie obejmuje swym zakresem pkt 1 sentencji wyroku. Podniósł, że w wyroku Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonego orzeczenia jedynie w części, natomiast wyrok nie zawiera rozstrzygnięcia co do pozostałej części tego postanowienia. Pełnomocnik skarżącej przyznał, że w uzasadnieniu wyroku in fine WSA stwierdził, że na podstawie art. 151 ppsa skargę w pozostałej części oddalił, jednak treści zamieszczone w uzasadnieniu nie stanowią elementu rozstrzygnięcia, nie mogą go uzupełniać, zastępować ani sanować jakichkolwiek braków sentencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "ppsa", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się strona od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W rozpatrywanej sprawie, wobec faktu, że postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2012 r. zostało zaskarżone w całości, a w sentencji wyroku z dnia 5 grudnia 2012 r. uchylono zaskarżone postanowienie jedynie w części, nie rozstrzygając o jego legalności w pozostałym zakresie - wniosek o uzupełnienie wyroku należało uwzględnić. Zaskarżone postanowienie utrzymało w mocy postanowienie zobowiązujące skarżącą do oddania odpadów i wskazywało termin do dokonania tej czynności. Sąd w sentencji omawianego wyroku rozstrzygnął o uchyleniu zaskarżonego postanowienia w zakresie ustalenia terminu oddania odpadów, jednocześnie nie wyrażając stanowiska co do legalności zaskarżonego postanowienia w kwestii zobowiązania do oddania odpadów. Natomiast w uzasadnieniu wyroku zawarte zostały wywody wskazujące jednoznacznie, że intencją Sądu było oddalenie skargi w tym zakresie. Argumentacja Sądu w tej materii jest obszerna i odnosi się do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze. Ponadto w uzasadnieniu wyroku in fine Sąd wskazał "zaskarżone postanowienie w pozostałej części jest zgodne z prawem" i na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalił. W tej sytuacji należy stwierdzić, że sentencja i uzasadnienie wyroku są rozbieżne - a w takim wypadku o zakresie rozstrzygnięcia decyduje sentencja wyroku, a nie jego uzasadnienie, które powinno odpowiadać treści rozstrzygnięcia. Zauważyć także trzeba, że nie jest dopuszczalne uzupełnienie rozstrzygnięcia zawartego w sentencji fragmentami uzasadnienia (por. wyrok Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2624/12, niepublikowany). Wobec powyższego rozbieżności między sentencją a treścią uzasadnienia należało usunąć poprzez uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2012 r. dodając po punkcie 1 sentencji punkt 1a w brzmieniu: "w pozostałym zakresie oddala skargę". W ocenie składu orzekającego, rozstrzygnięcie sądu zawarte w wyroku odzwierciedla podjętą przez sąd decyzję co do legalności wszystkich części zaskarżonego aktu administracyjnego. Uzasadnienie stanowi wyjaśnienie treści wyroku z odwołaniem się do podstaw faktycznych i prawnych leżących u podstaw podjętej przez sąd decyzji o legalności zaskarżonego aktu. Stanowi także odpowiedź na zarzuty skargi mino tego, że Sąd nie jest związany granicami skargi. Tym samym zarówno wyrok jak i uzasadnienie, jako stanowiące zgodne ze sobą elementy składające się na treść rozstrzygnięcia, muszą być ze sobą zgodne (por. Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 363). Poza tym, aby rozstrzygniecie było zupełne musi obejmować całość rozpoznawanej sprawy a więc odnosić się do samej skargi. Dlatego Sąd uznał, mając na uwadze powyższe kryteria, ze konieczne stało się uzupełnienie wyroku, zgodnie z żądaniem skarżącej. Jednocześnie Sąd stwierdził, że nie ma potrzeby w niniejszym uzasadnieniu powtarzać oceny Sądu w zakresie legalności zaskarżonego postanowienia w części nieuchylonej w pkt. 1 sentencji wyroku z dnia 5 grudnia 2012 r., bowiem argumentacja dotycząca tej kwestii została szczegółowo przedstawiona w uzasadnieniu tego wyroku. Wobec powyższego Sąd orzekł na podstawie art. 157 § 1 i § 3 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.