IV SA/Wa 2117/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. G. na uchwałę Rady Miasta W. z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe J. G. wniósł do Sądu skargę na uchwałę Rady W. z [...] października 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu [...] w zakresie wyznaczenia linii zabudowy na działce ew. nr [...] wzdłuż granicy z działką ew. nr [...] z obrębu [...] w W. J. G. zaskarżył do Sądu także uchwałę Rady W. z [...] października 2006 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. w części dotyczącej przeznaczenia działki ew. nr [...]. Sprawa ta została zarejestrowana za sygn. akt IV SA/Wa 2116/15 i zakończyła się wydaniem 28 stycznia 2016 r. przez WSA w Warszawie wyroku oddalającego skargę. Powyższy wyrok nie jest prawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy (ze skargi na uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) zależy od wyniku innego postępowania sądowoadministracyjnego - w sprawie ze skargi na uchwałę w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania W., w którym Sąd 28 stycznia 2016 r. oddalił skargę, a wyrok nie jest prawomocny. Ustalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Skoro więc nierozstrzygnięta prawomocnie pozostaje kwestia zgodności z prawem ustaleń studium, a przedmiotem badania w sprawie ze skargi na plan miejscowy będzie m. in. zgodność z tym aktem, zagadnienie legalności studium ma wpływ na wynik niniejszej sprawy. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 P.p.s.a.