IV SA/Wa 2116/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I.T. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) sierpnia 2007 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego postanawia: - zwolnić I.T. od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...)sierpnia 2007 r., skarżąca I.T. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z informacji podanych przez skarżącą w nadesłanym formularzu PPF wynika, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku, a jedynym jej źródłem dochodu jest emerytura w wysokości 597,46 zł brutto miesięcznie ( 524,69 zł netto). Dodatkowo skarżąca oświadczyła, że ponosi stałe wydatki związane z utrzymaniem domu (opłaty za gaz, światło, kanalizację, podatek gruntowy, telefon-323,20 zł miesięcznie) oraz zakupem niezbędnych lekarstw ( 50-100 zł miesięcznie). Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca poza ¾ udziału w domu o pow. 165 m2 oraz nieruchomości o pow. 3091 m2 nie posiada żadnego innego majątku, ani środków pieniężnych. Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych wynika, że zasadą jest, iż każdy kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych. Przysługujące Sądowi prawo do przyznania prawa pomocy nie ma charakteru pełnego, swobodnego uznania Sądu, lecz podlega określonym regułom, których należy bezwzględnie przestrzegać przy każdorazowym rozpatrywaniu takiego wniosku. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może, na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zgodnie art. 246 § 1 pkt 2 powyższej ustawy uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy mieć na uwadze, że przyznaniu prawa pomocy decyduje stan majątkowy i dochody w chwili orzekania przez Sąd w tym przedmiocie, bez względu na przyczyny takiego stanu. Zgodnie z przepisami § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis sądowy od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł. Złożone przez skarżącą oświadczenie co do jej stanu zdrowia oraz wysokości stałych dochodów wskazuje na to, że po stronie skarżącej istnieje sytuacja, w której nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku I.T. należy stwierdzić, iż w stosunku do skarżącej zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.