IV SA/Wa 211/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska, sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przejęcia mienia z naruszeniem prawa I. oddala skargę; II. przyznaje rady prawnemu P. W. prowadzącemu Kancelarię Rady Prawnego w W. ul. [...] kwotę 240, - (dwieście czterdzieści) zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem z dnia [...].08.2004 r. Wojewoda [...] - w związku z wnioskiem M. N. o zwrot "Dóbr Rodowych w naturze" poprzez wydanie: 1. decyzji o wydaniu moich Dóbr Rodowych ruchomych i nieruchomych w naturze zwane Kasztelnią I. lub Hrabstwo S. oraz dwór "[...]" Gmina Z. 2. decyzji o wydanie pełnej dokumentacji kartograficznej i geodezyjnej wraz z księgami wieczystymi, 3. decyzji o przywróceniu stanu prawnego z 1939 r., 4. decyzji o przekazanie mnie lub ich likwidację nielegalnych budów na terenie moich Dóbr Rodowych, a wybudowanych w okresie PRL - u i III RP, 5. decyzji o przyznaniu zadośćuczynienia za bezprawne użytkowanie moich Dóbr Rodowych za okres od 1940 - 2004, 6. decyzji o przyznaniu zadośćuczynienia za doznane straty moralne. 7. decyzji o nieodwracalności powyższych decyzji w przyszłości z racji tego, że moje Dobra Rodowe to wiano J.M. Króla Polski, czyli jest to autonomia " - zawiadomił M. N., że wniosek ten w pkt 1 Wojewoda rozpozna we własnym zakresie, natomiast odrębne podania powinny być wniesione przez wnioskodawcę do: - starosty właściwego dla miejsca położenia danej nieruchomości w sprawie opisanej w pkt 2 wniosku - powiatowego inspektora nadzoru budowlanego właściwego dla miejsca położenia obiektów budowlanych w sprawie wymienionej w pkt 4, - wydziału ksiąg wieczystych sądu rejonowego właściwego dla miejsca położenia danej nieruchomości - w sprawie o wydanie odpisów z ksiąg wieczystych. Sprawy wymienione w pkt 3, 5, 6 i 7 nie należąc do właściwości administracji publicznej lecz do Sądu Powszechnego. Wojewoda [...] poinformował również o treści art. 66 § 2 kpa. M. N. złożył zażalenie na ww. postanowienie wnosząc o rozpoznanie wszystkich spraw objętych wnioskiem przez Wojewodę [...], nadto zarzucając naruszenie jego dóbr osobistych (art. 23 i art. 24 kc w zw. z art. 30 Konstytucji) w kwestii pisownie jego nazwiska. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 66 kpa, zgodnie z którym w przypadku gdy podanie zawiera żądania załatwienia spraw należących do różnych organów administracji publicznej organ administracji publicznej, do którego wniesiono takie podanie jest obowiązany rozpoznać sprawę należącą do jego właściwości, zaś odnośnie pozostałych żądań jest obowiązany zawiadomić wnoszącego podanie, że w sprawach, których dotyczą te żądania powinien wnieść odrębne podanie do organu właściwego i pouczyć, że odrębne podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem, w terminie 14 dni uważa się złożone w dniu złożenia pierwszego podania. Natomiast jeśli z podania wynika, że właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Powszechny organ, do którego wniesiono podanie zwraca je z odpowiednim pouczeniem . Wobec wielości żądań M. N. zawartych w jednym podaniu należało rozpoznać jedynie sprawę należącą do właściwości Wojewody [...], zaś w pozostałych sprawach wnioskodawca powinien wnieść odrębne podanie do organów wskazanych w sentencji postanowienia. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia przez organ godności M. N. przez niewłaściwa pisownię jego nazwiska, to zarzut ten nie mógł być przez organ uwzględniony, strony postępowania, w przypadku osób fizycznych, oznacza się poprzez wskazanie imienia, nazwiska, adresu nie podając tytułów naukowych, ani rodowych. Art. 96 Konstytucji z 17.03.21 zniósł wszelkie przywileje rodowe i stanowe oraz tytuły stanowe. M. N. złożył skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...].02.2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając, iż narusza ono prawo. Jednocześnie wniósł o rozpoznanie wszystkich jego żądań zawartych we wniosku z dnia [...] sierpnia 2004 r. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie i powtórzył wywody zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1369) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Mając na uwadze powyższe unormowania Sąd uznał, że skarga nie jest uzasadniona, a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wywołane w imieniu skarżącego, w którym zawarte było szereg żądań. Art. 66 kpa stanowi, że w przypadku gdy strona połączyła kilka spraw, do rozpoznania których właściwe są różne organy, organ do którego wpłynął wniosek wszczyna postępowanie w sprawie, w której jest właściwy do rozpoznania natomiast w innych sprawach zawiadamia wnoszącego podanie, że powinien wnieść odrębne podanie do organu właściwego. Jeśli natomiast z podania wniesionego do organu niewłaściwego nie wynika jaki organ jest właściwy do rozpoznania sprawy lub wynika, że do rozpoznania sprawy właściwy jest sąd powszechny - organ zwraca podanie wnoszącemu (§ 3). Wskazany wyżej wniosek M. N. zawiera 7 żądań o wydanie decyzji w przedmiocie: 1. wydania Dóbr Rodowych, 2. wydania pełnej dokumentacji kartograficznej, geodezyjnej oraz odpisów z ksiąg wieczystych, 3. przywrócenia stanu prawnego z 1939 r., 4. likwidacji nielegalnych budów na terenie jego Dóbr Rodowych, 5. zadośćuczynienia za doznane straty moralne oraz za (6) bezprawne użytkowanie Dóbr Rodowych w okresie od 1940 - 2004 r., 6. nieodwracalności powyższych decyzji. Art. 1 kpa określa zakres przedmiotowy i podmiotowy obowiązywania tego kodeksu. Pkt 1 tego art. stanowi, że kodeks normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Jednocześnie ustawodawca w art. 19 kpa nakazał organom administracji publicznej, przestrzeganie z urzędu swojej właściwości miejscowej i rzeczowej. W teorii prawa przyjęto definicję właściwości jako zdolności organu do rozpoznawania i rozstrzygania określonego rodzaju spraw. Naruszenie tego nakazu prowadzi daleko idące konsekwencje prawne, albowiem zgodnie z treścią art. 156 § 1 pkt 1 kpa akt administracyjny wydany z naruszeniem przepisów o właściwości dotknięty jest wadą nieważności. Obowiązkiem organu, do którego wpływa żądanie jest zatem - w pierwszej kolejności - ustalenie czy jest organem właściwym do jej rozpoznania, a w przypadku połączenia kilku spraw w jednym podaniu do poinformowania wnioskodawcy o właściwości innych organów (w formie postanowienia - na podstawie art. 66 kpa). Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że zaskarżonym postanowieniem organ prawidłowo poinformował skarżącego, że jego wniosek z dnia [...].07.2004 r. (data wpływu do organu [...].08.2004 r. ) nie może być w całości rozpoznany przez Wojewodę [...]. I tak, organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie dokumentacji geodezyjno-kartograficznej jest starosta, natomiast w przedmiocie "nielegalnych budów" - powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. Do tych organów skarżący powinien zatem skierować odrębne wnioski. W pozostałym zakresie właściwym do rozpoznania żądań jest sąd powszechny, nie należą one do właściwości organów administracji publicznej. Pouczenie zatem organu w tym zakresie jest również prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W skardze M. N. nie skonkretyzował zarzutów, wskazał jedynie, że zaskarżone przez niego postanowienie narusza prawo albowiem Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie wziął pod uwagę, że "zaczęto parcelację jego dóbr bez jego zgody" oraz, że "Konstytucja Kwietniowa" z 1935 r. anulowała prawo zawarte w Konstytucji z 1921 r. Zarzut związany z "parcelacją dóbr" pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, albowiem może on mieć znaczenie w sprawie o "wydanie Dóbr Rodowych", co do której Wojewoda [...] uznał swą właściwość (pkt 1 wniosku). Niniejsze - zaskarżone postanowienie w żaden sposób - merytorycznie nie odnosi się do tego wniosku. Natomiast niecelowym jest odnoszenie się rozważań dotyczących obowiązywania Konstytucji z 1921 r. Podstawą prawną rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu jest art. 66 kpa, a nie przepisy Konstytucji. Na marginesie jedynie wskazać należy, że obecnie żadna z tych Ustaw Zasadniczych nie obowiązuje. Reasumując - skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a wobec nie stwierdzenia przez Sąd uchybień, które - w myśl art. 134 § 1 up.p.s.a. Sąd miał obowiązek badać z urzędu - podlegała ona oddaleniu. Z tych względów- na mocy powołanych wyżej przepisów oraz art. 151 ww. ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu zostało oparte o treść rozporządzenia.