IV SA/Wa 2102/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi S.S. na postanowienie Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia (...) września 2007 r. Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: - zwolnić S.S. od kosztów sądowych. W dniu 29 listopada 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca S.S. złożyła na urzędowy formularzu wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia (...) września 2007 r. Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Z informacji podanych przez skarżącą w formularzach PPF wynika, że pozostaje ona we wspólnym gospodarstwo domowe wraz z córką. Skarżąca oraz jej córka zaliczone zostały do pierwszej grupy inwalidzkiej, jako osoby trwale niezdolne do pracy oraz samodzielnej egzystencji. Jedynymi dochodami skarżącej i jej córki jest renta inwalidzka w łącznej wysokości 2437 zł miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, że skarżąca nie posiada żadnego majątku, przedmiotów wartościowych, ani zgromadzonych oszczędności. W obszernym uzasadnieniu do wniosku skarżąca wskazała, iż jej sytuacja materialna i życiowa jest bardzo trudna, bowiem w związku z pobytem w obozie koncentracyjnym posiada wiele różnych schorzeń. Jak oświadczyła jest kaleką, nie chodzi, porusza się jedynie na wózku. Otrzymywana renta inwalidzka w znacznej części przeznaczana jest na jej leczenie oraz leczenie jej córki, chorującej od 40 lat na stwardnienie rozsiane. Wysoka kwota sprowadzanego leku ( 1600 zł miesięcznie) oraz pozostałe koszty związane chorobą córki oraz utrzymaniem mieszkania znacznie obniżają jej dochody powodując, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego. Zarówno skarżąca jak i je córka wymagają stałej opieki lekarskiej, pielęgniarskiej i rehabilitacyjnej. Dlatego też otrzymywana kwota 2290 zł z tytułu emerytury jest w zasadzie kwotą bardzo niewielką, przy tego typu schorzeniach i warunkach materialno-rodzinnych. Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę opisaną sytuację majątkową i rodzinną skarżącej należy uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania S.S. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca uzyskuje wprawdzie stałe dochody w znacznej wysokości 2290 zł, jednak ich wysokość, przy uwzględnieniu wydatków jakie ponosi skarżąca oraz jej chora córka na lekarstwa i stałą opiekę medyczną daje podstawy by przypuszczać, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.