IV SA/Wa 2117/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. M. B. (dalej "skarżący") wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku ani środków pieniężnych. Skarżący po półrocznym pobycie w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców w dniu 10 sierpnia 2014 r. został z niego zwolniony. Aktualnie nie ma pracy, utrzymuje się dzięki pomocy znajomych, którzy pomagają mu zaspokoić elementarne potrzeby życiowe, takie jak mieszkanie oraz wyżywienie. Skarżący stara się znaleźć pracę dorywczą, jednak z racji nieuregulowanego statusu prawnego w Polsce działania te są utrudnione. Stwierdzono, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżący powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący do 10 sierpnia 2014 r. przebywał przez pół roku w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. W trakcie pobytu w ośrodku nie otrzymywał żadnych dochodów. Aktualnie wnioskodawca utrzymuje się dzięki pomocy znajomych, u których czasowo zamieszkuje. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych. Wskazane okoliczności potwierdzają, że skarżący nie posiadając obecnie dochodów nie jest w stanie poczynić oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W sytuacji bowiem, gdy skarżący nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, które mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, a jedyne źródło jego utrzymania stanowi praca dorywcza oraz doraźna pomoc osób bliskich, nie ulega wątpliwości, że nie jest on w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów postępowania zainicjowanego złożoną przez niego skargą. Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy, w szczególności brak stałych dochodów oraz majątku, który mógłby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.