IV SA/Wa 2117/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2010 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej J. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 roku, Nr [...] Prezydent Miasta W. odmówił wymeldowania P. K. z pobytu stałego przy ul. [...] w W. Od powyższej decyzji Prezydenta Miasta W. odwołanie złożyła J. P. Postanowieniem z dnia [...] października 2009 roku, Nr [...] Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji wysłana została na wskazany przez J. P. adres do korespondencji. Pierwszego awiza dokonano w dniu 13 sierpnia 2009 roku, zaś drugie awizo miało miejsce w dniu 20 sierpnia 2009 roku. Termin drugiego awiza upłynął w dniu 27 sierpnia 2009 roku co wywołało skutek prawny doręczenia decyzji. Od tej daty rozpoczął bieg czternastodniowy terminu do złożenia odwołania, który upłynął w dniu 10 września 2009 roku. Tymczasem odwołanie wniesione zostało w dniu 25 września 2009 roku. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła J. P. podnosząc zarzut naruszenia art. 129 § 2 k.p.a. w zw. z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 44 § 2 k.p.a. w zw. z art. 44 § 4 k.p.a. Skarżąca stwierdziła, że zawiadomienie o złożeniu przesyłki poleconej odebrał inny uczestnik postępowania pozostający z nią w sporze M. U. Skarżąca podniosła, że decyzję odebrała dopiero w dniu 11 września 2009 roku, a tym samym termin od wniesienia odwołania upłynął w dniu 25 września 2009 roku. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 44 § 2 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 42 § 1, § 2 i § 3 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, w lokalu administracji publicznej lub w każdym miejscu, gdzie adresata się zastanie. Z art. 43 k.p.a. wynika, że w przypadku 1 Sygn. akt IV SA/Wa 2117/09 nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 k.p.a. i art. 43 k.p.a. stosuje się tzw. doręczenie zastępcze. Jeśli pismo doręczane jest przez pocztę, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej (art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w art. 44 § 2 k.p.a., pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 44 § 1 k.p.a., a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 3 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie, na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma znajdującego się w aktach sprawy (k - 95 akt administracyjnych) nie można ustalić czy spełnione zostały wymogi wynikające z art. 44 § 2 k.p.a. niezbędne do skutecznego uznania pisma za doręczone. Na dokumencie tym nie ma adnotacji czy doręczyciel pozostawił skarżącej zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej lub, na drzwiach jej mieszkania bądź w widocznym miejscu przy wejściu na jej posesję. Niemniej jednak na podstawie innych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy można ustalić, iż zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki skarżąca otrzymała. Jego kopia została bowiem załączona przez skarżącą do złożonego przez nią odwołania (k - 96 akt administracyjnych). Z adnotacji znajdującej się na pierwszej stronie tego zawiadomienia wynika, że pozostawiono je w dniu 13 sierpnia 2009 roku. Z adnotacji 2 Sygn. akt IV SA/Wa 2117/09 zawartej na drugiej stronie tego zawiadomienia wynika natomiast, że przesyłka została odebrana w dniu 20 sierpnia 2009 roku przez M. U. Z pisma Poczty Polskiej S.A. Centrum Poczty Oddział Rejonowy W. przedłożonego na rozprawie w dniu 4 marca 2010 roku przez M. U. wynika, że adnotacja zamieszczona na rewersie zawiadomienia dotycząca odbioru przesyłki skierowanej do J. P. przez M. U. została udzielona adresatce w wyniku pomyłki (k - 38, 39 akt sądowych). Skarżąca na rozprawie stwierdziła, że zgłosiła się po odbiór korespondencji w placówce pocztowej w dniu 27 sierpnia 2009 roku i brak jest podstaw do kwestionowania tego twierdzenia. Gdyby nie to, że udzielona została jej mylna informacja, że przesyłkę odebrała M. U., skarżąca mogłaby w tym dniu skierowaną do niej korespondencję odebrać. Nie upłynął bowiem wówczas jeszcze termin drugiego awiza, który upływał w dniu w dniu 28 sierpnia 2009 roku. Wobec powyższych okoliczności, zdaniem Sądu stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że doręczenie zastępcze skarżącej decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] sierpnia 2009 roku, Nr [...] było skuteczne. Nie może być bowiem uznane za skuteczne doręczenie zastępcze w sytuacji, gdy doręczyciel udziela adresatowi mylnych informacji, które w efekcie powodują, iż w terminie określonym w art. 44 § 2 k.p.a. adresat przesyłki nie może jej odebrać. Skarżąca nie może ponosić negatywnych skutków mylnej informacji, udzielonej jej przez placówkę pocztową, że przeznaczona dla niej korespondencja została odebrana przez inną osobę. Zdaniem Sądu, wobec faktu, iż doręczenie zastępcze nie było skuteczne, doręczenie skarżącej decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] sierpnia 2009 roku, Nr [...] należało ponowić. Z akt sprawy wynika, iż organ pierwszej instancji ponowił doręczenie i skarżąca otrzymała wymienioną wyżej decyzję w dniu 11 września 2009 roku (k - 94 akt administracyjnych). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy i ustalaniu czy odwołanie J. P. wpłynęło w terminie organ odwoławczy powinien za podstawą swoich rozważań przyjąć, iż skuteczne doręczenie skarżącej decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] sierpnia 2009 roku, Nr [...] nastąpiło w dniu 11 września 2009 roku. 3 Sygn. akt IV SA/Wa 2117/09 Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.