IV SA/Wa 2101/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2015 r. w sprawie ze skargi Prezydenta W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]kwietnia 2015 r nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości oraz rozliczenia odszkodowania postanawia: odrzucić zażalenie z dnia 4 grudnia 2015 roku. Pismem z dnia 20 maja 2015 r. Prezydent W. (dalej skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]kwietnia 2015 r nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości oraz rozliczenia odszkodowania. W toku postępowania, Sąd stwierdził, iż zmarł jeden z uczestników postępowania – D. K. Sąd zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego o nadesłanie aktu zgonu D. K. Z nadesłanego aktu zgonu wynikało, iż uczestnik postępowania, zmarł w toku postępowania administracyjnego i w związku z tym, nie jest uczestnikiem postępowania sądowego w sprawie. Na rozprawie w dniu 27 listopada 2015 roku stawili się spadkobiercy zmarłego D. K.: E. K., D. K. i S. K. Sąd postanowił uznać w/w za uczestników postępowania w miejsce zmarłego D. K. oraz ogłosił postanowienie o zawieszeniu postępowania, z powodu złożenia wniosku przez spadkobierców zmarłego D. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., przed wniesieniem przez skarżącego skargi na w/w decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 4 grudnia 2015 r. (koperta k-64) E. K., D. K., S. K. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. T. F. złożyli zażalenie na postanowienie z dnia 27 listopada 2015 r. Przy czym jak wynika z akt sprawy, przedmiotowe postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego, doręczone zostało pełnomocnikowi uczestników postępowania dopiero w dniu 8 lutego 2016 r. Następnie dnia 12 lutego 2016 r. pełnomocnik uczestników postępowania r.pr. T. F. złożył kolejne zażalenie na przedmiotowe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 131 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postepowania przysługuje zażalenie. Natomiast na podstawie art. 194 § 2 p.p.s.a zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia Mając powyższe na uwadze, z akt sprawy jasno wynika, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2015 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego, doręczono pełnomocnikowi uczestników postępowania, w dniu 8 lutego 2016 r. Tymczasem, pełnomocnik r.pr. T. F. złożył zażalenie od przedmiotowego postanowienia w dniu 4 grudnia 2015 r. Zestawienie powyższych dat nie pozostawia wątpliwości, iż zażalenie zostało złożone przedwcześnie. Artykuł 194 § 2 p.p.s.a. nie wskazuje jedynie, do kiedy można wnieść zażalenie. Przepis ten określa wyraźnie również, od kiedy można je wnieść - od dnia doręczenia postanowienia. Wniesienie zażalenia przed tym dniem uznać należy za niedopuszczalne, działanie takie zaburza bowiem ustalony porządek prawny, w którym środki zaskarżenia wnosi się po otrzymaniu orzeczeń będących przedmiotem zaskarżenia. Działanie to nie musi mieć jednak negatywnych skutków dla strony, o ile już po doręczeniu orzeczenia strona wniesie środek zaskarżenia zgodnie z przepisami (postanowienie NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FZ 369/13 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie, zażalenie takie wpłynęło w dniu 12 lutego 2016 r. Wobec powyższego, w ocenie sądu zażalenie wniesione przed terminem uregulowanym w art. 194 § 2 p.p.s.a. należy ocenić jako przedwczesne. W konsekwencji należy orzec o odrzucenia tego środka odwoławczego stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.