IV SA/Wa 2115/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia WSA Alina Balicka, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym w dniu 17 listopada 2015 r sprawy ze skargi S.G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem Wojewody [...] z [...] kwietnia 2015 r., znak [...], dalej zwanym "zaskarżonym postanowieniem", na podstawie art. 138 § 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, dalej "K.p.a.", po rozpatrzeniu zażalenia B.K. na postanowienie Starosty [...] nr [...] z [...] lutego 2015 r. zawieszającego z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość zajętą pod część drogi publicznej kategorii gminnej w części dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], gmina [...] do czasu dostarczenia Staroście [...] ostatecznego postanowienia stwierdzającego bądź odmawiającego stwierdzenie nabycia własności ww nieruchomości przez zasiedzenie – uchylił postanowienie w całości i nakazał organowi podjęcie czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Stan sprawy przedstawiał się następująco. 24 sierpnia 2010 r. zostało wszczęte przez Starostę [...] postępowanie dotyczące ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość składającą się z działek o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...] , obręb [...] i [...], obręb [...] w gminie [...]. Działki te zostały objęte ostateczną decyzją Starosty [...] nr [...] z [...] marca 2010 r. zezwalającą na realizację inwestycji drogowej. W toku postępowania organ uzyskał informację o toczącym się w Sądzie Rejonowym dla [...], sygn. akt [...], postępowaniu o zasiedzenie działki o nr ew. [...]. Z ustaleń organu wynika, że postępowanie to jest obecnie zawieszone. W związku z tym Starosta [...] postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2015 r. również zawiesił postępowanie administracyjne w części dotyczącej działki o nr ew. [...] do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o zasiedzenie. Rozpoznając zażalenie B.K. na ww postanowienie organu I instancji, Wojewoda [...] uznał, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 7 i 107 § 3 K.p.a. bowiem organ nie wyjaśnił stronom postępowania zasadności przesłanek którymi się kierował przy podejmowaniu rozstrzygnięcia tj. nie wykazania związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym tj. postępowaniem o zasiedzenie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł skarżący S.G. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie art. 97 § 4 K.p.a., wskazując na konieczność ustalenia komu należy wypłacić odszkodowanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia. Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803). Skarżący w skardze zarzucił organowi wydanie postanowienia z naruszeniem art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. z którego wynika, że organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie gdy rozstrzygnięcie organu zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Ogólnie rzecz ujmując zagadnieniem wstępnym jest okoliczność warunkująca rozpoznanie sprawy. Zagadnieniem wstępnym mogą być wyłącznie kwestie prawne, których rozstrzygnięcie nie mieści się w kompetencjach organu, który ma wydać decyzję. (por. wyrok N.S.A. z 30 marca 2012 r I OSK 107/12, Lex 1218835, wyrok NSA wyroki W.S.A. w Warszawie z 15 marca 2012 r II SA/WA 2282/11, Lex nr. 1138911, z 8 marca 2012 r I SA/WA 1492)11, Lex nr 1137285). W jednym z ostatnio wydanych wyroków tj. wyroku z 24 lutego 2012 r II OSK 2378/10 (Lex nr. 1138155). Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mogą być wyłącznie kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Chodzi przy tym o kwestie, których rozstrzygnięcie nie mieści się w kompetencjach organu prowadzącego postępowanie administracyjne w danej sprawie". W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Odjęcie prawa własności nastąpiło na skutek wydania decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2010 r. W związku z tym powstała konieczność wypłaty odszkodowania. Prawo własności ww działki wynika z zapisów księgi wieczystej nr [...] a treścią tej księgi organ jest związany. Jak wynika nadto z pisma z Sądu Rejonowego dla [...] postępowanie o zasiedzenie zostało zawieszone. W związku z tym brak jest prawnych i racjonalnych podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego ponieważ na chwilę obecną tytuł własności do działki [...] (przed odjęciem prawa własności decyzją z [...] marca 2010 r.) nie budzi żadnych wątpliwości. Inaczej mówiąc ustalony jest podmiot (podmioty) na których rzecz powinno być wypłacone odszkodowanie. Co prawda organ II instancji w uzasadnieniu jako przesłankę do uchylenia postanowienia organu I instancji wskazał naruszenie art. 7 i 107 § 3 K.p.a. – nie wskazanie związku pomiędzy sprawą sądową o zasiedzenie a sprawą administracyjną – to jednak w ocenie Sądu, badając zarzuty skargi w granicach sprawy, zasadne jest przesądzenie, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. gdyż stan prawny nieruchomości był ustalony i nie uległ jak na razie zmianie. Ewentualne i hipotetyczne ustalenie nabycia nieruchomości na rzecz innego podmiotu nie stanowi obecnie zagadnienia wstępnego. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.U. z 2012, poz. 270) skargę oddalił.