IV SA/Wa 2117/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie przekazania cudzoziemca do odpowiedzialnego państwa członkowskiego postanawia: ustanowić w niniejszej sprawie dla B. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. B. we wniosku z dnia 29 maja 2015 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także z oświadczenia skarżącego złożonego we wcześniejszym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wynika, że ubiega się on nadanie statusu uchodźcy. Po opuszczeniu strzeżonego ośrodka dla cudzoziemców, w którym przebywał przez pół roku, utrzymuje się dzięki pomocy przyjaciół, którzy zabezpieczają mu podstawowe potrzeby życiowe, jak mieszkanie i wyżywienie. Skarżący nie pracuje, nie dysponuje majątkiem, ani oszczędnościami, nie posługuje się językiem polskim. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Chociaż mocą postanowienia referendarza sądowego z dnia 31 października 2014 r. skarżący korzysta już z prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, to nie osiągając dochodów, nie dysponując zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami oraz zaspokajając podstawowe potrzeby życiowe dzięki pomocy osób trzecich, nie jest on wstanie wygospodarować środków na poniesienie kosztów profesjonalnej pomocy prawnej. W tym sanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono uwzględnić przedmiotowy wniosek.