IV SA/Wa 2113/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S.A. z siedzibą w Z. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w sprawie ze skargi H. S.A z siedzibą w Z. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...]. H. S.A z siedzibą w Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r., nr [...]. Przedmiotowym postanowieniem organ stwierdził przekroczenie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącą Spółkę od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] ustalającej administracyjną karę pieniężną w wysokości 10 000, 00 zł za nieprzekazanie w terminie do dnia 31 marca 2009 r. sprawozdania zawierającego dane do tworzenia Krajowego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń. W skardze skarżąca Spółka zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, tj. wskazanej wyżej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] lipca 2010 r., podnosząc, iż w przedmiotowej sprawie, w ocenie Spółki, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, jak również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 13 grudnia 2010 r. skarżąca Spółka została wezwana do uprawdopodobnienia, że wykonanie decyzji będącej przedmiotem wniosku, spowoduje skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W piśmie z dnia 29 grudnia 2010 r. H. S.A z siedzibą w Z. podniosła, iż wykonanie decyzji może spowodować znaczna szkodę z uwagi na fakt, że Z. działający w ramach struktur organizacyjnych skarżącej Spółki (w związku z funkcjonowaniem którego została wymierzona administracyjna kara pieniężna) przynosi straty. Z uwagi na brak dochodów Z., wykonanie decyzji dodatkowo pogłębi jego niestabilność i przyczyni się do dalszej utraty płynności finansowej. W załączeniu do pisma przedłożono rachunek zysków i strat sporządzony na dzień 30 listopada 2010 r. dotyczący Z. (obejmujący okres: styczeń 2010 r. – listopad 2010 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z zasadą jaką ustanawia ten przepis, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis ten dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (§ 3 omawianego przepisu). Podkreślić należy, iż to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki, o których mowa w wyżej powołanym przepisie. W przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej na dany podmiot karę pieniężną nie chodzi o ocenę, czy kara została zasadnie nałożona ani czy w prawidłowej wysokości, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenie skutki wywołane wykonaniem tej decyzji. W przedmiotowej sprawie skarżąca H. S.A. jako okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej na nią karę administracyjną w wysokości 10 000,00 zł podała fakt, iż Z. działający w ramach struktur organizacyjnych skarżącej Huty przynosi straty, a uiszczenie kary dodatkowo pogłębi jego niestabilność i przyczyni się do dalszej utraty płynności finansowej. Skarżąca H. przedłożyła jednocześnie rachunek zysków i strat (styczeń 2010 r. – listopad 2010 r.) dotyczący Z. W ocenie Sądu przedstawione przez stronę skarżącą argumenty nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji o nałożeniu kary. Należy wskazać, że Sąd oceniając, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, bierze pod uwagę wysokość nałożonej kary pieniężnej oraz całokształt sytuacji finansowej strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną. W rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdził, iż strona skarżąca nie wykazała, aby sytuacja finansowa Spółki uzasadniała uwzględnienie wniosku. Z., na którego trudności finansowe powołuje się strona skarżąca, jak sama przyznaje działa w ramach struktur organizacyjnych H. S.A. Tymczasem podmiotem zobowiązanym do uiszczenia kary – tj. adresatem decyzji ustalającej administracyjną karę pieniężną jest H. S.A. W takiej sytuacji powołanie się na trudności finansowe Z., nie stanowi wykazania, że sytuacja finansowa H. S.A. jest tego rodzaju, że uiszczenie przez nią wymaganej kwoty (10.000,00 zł) spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W istocie bowiem nie wykazano, jakie realne zagrożenie dla finansów skarżącej Spółki ma nałożona na nią kara pieniężna. Z powyższych względów i na podstawie powołanego art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.